เราอายุประมาณ 17 การเรียนพอใช้ได้ไม่ถึงขั้นสูงมากแต่ก็ไม่ได้ต่ำมาก หน้าปานกลาง
จริงๆเราจะไม่ควรมีปัญหาอะไรเลย
เรามาขอคำปรึกษา ว่าสาเหตุเป็นเพราะอะไร
เป็นเพราะเรส หรือเหตุการณ์ที่เราพบเจอ
เราจะเล่าตามความเป็นจริงทั้งหมดค่ะ
1.ตอนเด็กๆเราเป็นเด็กที่น่ารักมากนะ(ไม่ได้ยอตัวเองแต่อย่างใด)เรียกพ่อจ๋า แม่จ๋า พูดไพเราะทุกคำ
2.พอเริ่ม ช่วงมัธยม ประมาณ ม.3 พ่อกับแม่เราเริ่มมีปัญหาทะเลาะกันมาเป็นเวลาหลายเดือน โดยสาเหตุเริ่มจากปู่เราเสียแล้วไม่มีเงินจัดงานศพลุงผู้เป็นพี่ชายพ่อจึงคุยเข้าหาพ่อเราให้เอาฉโนดที่ดินซึ่งเป็นของแม่เราให้เอาไปเป็นของค้ำประกันแล้วกู้เงินมา
หลังจากนั้นแม่เราเริ่มจับได้ว่าพ่อเราเที่ยวผู้หญิง
พบถุงยางอนามัยหลายสิบชิ้นที่ยังไม่ได้ใช้งาน
บวกกับช่วงนั้นพี่สาวแม่เราเข้ามาพัวพันมากินนอน เวลาแม่เราไปทำงานก็มักมาหาพ่อเสมอวันนึงเรากลับจาก โรงเรียน แม่ก็จะไปรับเรา เรากลับมาเห็นในภาพที่พ่อกับพี่สาวแม่นอนกอดกันบนเตียงแต่ไม่ได้ถอดเสื้อผ้า มีการโทรหาป้า(ซึ่งเป็นพี่สะใภ้พ่อ)
บางทีพ่อเราไม่ได้ไปทำงานพี่สะใภ้พ่อ เขาก็มาตามถึงบ้าน มีความสนิทสนม หลังจากนั้นหนักขึ้น พ่อออกหนีเที่ยวตอนกลางคืนเริ่มหาเรื่องบ่นเรา ว่านอนดึก (ตอนนั้นเรารีบทำการบ้านส่งครู ประมาณ 20.00 กว่าๆ) ว่าเราไม่จบ ม.3 ท้อง เรียนไม่จบบ้าง
ทั้งที่เราไม่เคยมีแฟน และไม่เคยแรดร่าน เลย
หลังจากนั้นพี่สาวแม่เราคนที่นอนกอดกับพ่อเขาก็คอยยุแหย่พ่อว่าแม่เรามีชู้ ยุให้เลิก
พ่อเราก็เชื่อเขา จะเผาบ้าน เผาเรากับแม่ทั้งเป็น
แต่ก็ทนมาเรื่อยๆ จนวันนึงแม่เราลงมาทำกับข้าว
ช่วง ตี 5 พ่อเรานอนข้างล่าง ปล.พ่อกับแม่เรานอนแยกกันแล้ว เราแอบลงมาดูแม่คือช่วงนั้นอยู่อย่างหวาดระแวง พ่อเราความีดเดินไปข้างหลังแม่
กำลังง้างมือจะฟัน เรารีบวิ่งลงมาห้าม
พอช่วงสว่างๆเรากับแม่ก็ไปโรงพัก
เพราะทนอยู่ไม่ได้แล้วจริงๆ เราก็จะเสียสุขภาพจิต ช่วงนั้นเรา ม.3 ก็ใกล้จะจบแล้ว
เกรดเฉลี่ยรวมที่เคยได้เทอม1 3.98 ล่วงลงมา 3.26
ตอนนั้นเราคิดจะเลิกเรียนแล้ว คือคุณเข้าใจว่าเราอายุเท่านั้นแล้วมาเจอเรื่องแบบนี้ไหม ใจมันท้อไปหมด เข้าสาระ >> ลุงหมวด พนักงานฝ่ายสอบสวน
จึงคุยเคลียกัน ว่าตกลงให้ไปหย่าแล้วแยกกันอยู่
ปล.พ่อเรากลับไปอยู่กับน้าเขา
ซึ่งไม่ชอบแม่เราเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว
เพราะแม่เราบอกว่าอยู่ด้วยกันไม่ได้แล้ว เราก็เข้าใจ
พ่อจกว่าหนี้ที่พี่ชายพ่อ ให้เอาฉโนดไปกู้เงิน ให้แม่เราใช้หนี้ให้หมด รวม 120,000 ทั้งที่แม่เรามีรายได้แค่เดือนละ 4,500 บาท ถ้าแม่เราไม่ใช้หนี้เขาก็จะไม่ยอมหย่า ไม่ยอมออกจากบ้าน จะเรียกร้องเงินที่เคยให้แม่เราใช้มา เเม่เราก็ตกลงเพราะอยากให้เรื่องจบไวๆ หลังจากหย่ากันเสร็จสิ้น พี่สาวแม่เรากับพี่สะใภ้พ่อทำตัวเป็นใหญ่ นินทาเรากับแม่ว่าไม่มีปัญญาอยู่เองได้หร่อก พี่สะใภ้พ่อเริ่มทำออกหน้าออกตาโชว์แม่เราว่ากิ๊กๆกับพ่อเรา พูดจาเหน็บแนม ทั้งที่สามีซึ่งเป็นพ่อเราเขาก็ยังมีชีวิตอยู่ ว่าแม่เราจะมีผัวใหม่หาเรื่องเลิก พูดจาส่อเสียดว่าแม่เราไม่ดี ไปพูดให้พ่อเราฟังว่าแม่เราจะแต่งงานใหม่ จนทุกวันนี้
ก็ชอบพูดดูถูกเรากับแม่ โอ้อวดว่าตัวเองรวย
นี่ก็ 2 ปีกว่าแล้วอีพี่สะใภ้พ่อ
เขาก็ยังไม่หยุดกระแนะกระแหน
3.จากเหตุการณ์เรารู้สึกว่าเราเปลี่ยนไปมาก เราไม่รู้ว่าเป็นเพราะเราเก็บกด โกรธแค้น เกลียดมากๆ
หรือเปล่า ทุกวันนี้เจอหน้าพี่สาวแม่
กับพี่สะใภ้พ่อ เราอยากจะฉีกเนื้อเขามาก
ยิ่งเวลาเขานินทาเราตามตลาดแล้วเราเดินไป
ได้ยินเราอยากจะจิกหัว เอามีดกระหน่ำแทงมากๆ
บีบคอฆ่าให้ตาย เราไม่รู้ว่าความคิดแบบนี้ของเราเกิดขึ้นมาได้อย่างไร แล้วเราคิดว่าถ้าเราทำแบบนั้นจริงๆ เราไม่เคยกลัวเลยนะ เราอยากจะไปบอกตำรวจเองด้วยว่าเราฆ่าคนมา
>>>> สุดท้าย สิ่งที่เราเล่ามาเราอยากระบายในส่วนหนึ่ง และอยากทราบสาเหตุที่เราเป็นแบบนี้ เราไม่ต้องการคนซ้ำเติม แต่เรายินดีรับฟังทุกความคิดเห็น
หากพิมพผิด แท่กห้องผิดประการใดต้องขออภัยด้วยนะคะ และขอขอบคุณทุกความคิดเห็น ขอบคุณค่ะ<<<<<
ขอคำแนะนำ ขอคนรับฟัง เราเป็นแบบนี้ถือว่าเราผิดปกติทางจิตไหม ที่เราเป็นแบบนี้เพราะอะไร ???
จริงๆเราจะไม่ควรมีปัญหาอะไรเลย
เรามาขอคำปรึกษา ว่าสาเหตุเป็นเพราะอะไร
เป็นเพราะเรส หรือเหตุการณ์ที่เราพบเจอ
เราจะเล่าตามความเป็นจริงทั้งหมดค่ะ
1.ตอนเด็กๆเราเป็นเด็กที่น่ารักมากนะ(ไม่ได้ยอตัวเองแต่อย่างใด)เรียกพ่อจ๋า แม่จ๋า พูดไพเราะทุกคำ
2.พอเริ่ม ช่วงมัธยม ประมาณ ม.3 พ่อกับแม่เราเริ่มมีปัญหาทะเลาะกันมาเป็นเวลาหลายเดือน โดยสาเหตุเริ่มจากปู่เราเสียแล้วไม่มีเงินจัดงานศพลุงผู้เป็นพี่ชายพ่อจึงคุยเข้าหาพ่อเราให้เอาฉโนดที่ดินซึ่งเป็นของแม่เราให้เอาไปเป็นของค้ำประกันแล้วกู้เงินมา
หลังจากนั้นแม่เราเริ่มจับได้ว่าพ่อเราเที่ยวผู้หญิง
พบถุงยางอนามัยหลายสิบชิ้นที่ยังไม่ได้ใช้งาน
บวกกับช่วงนั้นพี่สาวแม่เราเข้ามาพัวพันมากินนอน เวลาแม่เราไปทำงานก็มักมาหาพ่อเสมอวันนึงเรากลับจาก โรงเรียน แม่ก็จะไปรับเรา เรากลับมาเห็นในภาพที่พ่อกับพี่สาวแม่นอนกอดกันบนเตียงแต่ไม่ได้ถอดเสื้อผ้า มีการโทรหาป้า(ซึ่งเป็นพี่สะใภ้พ่อ)
บางทีพ่อเราไม่ได้ไปทำงานพี่สะใภ้พ่อ เขาก็มาตามถึงบ้าน มีความสนิทสนม หลังจากนั้นหนักขึ้น พ่อออกหนีเที่ยวตอนกลางคืนเริ่มหาเรื่องบ่นเรา ว่านอนดึก (ตอนนั้นเรารีบทำการบ้านส่งครู ประมาณ 20.00 กว่าๆ) ว่าเราไม่จบ ม.3 ท้อง เรียนไม่จบบ้าง
ทั้งที่เราไม่เคยมีแฟน และไม่เคยแรดร่าน เลย
หลังจากนั้นพี่สาวแม่เราคนที่นอนกอดกับพ่อเขาก็คอยยุแหย่พ่อว่าแม่เรามีชู้ ยุให้เลิก
พ่อเราก็เชื่อเขา จะเผาบ้าน เผาเรากับแม่ทั้งเป็น
แต่ก็ทนมาเรื่อยๆ จนวันนึงแม่เราลงมาทำกับข้าว
ช่วง ตี 5 พ่อเรานอนข้างล่าง ปล.พ่อกับแม่เรานอนแยกกันแล้ว เราแอบลงมาดูแม่คือช่วงนั้นอยู่อย่างหวาดระแวง พ่อเราความีดเดินไปข้างหลังแม่
กำลังง้างมือจะฟัน เรารีบวิ่งลงมาห้าม
พอช่วงสว่างๆเรากับแม่ก็ไปโรงพัก
เพราะทนอยู่ไม่ได้แล้วจริงๆ เราก็จะเสียสุขภาพจิต ช่วงนั้นเรา ม.3 ก็ใกล้จะจบแล้ว
เกรดเฉลี่ยรวมที่เคยได้เทอม1 3.98 ล่วงลงมา 3.26
ตอนนั้นเราคิดจะเลิกเรียนแล้ว คือคุณเข้าใจว่าเราอายุเท่านั้นแล้วมาเจอเรื่องแบบนี้ไหม ใจมันท้อไปหมด เข้าสาระ >> ลุงหมวด พนักงานฝ่ายสอบสวน
จึงคุยเคลียกัน ว่าตกลงให้ไปหย่าแล้วแยกกันอยู่
ปล.พ่อเรากลับไปอยู่กับน้าเขา
ซึ่งไม่ชอบแม่เราเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว
เพราะแม่เราบอกว่าอยู่ด้วยกันไม่ได้แล้ว เราก็เข้าใจ
พ่อจกว่าหนี้ที่พี่ชายพ่อ ให้เอาฉโนดไปกู้เงิน ให้แม่เราใช้หนี้ให้หมด รวม 120,000 ทั้งที่แม่เรามีรายได้แค่เดือนละ 4,500 บาท ถ้าแม่เราไม่ใช้หนี้เขาก็จะไม่ยอมหย่า ไม่ยอมออกจากบ้าน จะเรียกร้องเงินที่เคยให้แม่เราใช้มา เเม่เราก็ตกลงเพราะอยากให้เรื่องจบไวๆ หลังจากหย่ากันเสร็จสิ้น พี่สาวแม่เรากับพี่สะใภ้พ่อทำตัวเป็นใหญ่ นินทาเรากับแม่ว่าไม่มีปัญญาอยู่เองได้หร่อก พี่สะใภ้พ่อเริ่มทำออกหน้าออกตาโชว์แม่เราว่ากิ๊กๆกับพ่อเรา พูดจาเหน็บแนม ทั้งที่สามีซึ่งเป็นพ่อเราเขาก็ยังมีชีวิตอยู่ ว่าแม่เราจะมีผัวใหม่หาเรื่องเลิก พูดจาส่อเสียดว่าแม่เราไม่ดี ไปพูดให้พ่อเราฟังว่าแม่เราจะแต่งงานใหม่ จนทุกวันนี้
ก็ชอบพูดดูถูกเรากับแม่ โอ้อวดว่าตัวเองรวย
นี่ก็ 2 ปีกว่าแล้วอีพี่สะใภ้พ่อ
เขาก็ยังไม่หยุดกระแนะกระแหน
3.จากเหตุการณ์เรารู้สึกว่าเราเปลี่ยนไปมาก เราไม่รู้ว่าเป็นเพราะเราเก็บกด โกรธแค้น เกลียดมากๆ
หรือเปล่า ทุกวันนี้เจอหน้าพี่สาวแม่
กับพี่สะใภ้พ่อ เราอยากจะฉีกเนื้อเขามาก
ยิ่งเวลาเขานินทาเราตามตลาดแล้วเราเดินไป
ได้ยินเราอยากจะจิกหัว เอามีดกระหน่ำแทงมากๆ
บีบคอฆ่าให้ตาย เราไม่รู้ว่าความคิดแบบนี้ของเราเกิดขึ้นมาได้อย่างไร แล้วเราคิดว่าถ้าเราทำแบบนั้นจริงๆ เราไม่เคยกลัวเลยนะ เราอยากจะไปบอกตำรวจเองด้วยว่าเราฆ่าคนมา
>>>> สุดท้าย สิ่งที่เราเล่ามาเราอยากระบายในส่วนหนึ่ง และอยากทราบสาเหตุที่เราเป็นแบบนี้ เราไม่ต้องการคนซ้ำเติม แต่เรายินดีรับฟังทุกความคิดเห็น
หากพิมพผิด แท่กห้องผิดประการใดต้องขออภัยด้วยนะคะ และขอขอบคุณทุกความคิดเห็น ขอบคุณค่ะ<<<<<