สวัสดีครับ นี่เป็นกระทู้แรกและเป็นครั้งแรกที่ตัดสินใจทำอะไรแบบนี้ ยาวหน่อยนะครับไม่รู้จะปรึกษาใคร อยากได้แง่คิดจากหลายมุม เพราะคงมีคนที่เคยเจอเหมือนกันหรืออาจหนักกว่าอยากทราบว่าคุณผ่านมันมาได้ยังไง
ผมคบกับแฟนคนนึงมา เรารู้จักกันมา9ปีแล้ว เรียกได้ว่าเป็นรักในวัยเด็กเลย ตลอดเวลา9ปีเรารักๆเลิกๆกันหลายครั้งครับ จนมาครั้งล่าสุดผมเลิกกับเค้าไปปีกว่า แล้วเราก็บังเอิญได้กลับมาพูดคุยกันอีก จนความรู้สึกดีๆก็กลับมาอีกครั้ง และนั่นทำให้ผมรู้ว่าตลอดเวลาที่ผ่านมาไม่มีใครจะแทนเค้าได้เลย เราจึงกลับมาคบกันอีกครั้ง เหมือนต่างฝ่ายต่างยังรู้สึกรักกันอยู่ ทุกอย่างก็เหมือนจะเป็นไปได้ด้วยดี ครั้งนี้เราได้มีโอกาสทำหลายๆอย่างที่ไม่เคยทำ ได้ไปเที่ยวกัน รุ้จักกับครอบครัวเขามากขึ้น แต่สุดท้ายวันนึงเขาก็มาบอกว่าไม่ได้รุ้สึกเหมือนเดิม เพราะว่าเราชอบมีทิฐิ ชอบระแวง (ต้องบอกก่อนนะครับว่าแฟนเก่าคนนี้เขาโกหกผมบ่อย และส่วนมากผมก็จับได้เลยทำให้กลายเป็นระแวงเขา) นั่นจึงทำให้เป็นสาเหตุครับ เพราะผมไม่เชื่อใจเขาเวลาจะเชื่อใจ เขาก็ต้องทำให้เกิดเหตุการณ์ที่ผมรู้สึกระแวงอีกทุกที
ที่นี่ครั้งแรกที่เขาจะขอเลิก ผมก็อึ้งมากเลยพยายามพูดทุกอย่างเพื่อให้เค้าอยู่ จากแต่ก่อนจะเป็นคนไม่ยอมเสียฟอร์ม แบบเอออยากไปก็ไปกูอยู่ได้ (อันนี้คิดในใจนะครับ555) เพราะเราไม่เคยพูดคำหยาบใส่กัน แต่รอบนี้ผมง้อทุกอย่าง บอกจะปรับปรุงตัว ยื้ออยู่นานจนสุดท้ายเขาก็ให้อภัย และเขาก็กลับมาเป็นเหมือนเดิมไม่ได้มีท่าทีแบบฝืนหรืออะไรนะครับ จนหลักจากนั้นไม่นานก็มีเหตุการณ์อีกคือเขามาเช็คเฟซผมแล้วเห็นว่าผมรับแอด ผญ ซึ่งอันนี้ขอบอกเลยว่าไม่ได้มีเจตนารับเพื่อจะแอบคุยหรืออะไรเลย เพราะในเฟซก็มีการตั้งคบ รูปคู่ และเราเองก็ไม่ได้คิดอะไรจริงๆ แต่ว่าแฟนไม่เชื่อคิดว่าผมจะนอกใจครับ
หลังจากนั้นเองความสัมพันธ์จึงเริ่มแย่ลงเรื่อยๆ ผมรู้สึกได้ตลอดเวลาที่คบกันเขาไม่เหมือนเดิมเลย แต่เราพยายามจะไปหาเขาบ่อยๆ เพราะเขาไม่สะดวกมาหา เราพยายามไปหา ทำเซอร์ไพรส์วันเกิดเขา เพราะไม่อยากให้รู้สึกห่างกัน ไม่อยากให้เขารู้สึกว่าอยู่คนเดียวได้ ช่วงนั้นผมจึงติดเขามาก แล้วทุกอย่างก็เหมือนปกติอีกครั้ง เราคอลคุยกันก่อนนอนเป็นชั่วโมง ปกติมากๆ แต่วันนึงเขาก็โทรมาแล้วพูดว่าเบื่อๆๆๆๆ แรกๆก็คิดว่าแกล้ง แต่พอคุยไปมาเลยเข้าประเด็น เขาจึงบอกว่าเบื่อผม ไม่อยากมานั่งตามผม บลาๆๆ ผมก็เริ่มรู้แล้วว่าจะเกิดอะไรต่อ เลยถามไปตรงๆว่าอยากเลิกใช่ไหม เขาก็ตอบว่าก็ประมาณนั้น ผมจึงตัดสินใจปล่อยเขาไป เพราะผมยื้อมา2ครั้งแล้ว ผมพยายามทำทุกอย่างแต่สุดท้ายกลายเป็นสิ่งที่ทำไปไม่ได้ช่วยให้เขารู้สึกดีขึ้นเลย ทีแรกผมนึกว่าคือแผนเเซอร์ไพรส์ เพราะวันที่เขาบอกเลิกคือ1วันก่อนวันครบรอบ แล้วเราจองที่พักเรียบร้อยแล้ว ผมก็เลยยังมองในแง่ดีว่าเดี๋ยวพรุ่งนี้เขาต้องมาเซอร์ไพรส์แน่ๆแต่พอตื่นมาก็พบว่าเราหลอกตัวเอง
แต่ก็คงผิดที่ผมเองที่ละเลยเขา พอคิดได้แล้วมีโอกาสแก้ไข้ก็สายไปแล้ว สิ่งที่ผมเสียใจที่สุดในความสัมพันธ์คือผมรู้สึกว่าผมเองยังเป็นแฟนที่ดีกว่านี้ได้ รักเรายังไปได้อีก แต่เวลาที่ผมได้พิสูจน์มันมีน้อยเกินไป เพราะมันต้องมาจบก่อนทั้งๆที่ยังไม่ควรจบเลย
ตอนนี้เขาบล็อคผมทุกทาง ขนาดเพื่อนในrovยังลบเลย โทรไปเขาก็ไม่รับ เขาลบทุกอย่างที่เกี่ยวกับผม เปลี่ยนไปเป็นอีกคนภายในวันเดียว ทำไมถึงทำใจได้เร็วขนาดนั้นหรือว่าที่ผ่านมาเขาเตรียมใจมาไว้นานแล้วครับ แล้วตอนนี้ผมควรทำยังไง พยายามจะยอมรับความจริงว่าเขาไม่รักแต่ว่าก็ยากเหลือเกินเพราะผมยังรักเขาหมดใจ ได้แต่ภาวนาว่าสักวันผมคงเข้มแข็ง แล้วผมก็ไม่รู้เลยว่านานแค่ไหนจะลืมเขาได้ ในขณะที่เขาคงลืมผมไปแล้ว
หากคุณรักใครสักคนมา9ปี คุณจะใช้เวลานานแค่ไหนในการลืมเขา ?
ผมคบกับแฟนคนนึงมา เรารู้จักกันมา9ปีแล้ว เรียกได้ว่าเป็นรักในวัยเด็กเลย ตลอดเวลา9ปีเรารักๆเลิกๆกันหลายครั้งครับ จนมาครั้งล่าสุดผมเลิกกับเค้าไปปีกว่า แล้วเราก็บังเอิญได้กลับมาพูดคุยกันอีก จนความรู้สึกดีๆก็กลับมาอีกครั้ง และนั่นทำให้ผมรู้ว่าตลอดเวลาที่ผ่านมาไม่มีใครจะแทนเค้าได้เลย เราจึงกลับมาคบกันอีกครั้ง เหมือนต่างฝ่ายต่างยังรู้สึกรักกันอยู่ ทุกอย่างก็เหมือนจะเป็นไปได้ด้วยดี ครั้งนี้เราได้มีโอกาสทำหลายๆอย่างที่ไม่เคยทำ ได้ไปเที่ยวกัน รุ้จักกับครอบครัวเขามากขึ้น แต่สุดท้ายวันนึงเขาก็มาบอกว่าไม่ได้รุ้สึกเหมือนเดิม เพราะว่าเราชอบมีทิฐิ ชอบระแวง (ต้องบอกก่อนนะครับว่าแฟนเก่าคนนี้เขาโกหกผมบ่อย และส่วนมากผมก็จับได้เลยทำให้กลายเป็นระแวงเขา) นั่นจึงทำให้เป็นสาเหตุครับ เพราะผมไม่เชื่อใจเขาเวลาจะเชื่อใจ เขาก็ต้องทำให้เกิดเหตุการณ์ที่ผมรู้สึกระแวงอีกทุกที
ที่นี่ครั้งแรกที่เขาจะขอเลิก ผมก็อึ้งมากเลยพยายามพูดทุกอย่างเพื่อให้เค้าอยู่ จากแต่ก่อนจะเป็นคนไม่ยอมเสียฟอร์ม แบบเอออยากไปก็ไปกูอยู่ได้ (อันนี้คิดในใจนะครับ555) เพราะเราไม่เคยพูดคำหยาบใส่กัน แต่รอบนี้ผมง้อทุกอย่าง บอกจะปรับปรุงตัว ยื้ออยู่นานจนสุดท้ายเขาก็ให้อภัย และเขาก็กลับมาเป็นเหมือนเดิมไม่ได้มีท่าทีแบบฝืนหรืออะไรนะครับ จนหลักจากนั้นไม่นานก็มีเหตุการณ์อีกคือเขามาเช็คเฟซผมแล้วเห็นว่าผมรับแอด ผญ ซึ่งอันนี้ขอบอกเลยว่าไม่ได้มีเจตนารับเพื่อจะแอบคุยหรืออะไรเลย เพราะในเฟซก็มีการตั้งคบ รูปคู่ และเราเองก็ไม่ได้คิดอะไรจริงๆ แต่ว่าแฟนไม่เชื่อคิดว่าผมจะนอกใจครับ
หลังจากนั้นเองความสัมพันธ์จึงเริ่มแย่ลงเรื่อยๆ ผมรู้สึกได้ตลอดเวลาที่คบกันเขาไม่เหมือนเดิมเลย แต่เราพยายามจะไปหาเขาบ่อยๆ เพราะเขาไม่สะดวกมาหา เราพยายามไปหา ทำเซอร์ไพรส์วันเกิดเขา เพราะไม่อยากให้รู้สึกห่างกัน ไม่อยากให้เขารู้สึกว่าอยู่คนเดียวได้ ช่วงนั้นผมจึงติดเขามาก แล้วทุกอย่างก็เหมือนปกติอีกครั้ง เราคอลคุยกันก่อนนอนเป็นชั่วโมง ปกติมากๆ แต่วันนึงเขาก็โทรมาแล้วพูดว่าเบื่อๆๆๆๆ แรกๆก็คิดว่าแกล้ง แต่พอคุยไปมาเลยเข้าประเด็น เขาจึงบอกว่าเบื่อผม ไม่อยากมานั่งตามผม บลาๆๆ ผมก็เริ่มรู้แล้วว่าจะเกิดอะไรต่อ เลยถามไปตรงๆว่าอยากเลิกใช่ไหม เขาก็ตอบว่าก็ประมาณนั้น ผมจึงตัดสินใจปล่อยเขาไป เพราะผมยื้อมา2ครั้งแล้ว ผมพยายามทำทุกอย่างแต่สุดท้ายกลายเป็นสิ่งที่ทำไปไม่ได้ช่วยให้เขารู้สึกดีขึ้นเลย ทีแรกผมนึกว่าคือแผนเเซอร์ไพรส์ เพราะวันที่เขาบอกเลิกคือ1วันก่อนวันครบรอบ แล้วเราจองที่พักเรียบร้อยแล้ว ผมก็เลยยังมองในแง่ดีว่าเดี๋ยวพรุ่งนี้เขาต้องมาเซอร์ไพรส์แน่ๆแต่พอตื่นมาก็พบว่าเราหลอกตัวเอง
แต่ก็คงผิดที่ผมเองที่ละเลยเขา พอคิดได้แล้วมีโอกาสแก้ไข้ก็สายไปแล้ว สิ่งที่ผมเสียใจที่สุดในความสัมพันธ์คือผมรู้สึกว่าผมเองยังเป็นแฟนที่ดีกว่านี้ได้ รักเรายังไปได้อีก แต่เวลาที่ผมได้พิสูจน์มันมีน้อยเกินไป เพราะมันต้องมาจบก่อนทั้งๆที่ยังไม่ควรจบเลย
ตอนนี้เขาบล็อคผมทุกทาง ขนาดเพื่อนในrovยังลบเลย โทรไปเขาก็ไม่รับ เขาลบทุกอย่างที่เกี่ยวกับผม เปลี่ยนไปเป็นอีกคนภายในวันเดียว ทำไมถึงทำใจได้เร็วขนาดนั้นหรือว่าที่ผ่านมาเขาเตรียมใจมาไว้นานแล้วครับ แล้วตอนนี้ผมควรทำยังไง พยายามจะยอมรับความจริงว่าเขาไม่รักแต่ว่าก็ยากเหลือเกินเพราะผมยังรักเขาหมดใจ ได้แต่ภาวนาว่าสักวันผมคงเข้มแข็ง แล้วผมก็ไม่รู้เลยว่านานแค่ไหนจะลืมเขาได้ ในขณะที่เขาคงลืมผมไปแล้ว