คือว่าเราขอแทนตัวเราชื่อว่า A แล้วกันนะคะ ส่วนเพื่อนผู้ชายในห้องขอแทนชื่อว่า B แล้วกันค่ะ คือเรื่องเป็นอย่างนี้นะคะ ตอนเราอยู่ม.4 เราได้อยู่ห้องศิลป์คำนวณ แล้วเราเป็นเด็กเก่าของโรงเรียนนี้ เราก็จะมีเพื่อนเยอะหน่อยแต่ตอนม.4ก็ไม่มีปัญหาอะไรมากหรอก แต่เราอะตอนนั้นเราตามหาคนๆนึงอยู่ เราเคยเดินผ่านผู้ชายคนนั้นตอนม.1 แล้วเราก็เจอเขาไม่ค่อยบ่อยแต่จำหน้าได้ หาเฟสเขาก็หาไม่เจอ ได้แค่เจอหน้าที่โรงเรียน แต่เราก็พยายามตามหาเฟสผู้ชายคนนั้นมาจนถึงม.4 เราก็พยายามที่จะตัดจากเขาเพราะระหว่าที่เราตามหาเฟสเขาเราได้ตกหลุมรักเขาไปด้วย แต่ทำยังไงก็ตัดไม่ได้ จะบอกก่อนว่าตอนม.ต้นเราหนัก 98 กก.นะ แต่พอขึ้นม.4 เหลือ 80 กก. ห้องเราก็จะมีเด็กเก่าเยอะมากกว่าเด็กใหม่  เราก็ไม่ได้ชอบใครในระหว่างตัดใจจากผู้ชายที่ตามหา ก่อนเปิดเทอมเราคิดยังไงไม่รู้เราไปส่องเฟสเพื่อนผู้ชายที่อยู่ในห้องเรา ที่เป็นเด็กเก่านะ ส่องไปส่องมา เราไปเจอรูปๆนึงเป็นรูปผู้ชายที่เรากำลังตามหามาตั้งแต่ม.1 เขาอยู่ห้องเดียวกับเรามาตั้ง 1 ปี คนๆนั้นก็คือ B เราไม่เคยคุยกับ B เลยตั้งแต่เปิดเทอม ม.4 ยันจบม.4 พอขึ้นม.5 เท่านั้นแหละ มันเป็นความบังเอิญหรือยังไงไม่รู้ พอเรารู้ว่า B คือผู้ชายที่เราตามหามาตั้งนาน เราก็เงียบยังไม่บอกใครเปิดเทอมม.5 เราขึ้นไปบนห้องเพื่อจองโต๊ะนั่งกับเพื่อน เราได้นั่งตรงริมทางเดิน และถัดจากริมทางเดินก็เป็นเพื่อนของ B แต่พอวันถัดไป B ได้ย้ายมานั่งที่ข้างๆเราที่มีทางเดินกั้น ตอนม.5 เราหนัก 75 กก. เราสองคนก็ไม่เคยคุยกันมาก่อน ได้แค่มองหน้ากัน พอเราสองคนได้นั่งข้างๆกันถึงแม้จะมีทางเดินมากั้นเราสองคน ช่วงแรกๆ Bจะยืมของเราบ่อยมาก ยืมนู้นยืมนี้ แล้ว B จะเป็นผู้ชายที่แกล้งเรา แล้วช่วงนั้น B จะไม่อะไรกับเรา เราจะนั่งใกล้ B บ่อยมากเวลาไปเรียนที่ไหนก็ตาม และช่วงนั้นเราก็สังเกตว่า B ทำแบบนี้แค่กับเราแค่คนเดียวถ้าเป็นผู้หญิงในห้องและ B เป็นคนที่เงียบมากในหมู่ของผู้ชายในห้องแต่ถ้ารู้จักจริงๆ B เป็นผู้ชายที่กวนและขี้เล่นขี้แกล้ง แล้วช่วงนั้นเราก็ได้สนิทกับ B จนทำให้เราไปบอกเพื่อนเราว่าเราชอบคนนี้ เราก็พยายามทำให้คนๆนี้ทุกอย่าง ถึงวันเกิดเขา เราก็ทำของขวัญไปให้ และพอไปๆมาๆเพื่อนเราคนนึงบอกว่า ให้บอกเขาไปว่าเรารู้สึกยังไง พอเราบอก B ไป  B ก็เปลี่ยนไป B ทำแบบที่เคยทำกับเราไปทำกับเพื่อนผู้หญิงคนอื่นๆ แล้ว B ก็นิ่งใส่เรา เฉยชาใส่เรา เราก็คุยกับบีปกติในแชทนะคะ คุยไปคุยมาเราก็รู้สึกว่าบีไม่เคยแคร์ความรู้สึกเรา พอผ่านไปเทอมนึง เทอมสองเราก็คุยกันเปิดเทอมมายังไม่ทันไร ผ่านวันลอยกระทงไปได้แค่ไม่กี่วัน เราก็ได้ทะเลาะกับบีในแชท จนเราบอกไปว่า "เลิกเป็นเพื่อนกัน เลิกยุ่งซึ่งกันและกันทำเหมือนว่าเราไม่รู้จักกัน" แล้วบีก็ส่งมาว่า " ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง ขอให้โชคดี เจอคนที่ดีกว่า " ช่วงนั้นเราร้องไห้เสียใจมากที่เราไม่ได้คุยกับบี พอผ่านไปไม่กี่วันเราไปขอบีคืนดีแล้วพอดีกันเราก็ทะเลาะกันอีก เป็นแบบนี้ประมาณ 4 รอบจน ครั้งสุดท้ายเพื่อนที่เราสนิทมากๆมันบอกว่า " บีแคร์ความรู้สึกเราทุกอย่า บีไม่เคยทำร้ายเรา " แต่พอเรานั่งย้อนอ่านแชทเรากับบี เราก็มาสำนึกได้ว่า บีแคร์เราทุกอย่างจริง สิ่งไหนที่บีพูดออกมาแล้วทำร้ายจิตใจเราบีจะไม่พูดออกมา มีแต่เราที่ไม่เคยแคร์บีเลย มีแต่งี้เง้า เอาแต่ใจ จนทำให้บีรำคาญ เราก็ไปขอคืนดีกับบี จนเรากับบีมาคุยกันเหมือนเดิม เราทำทุกอย่างให้บี แล้วเปลี่ยนนิสัยไม่ให้งี้เง้า ไม่เอาแต่ใจ แต่ตอนอยู่ รร.เรากับบีไม่คุยกันเลยนะ มาคุยกันแชทอย่างเดียว พอผ่านไปสักระยะเราก็ทำของขวัญให้บีเนื่องในวันที่ครบรอบ 4 ปี 6 เดือนที่เราแอบชอบบี แล้วบีก็เปิดดูแล้วพอเราหันไปเราเห็นบียิ้มตอนดูสิ่งของที่อยู่ในกล่อง พอผ่านไปไม่กี่วันเราคุยกับเพื่อนในตอนเช้าเพื่อที่จะรอเข้าแถว แล้วเราก็จะมีคำคมให้เพื่อนแล้วเราก็จะบ้าๆบอๆ เพื่อนเราหันหน้าไปทางบี บีนั่งข้างๆเรา เราหันหลังให้บี แล้วเพื่อนบอกว่า บีหันมามองเราแล้วยิ้มให้เรา เวลาบีเรียกเราบีจะไม่เรียกชื่อ บีจะเรียกเราโดยใช้คำว่า "เห้ย" แล้วเวลาเราเรียกบีก็จะให้คำว่า เอง ไม่ก็  ครั้งไหนบีไม่สามารถเข้าเรียนได้ เราจะจดบันทึกงานให้บีทุกอย่าง แล้วก็จะมีขนมให้บีทุกครั้งที่เวลาบีไม่ได้เข้าเรียนแล้วไปฝึก นศท. เราอยากจะถามว่า สิ่งที่เราทำไปมันน่ารำคาญไหมและเราจะขอบีเป็นคนคุยดีไหมคะ