ชีวิตที่เปลี่ยนแปลงจากการราคาตกต่ำ

สวัสดีงั้บเราพื้นเพเป็นคนจังหวัดสุราษฎร์ พ่อเรารับราชการรายได้ก็มั่นคงอยู่ทางบ้านก็มีสวนยางและพ่อก็นำรายได้จากสวนยางมาส่งเรากับพี่ชายเรียนจนได้เรียนโรงเรียนเอกชนดีๆๆและพ่อสามารถบินไปดูงานต่างประเทศเที่ยวต่างประเทศโดยที่ไม่ลำบากอะไรมากมายสักเท่าไหร แต่พอนานมาราคายางตกต่ำถึง3โล100บาททางบ้านก็เริ่มขัดสนทางได้การเงินเพราะรายได้จากการทำงานทางไม่พอกับรายจ่ายที่ต้องจ่าย เวลาเราไปทางบ้านย่า ย่าก็จะเอางินที่ได้จากการขายยางมากให้ได้ครั้งนึงก็500-3000บาทชีวิตเราตอนนั้นพออยู่พอกินแต่พอพักหลังเราไปก็ไม่ได้ค่าน้ำยางขี้ยางก็เริ่มได้น้อยลงจนไม่ได้เรย ทางบ้านก็เริ่มขายทองเพื่อนำมากินมาใช้เงินสดก็เริ่มไม่มีชีวิตเรากับพี่ชายก็ต้องช่วยทางบ้านประหยัดค่ายอะไรหรือการสอบอะไรที่ต้องเสียเงินก็ไม่สอบไม่ไปค่ายนั้น จากใส่เสื้อในห้างยี่ห้อดังโน้ตบุ้ครุ่นดีๆๆก็ต้องหยุดลงเริ่มใส่ชุดตามตลาดนัดทั่วไป ห้างก็ไม่เทียวไปเที่ยวตลาดนัดแทนทุกอย่างมันเริ่มถอยหลังเข้าคลองเรื่อยๆๆ ปลูกสวยยางเพื่อหวังเงินมาส่งเสียครอบครัวให้สุขสบายแต่ตอนนี้มันราคาตกต่ำแล้วทางบ้านจะส่งเราเรียนไปถึงมหาลัยได้มั้ย ปลูกอย่างอื่นแทนรัฐบาลรับรองได้มั้ยว่าจะทำให้ชีวิตช่วยใต้ดีขึ้น เรารู้สึกว่ารัฐบาลแก้ไขไม่ตรงจุด ควรศึกษาปัญหาเรื่องนี้ให้ดีแล้วแก้ปัญหาทั้งปลายเหตุและต้นเหตุ ถ้าคุณแก้ที่จุดใดจุดหนึ่งมันยังอยู่ที่เดิม ชาวใต้กัดก้อนเกลือแทนข้าวแล้ว และฝากอีกอย่างรัฐบาลชุดต่อไปขอที่ไม่คอปรัปชั่นโกงกินบ้านเมืองแก้ปัญหาให้มันดีขึ้นยิ่งดีนี้อย่าให้ตกต่ำไปกว่านี้นะ