การช่วยเหลือผู้อื่นเป็นสิ่งที่ดี แต่ถ้ามากไปมันจะกลายเป็นปัญหาของเรา



หลายครั้งที่มีเพื่อนฝูงมาปรึกษาปัญหาต่าง ๆ นานา  ทั้งเรื่องงานเรื่องส่วนตัว  กับยาย  โดยที่พื้นฐานยายเป็นคนที่อิน  เข้าอกเข้าใจ  ผู้อื่น  คนที่ปรึกษาเราเล่าจบแต่ตอนเรากลับไม่จบ  นำกลับไปคิดเป็นกังวลต่อ  แต่ไม่รู้ตัวว่าเรายังเก็ยสะสมเรื่องเค้าเหล่านั้นไว้กับตัวทำให้แครียดเอง  จนถึงจุดๆหนึ่งทำให้ร่างกายเราแย่  เป็นไมเกรน  ต้องหาหมอกินยา  ก็ยังไม่รู้ตัวนะ  จนกระทั่งพี่ที่ทำงานที่ประสบปัญหาเดียวกันมาปรึกษา จึงได้คิดและทบทวนสาเหตุ  จนได้ข้อสรุป ว่า  ตัวยายเองเอาปัญหาคนอื่นมาเป็นปัญหาของตัวเอง  เหมือนเพิ่งจะฝึกว่ายน้ำ  ยังว่ายน้ำไม่แข็ง  ริอ่านจะกระโดดลงไปช่วยจมคนจมน้ำ  ผลก็คือ  บางทีเราก็ช่วยเค้าได้ถ้าเค้าพยายามจะช่วยตัวเอง  บางทีเราก็จมแทนเค้า  บางทีเราก็จมลงกับเค้า  แต่จะปล่อยให้เค้าจมน้ำก็ไม่ถูกเรื่อง  แต่เรายังว่ายน้ำไม่แข็ง  เราก็ต้องไปหาคนมาช่วยเค้า  หรือหาอุปกรณ์มาช่วยเค้าแทนที่ตัวเราจะกระโดดลงไปช่วยเอง  นั้นคืออุปมาเปรียบเทียบเพื่อให้เห็นภาพ  เพื่อให้เป็นแนวทางสำหรับหลายคนที่ประสบปัญหาเดียวกับยาย
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่