คือรู้จักกับผู้ชายรุ่นน้องคนนึงมาได้เดือนกว่าๆ อยู่คนล่ะประเทศไม่เคยเจอกันแต่เรารู้จักเพื่อนเขานานก่อนหน้านั้นหลายปีแล้ว อยู่ดีๆน้องคนนั้นก็มาฟอลโล่วในไอจีเรา อีกสักสองวันเราก็ไปถามเพื่อนเราก็คือเพื่อนของเขาว่า รู้จักคนนี้ไหมเห็นอยู่ประเทศเดียวกัน แล้วเพื่อนเขาก็บอกว่ารู้จักดี เพื่อนก็เล่าว่าเป็นคนยังไง จนเพื่อนก็บอกให้เราทักไป แต่เราก็ไม่กล้าเพราะเห็นว่าเป็นรุ่นน้องกว่าและกลัวเขาไม่ชอบรุ่นพี่อย่างเรา แต่อายุก็ห่างกันแค่2ปี จนเราแอ้ดเฟสไปเขาก็รับแต่ยังไม่ได้คุยกัน

เพื่อนช่วยคุยให้จนเขาทักเรามาเพราะด้วยความสงสัยว่าเราคือใคร เพราะในเฟสเราก็ไม่เปิดให้ส่อง รูปก็ปิดให้เห็นเฉพาะแค่เราไม่โพสไม่อะไรมีแค่ไว้คุยข้อความกับเพื่อนเฉยๆ คุยได้ซักพักทุกวัน เขาเหมือนจะอยากรู้ตัวตนเราเหมือนกัน จนได้รู้จักว่าเค้าเป็นคนยังไง และเขาบอกกับเราว่า ถ้าใครเบื่อใครก่อนคนนั้นแพ้ เขาออกแนวโลกส่วนตัวสูง และชอบนอนเสียมากกว่า ไม่ค่อยเล่นเฟส แต่จะชอบเล่นไอจีสะส่วนใหญ่ ซึ่งมันก็คร้ายเราที่เราก็เป็นคนไม่ชอบให้ใครยุ่งเรื่องส่วนตัวและปิดทุกอย่างในเฟสเช่นกันและเล่นแต่ไอจีและ snapchat จนคิดว่าถ้านิสัยเหมือนกันมากเกินไปจะเข้ากันได้ไหม เพราะหลังจากเริ่มคุยได้สักพักเราก็เป็นฝ่ายบอกเขาไปว่าเรารู้สึกดีที่ได้คุยกับเขาและชอบเขาและถามเขาเหมือนกันว่าคิดเหมือนกันไหม เขาก็บอกว่าชอบเหมือนกัน แต่ไม่รู้ว่าตอบจากใจหรือโดนบังคับ แต่เราก็คิดไปแล้วว่าเขาก็ชอบเรา เขาไปไหนเขาก็รายงานบอกก่อนโดยที่เราไม่ได้ถาม ส่งตารางงานมาให้ดูและเริ่มโทรคุยกันโดยที่เขาโทรมาหาเราก่อนทุกครั้งแต่ยังไม่เคยเปิดกล้อง เพราะยังคงเขินอายกันอยู่ เลิกงานมาเขาก็โทรหา แต่ไม่ทุกวัน ส่วนมากก็จะโทรเฉพาะกลางคืนเพราะมีเวลาคุยได้ช่วงนั้น จนจะถึงวันเกิดเขาซึ่งเราก็ไปสืบหามาว่าวันเกิดเขาวันไหน เราก็บอกเขาไปว่าเราจะเปิดกล้องน่ะ เพราะอยู่ไกลห่างตั้งสองประเทศเลยไม่ได้ทำอะไรพิเศษให้ได้มาก เราก็เปิดแค่เราแต่เขาไม่ยอมเปิดกล้องเขา เขาก็บอกว่าเขาไม่อยากเพราะเขาโทรมปิดไฟแล้ว เราก็ไม่อยากเซ้าซี้ ก็ไม่เป็นไรเลยคิดได้แค่ว่าถ้าเขาอยากทำให้เขาก็คงทำด้วยใจเองโดยที่เราไม่ต้องบังคับ

เราเคยถามเขาว่า
เรา: หวังอะไรถามหน่อย
เขา: ถ้าบอกว่ายังไม่ได้หวังและยังไม่อยากให้หวังจะโกรธป่ะ?
เรา: แน่นอนโกรธ
เขา: อย่างที่เธอเคยบอก เรายังไม่เคยเจอกันด้วยซ้ำ
เรา: อืมใช่ เจออ่ะเจอได้แต่ลังเล
เขา: เค้าก็ทำได้ แต่ไม่อยากพูดอะไรลอยๆไป กลัวจะมาคิดมากเรื่องเค้า
เรา: คิดอ่ะคิดอยู่แล้ว คือเปิดใจให้เธอแค่คนเดียวป่าวว่ะ
เขา: แล้วในใจคิดอะไรอยู่
เรา: อยากรู้ไปเพื่ออะไรในเมื่อไม่ได้หวัง
เขา: นิสัยเค้าไม่เหมือนคนอื่นด้วยแหละมั้ง
เรา: คงงั้น
เขา: เค้าไม่ได้ว่าเขาโตน่ะแต่ความคิดเค้าอ่ะบางทีก็โตไป เคยรู้สึกไหมเวลาคุยกับเค้า
เรา: รู้สึกตลอดแหละ
เขา: ว่า
เรา: ก็ไม่เหมือนคนอื่นเพราะคนอื่นง้องแง้งและก็เพิ่งจะเจอคนแบบนี้ คือไม่ได้มองหาแต่ก็ยังชอบคนที่มีความคิดโตมากกว่ารูปลักษณ์หรืออายุมากกว่า
เขา: เค้าก็คิดแบบนั้น ไอ้ที่บอกว่าไม่ได้หวังอ่ะจริงๆแล้วคนเรามันก็หวังกันทุกคนนั้นแหละ ถ้ามันถึงเวลา รีบมากเสียใจมาก รีบน้อยเสียใจน้อย
เรา: ไม่รีบเสียใจมากกว่า
เขา: ผลได้ผลเสียต่างกัน ถ้ารู้จักกันจริงๆแล้วเค้าไม่ได้เป็นแบบที่คุยกันล่ะ จะคิดยังไง
เรา: อืม ว่าจะถามเหมือนกัน แล้วถ้ารู้จักตัวตนที่แท้จริง เธอจะรับเค้าได้ไหม
เขา: รับได้หมดแหละ ถ้ารับไปแล้ว
เรา: เธอจะรับอารมณ์รุนแรงของเค้าได้ไหม
เขา: ถ้าจะรับกันได้ยาวๆก็ต้องค่อยๆปรับตัวเข้าหากันไง แล้วมันก็คือเวลา
เรา: เค้าคบใครไม่เคยคบแค่เดือนสองเดือนนานสุด3ปี
เขา: ก็อยากให้เป็นอย่างนั้นแหละ ในเมื่อคิดว่าโตพอแล้ว
เรา: เค้าไม่ได้อยากมีความรักที่เหมือนเด็กๆคบๆเลิกๆ เบื่อ
เขา: ก็ใช่ไง เค้าก็คิดแบบนั้น

คือบทสนทนานี้คุยกันตั้งแต่เริ่มแรกและเขาอยู่ต่างประเทศเขาไม่เคยคบใครเลยมา 6-7 ปีที่มาอยู่ เพื่อนเขาก็ยืนยันว่าเขาไม่เคยมีใครนอกจากเคยมีตอนอยู่เมืองไทย เราเองก็เคยถามเขา เขาก็บอกแบบนั้น พอคุยกันได้สักเดือนนึง เข้าใจว่าโตๆกันแล้วและต่างคนต่างมีหน้าที่ต้องทำและจะคุยกันตลอดเวลาไม่ได้ เริ่มหายเริ่มคุยกันน้อยลงเราก็เริ่มเงียบเพราะเขาก็เริ่มเงียบจึงทำได้แค่รอให้เค้าตอบเพราะเราได้ทักเขาไปแล้ว พอได้คุยก็คุยแค่ไม่กี่ประโยคเขาก็เงียบหายไปโดยไม่บอกกล่าวอะไร จากที่เคยคอลคุยกันจนหลับคาโทรศัพท์ ไปไหนมาไหนรายงานกัน ก็เริ่มหายไปมีแต่ความสงสัยและคำถามตามมา และตอนนี้เขาก็หายไปไม่ออนเฟสมา1วัน แต่เขาก็เคยทำมาแล้วเคยหายไป2วันได้ ซึ่งเราก็ซีเรียสว่าทำไมเกิดอะไรขึ้นแต่เราก็ไม่ได้คิดมากเพราะช่วงนั้นก็เริ่มคุยกันแต่พอเราทักเขาไป เขาก็บอกว่าทำไมไม่ทักมาล่ะเขานอนดูหนังไปหลายเรื่องแล้ว จนคุยกันต่อแล้วพอเขาหายไปอีกซ้ำสองมันก็ทำให้เราคิดอีกว่าเกิดอะไรขึ้นจนลองโทรไปหาเขา เขาก็ไม่รับข้อความไปถามว่านอนแล้วหรอเขาก็ไม่ตอบ แล้วก็ตัดสินใจเขียนข้อความเฟสไปหาเขาสะยาวเลยว่า เราคิดอะไรกับเขาความสัมพันธ์เราคืออะไร คือเราอึดอัด คือมันแค่เดือนเดียวเองทำไมมันกลายเป็นแบบนี้ เราไม่ได้อยากจะเซ้าซี้น่ะแต่เพื่อความแน่ใจเราก็อยากรู้ว่าเขาคิดเหมือนกับเราไหม

แล้วเราก็ปรึกษาเพื่อนว่าเราทนไม่ไหวน่ะเราจะบินไปหาเขา อยากไปดูการเป็นอยู่ของเขาเพื่อนก็เคารพในการเสี่ยงของเราโดยการจะไปเป็นเพื่อนหลังปีใหม่แต่เพื่อนก็บอกแล้วว่าพอเถอะจบเถอะ เขาไม่ชัดเจนแต่แรก แต่เราก็ยังอยากเจอเขาอยู่ดีเพราะเพื่อนก็รู้ว่าคงห้ามเราไม่ได้อยู่แล้ว แต่ใจนึงก็ไม่กล้าไปเพราะถ้าไปแล้วเขาไม่ยอมมาเจอเรา เขาหนีหน้าเราล่ะ แต่ใจนึงก็อยากไปเพื่อที่จะกระจ่าง ก็ถือว่าเราได้พิสูจน์แล้วว่าเราจริงใจ