ผิดด้วยหรอที่เกิดมาพูดน้อยอ่ะ ？

มีเรื่องอยากระบาย.คือเราเป็นคนพูดน้อยยยมาก แต่ไม่ถึงกับไม่คุยกับเพื่อนเลย เราจะคุยมากกกับเพื่อนที่สนิทกันในกลุ่มม ปัญหาของเราก็คือเวลาเพื่อนอีกกลุ่มมันชอบถามเราแบบ เรียกชื่อเราเรียกเฉยๆแล้วก้มองหน้าเรา มองปฏิกิริยาเราว่าเป็นยังไง แล้วเราก้คือแบบรอมันถามไง แล้วเพื่อนที่ยุแถวนั้นก้จะเงียบรอฟังเราอ่ะ แล้วแบบเพื่อนทุกคนหันมาสนใจแต่เราอ่ะเราก้รู้สึก อึดอัดมากกที่ถูกจ้องงง เพื่อนมันก้ถามว่าทำไม่ไม่พูดเลยย แล้วเราก้คิดในใจ เอ้าแล้วที่ล่ถามกูแล้วทำไมไม่พูดกุก้ออรอคำถามยุไง แล้วมันก้เรียกชื่อเราอีกเราก้มองหน้ามันแบบสงสัยไง แลวเพื่อนก้มองเรายุนั้นแหละ มันก้เรียกชื่อเราอีกเราก็ไม่ตอบหรอกรู้สึกอายเพื่อนป่ะ แล้วเราเปนคนพูดน้อยด้วย เราก้ทำงานไปเรื่อยๆๆมันก้เมาส์กันเรื่องเรานั้นแหละ.ว่าทำไม่มันไ ม่ค่อยคุยกับเพื่อนเลยว่ะ กุทำรัยได้กุก้เงียบดิ แล้วทีนี่มันก้นินทาเราเรื่อยเราก้อึดอัดแล้วก้พลั่งปากไปว่า "ก็ไม่ได้เป็นคนพูดมากนิ" แค่นี่แหละ แล้วมันก็บอกว่า เฮ้ยพูดแล้วเว้ยยย เราสมควรอายป่ะ
แล้วที่เพื่อนอีกคนที่ไม่ค่อยพูดเลยเหมือนเราเหมือนจะพูดน้อยกว่าเราด้วยซ้ำแต่ทำไมเราโดนพูดถึงยุคนเดียว เพื่อนอีกคนแทบจะไม่พุดเลยตอนที่ทำงานยุตงนั้น ไม่มีใครแตะไปเตาะนางเลย สนใจที่เราผูเดียว
. แล้วมีอีกตอนเช้า เราเข้าคาบโฮมรูมครูเขาก้พูดเื่องงานไปเรื่อยย พอหมดคาบโฮมรูมก้แยกย้ายกันไปเรียนแต่เราไปขอความดีกับครูที่ปรึกษา เราก้ถูกครูถามว่าพูดเป็นไหม คือคำถามแรกในหัวกูคือเอาอีกแล้วหรอเรา "  
ถ้ากูพูดไม่เป็นกุคงไปยุสถานเด็กใบ้แล้วมั้ง ครูเค้าก้ถามว่าพูดเป็นไม่ ไม่เหนคุยกับครูเลย คาบโฮมรูมก้ไม่มีคนคุยกับครูหลายคนยุน่ะค่ะแต่ทำไม ไม่พูดกับเค้าคนนั้นมั้ง คาบปกติธรรมดาเราก้ไม่มีเรื่องจะคุยกับครูยุแล้วเพราะไม่มีเรื่องสำคัญจะคุยด้วย "คือกุรู้ว่ากุพูดน้อยอ่ะแต่กุก็คือแบบไม่รู้จะทำไงๆ ก้เป็นคนโลกส่วนตัวสูงนี่ค่ะ เฮ้อออเหนื่อยใจ

กูควรทำงายดี 😭