เคยชอบเพื่อนตัวเองป่ะ?

เรากับเพื่อนรู้จักกันตั้งเเต่ม.ต้น เราเรียน รร. เดียวกัน จนขึ้นม.ปลาย เราได้อยู่ห้องเดียวกัน มันจะเป็นคนที่กวนตีนคนนึง ตอนเเรกก็เหมือนจะไม่สนิทหรอก เเต่เราดันทะเลาะกับเเฟน ซึ่งเเฟนเราเป็นเพื่อนมัน มันก็ปลอบเรา บอกให้เราค่อยๆคุยกัน นั่นคือเหตุการณ์เเรกที่ได้คุยกับมันตอนม.4 พอเรียนๆไปอาจารย์ให้ทำงานเป็นกลุ่ม เรากับมันก็อยู่กลุ่มเดียวกัน ไม่ว่าจะงานไหนๆวิชาอะไรก็ตาม เวลาทำงานกลุ่มส่วนมากจะมาทำที่บ้านเรา เพราะบ้านเราอยู่กึ่งกลางของบ้านเพื่อนๆในกลุ่ม555 งานกลุ่มครั้งเเรกคือตัดต่อเอ็มวีเพลง เราก็นัดมาทำตั้งเเต่ช่วงสายๆ จนค่ำ พวกผญ.ก็กลับกันหมด เเต่พวกผช. ที่อยู่กลุ่มเรามันสายดึกกัน มันทำกันจน 5 ทุ่มกว่า เราก็ถามพวกมันว่าจะกลับกันตอนไหน มันก็ตอบเราว่าเดี๋ยวงานเสร็จก็กลับ จนถึงประมานตี 2 มันถึงกลับกันเพราะเราบอกให้กลับ(งานยังไม่เสร็จนะ555) พองานที่สองทำพาวเวอร์พอยต์ ก็เหลือพวกผช.เหมือนเดิม มันก็ทำกันจนตี 2 กว่าเเต่งานนี้เสร็จ เพราะต้องใช้วันรุ่งขึ้นน555 ส่วนอีกงานที่พวกมันมาทำบ้านเรา เเต่ครั้งนี้เราไม่ได้อยู่กลุ่มเดียวกันเเต่พวกมันขอมาทำด้วย เพราะกลัวว่าจะไม่เสร็จ กลุ่มของเราเสร็จตั้งเเต่ประมาน 4 ทุ่มกว่า เราก็ไปอาบน้ำเตรียมนอน พออาบน้ำเสร็จเราก็มาช่วยพวกมันทำ เเต่ก็ไม่เสร็จเพราะเราง่วงมากก็ปล่อยพวกมันทำต่อไป เรานอนประมานเที่ยงคืน สักพักเพื่อนที่นั่งทำก็มานอนข้างๆคนนึง มันมี 3 คน เหลืออีก 2 คนที่นั่งทำ สักพักมันก็มานอนอีกคน เราก็เลยลุกขึ้นมาถามไอ้คนที่นั่งทำอีกคนว่าจะกลับตอนนไหน เพราะตอนที่เราถามมันก็เกือบตี3 เเล้ว มันก็บอกว่า เดี๋ยวตี 3 กลับ เราก็โอเคนอนต่ออ พอตี3ปุ๊บ ไอ่คนที่นั่งทำมันลุกไปปิดไฟเราก็คิดว่ามันจะกลับเเต่ไม่ใช่ มันมานอนอีกข้างนึงของเราเว้ยย555 สรุปมันกลับเช้ากันน (เรานอนบ้านน้า เวลาทำงานเปิดประตูไว้ตลอด เพื่อให้น้าเห็น) พอจบงานนี้ก็ไม่ค่อยได้ทำงานร่วมกันละ จนม.5 อาจารย์ที่สอนรำ มาจับพวกเราไปรำ เเล้วก็บังเอิญว่า เราก็ได้รำคู่กับมัน(เพื่อนคนที่เราชอบ) มันก็ชอบกวนตีนเวลาซ้อม พอถึงวันที่รำเราก็เเต่งตัว ใส่เครื่องหัวทุกอย่างเรียบร้อย(หนักตัวมากก) เเล้วสุดท้ายคือต้องใส่กำไลข้อเท้า ซึ่งเราก้มไม่ได้เเล้ว มันก็เดินมาเเล้วบอกว่าเอากำไลมาให้มัน เเล้วมันก็ยกเท้าเราวางบนเข่ามัน เเล้วมันก็ใส่ให้ พอจบงานรำ เราก็ห่างๆกันไปอีก จนม.6 เราก็ได้กลับมาสนิทกันอีก สนิทชนิดที่ว่ารู้ทุกอย่างของกันเเละกัน เราทะเลาะกับเพื่อนทะเลาะกับเเฟนในวันเดียวกัน มันบอกว่ามันไม่ว่างจะไปกินเหล้ากับเพื่อนที่หาด สักพักมันขับรถมาหาเราพร้อมกับเบียร์ 6 ขวด ทุกครั้งที่เราทะเลาะกับเเฟนมันจะบอกเราว่าค่อยๆคุยกัน เดี๋ยวก็ดีกัน พอมาครั้งนี้มันบอกเราว่าไม่ไหวก็พอ ปล่อยเค้าไป เดี๋ยวก็เจอคนที่ดีกว่า เราก็เลยถามว่าไหนว่าจะไปหาเพื่อน มันตอบกลับมาว่าขี้เกียจไปละ เราก็นั่งกินเบียร์กับมันที่บ้านเราอ้ะเเหละน้าก็อยู่ น้าเราเห็นหน้ามันจนเบื่อละ เค้าเลยไว้ใจ เรากินไปได้พักนึง ด้วยความที่ว่าไม่ได้กินมานานเราก็มึนละ เเล้วเราก็ร้องไห้มันก็เอามือมานวดขมับให้เรา เเล้วมันก็บอกว่าไม่ต้องร้องหรอก มันเจอมาหนักกว่าเราเยอะมันยังผ่านมาได้ เราก็มองหน้ามัน มันก็เช็ดน้ำตาให้เรา มันกอดเราเเล้วก็พูดว่า เราเก่งอยู่เเล้วเดี๋ยวก็ผ่านไปได้ เราก็เริ่มหยุดร้องไห้เเล้วก็หลับ เราจำได้ว่าเราหลับไปบนตักมันเพราะมันลูบหัว พอเช้ามาเรานอนอยู่บนที่นอนมันนอนบนโซฟาอีกตัว เราก็เลยเอาผ้าห่มไปห่มให้มัน มันพึมพำอะไรก็ไม่รู้เเล้วมันก็ดึงเเขนเรา เเล้วก็กอด เเล้วก็พูดออกมาว่าโอเคเเล้วนะคนเก่ง เเล้วมันก็หลับต่อ เราก็เคลียของ ทุกครั้งที่เราจะไปปไหนมันก็จะมารับ ถ้าเราไม่มีรถไป เราไปกินเหล้าข้างนอกจนเมามันก็ลากเรากลับมาส่งบ้าน เรามีปัญหาอะไรมันรับฟังเเละปลอบเราตลอด เราก็เลยรู้สึกดีกับมันมากๆ เเต่เราก็คิดว่าเป็นเพื่อนเเบบนี้อาจจะดีกว่า เพราะเรากลัวเสียมันไป เราเลยไม่พูดอะไรให้มันรู้ว่าเราคิดยังไงง..
#ขอบคุณที่เข้ามาอ่านจนจบนะคะ
#อาจจะวนไปวนมานิดนึงงเราไม่รู้จะเล่ายังไงง555
#อาจจะไร้สาระไปนิด(มั้ง5555)
สุดท้ายก็ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านเรื่องราวที่บ้าๆบอๆของเด็กม.ปลายน้าาา ☺