คิดแบบนี้กับแม่จะบาปไหม?

สวัสดีค่ะ
เรื่องมีอยู่ว่า พ่อแม่แฟนให้เงินไปเรียน 50,000 แล้วแม่ของเรามาขอยืมเงินเราไปจ่ายหนี้ 20,000 แม่บอกว่าหนี้ก้อนนี้จะได้คืนมา แม่จะเอามาให้เราคืนภายใน2 อาทิตย์ เราเห็นว่าแม่จะคืนแน่ๆ เลยให้ยืมไปเพราะยังทันจ่ายค่าเรียนอยู่ พอถึงเวลาจริงๆ แม่ไม่ให้คืนแล้วไม่ยอมบอกว่าเอาเงินไปทำอะไร จนเราเค้นได้ความจริงมาคือแม่โกหกเอาเงินไปใช้อย่างอื่น เราเสียใจมากทั้งๆที่แม่รู้ว่าเงินก้อนนี้เราต้องเอาไปจ่ายค่าเรียน แล้วอีกอย่างเป็นเงินที่ทางพ่อแม่กับแฟนให้มา ฝั่งพ่อแม่แฟนให้เงินเรามาเรียนเพราะสงสารที่เราไม่มีทุนเรียน เห็นเราขยัน จึงอยากให้เรียนทำตามความฝัน หลังจากที่เกิดเรื่องขึ้นเรายังไม่ได้เงินคืนจากแม่ เราไม่มีเงินจ่ายค่าเรียนจนพลาดโอกาสไป เราเสียใจมากและเครียดสุดๆ เพราะเงินที่พ่อแม่แฟนให้มา 50,000 แฟนเราขอคืนส่วนที่เหลือ 30,000 เพราะเห็นว่าแม่เราไม่มีสัจจะ ไม่รักษาคำพูด เป็นแม่แท้ๆไม่ห่วงอนาคตลูก แล้วแฟนเป็นคนอื่นไม่ใช่คนในครอบครัวทำไมต้องรับภาระแทน
...กลายเป็นว่า เราได้เงินจ่ายค่าเรียนมาแค่ 20,000 คือส่วนที่แม่เอาไปนั่นแหละค่ะ ตอนนี้เรายังไม่ได้เงินคืนจากแม่นะคะ แต่ถ้าแม่คืนให้ ที่เหลืออีก 30,000 เราต้องไปทำงานหาเอาเองเพราะทางบ้านแฟนขอเงินคืนไปแล้ว

**เรารู้สึกโกรธแม่ ทั้งโกรธและสงสาร ใจนึงก็สงสารคิดว่าแม่คงไม่มีจริงๆจึงมาขอยืมเรา แต่อีกใจนึงก็รู้สึกโกรธและเสียใจที่แม่รู้ทั้งรู้ว่าเงินก้อนนี้คืออนาคตเรา แต่แม่กลับโกหกว่าจะขอยืมและตั้งใจเอาเงินไปแล้วไม่คืน กว่าเราจะเก็บเงินได้ 50,000 เราต้องทำงานเป็นปี เพราะมีภาระทางบ้านเยอะ ตลอดเวลาที่ผ่านมาเราทำงานด้วยเรียนด้วย ส่งน้องสาว และหลานอีกหนึ่งคนเรียนหนังสือ
***เคยอ่านมาว่าใครคิดไม่ดี ว่าพ่อแม่จะทำอะไรไม่เจริญ  ถ้าเราคิดว่าแม่เราเห็นแก่ตัว เห็นแก่เงิน เราจะบาปไหมคะ ?ตอนนี้เราสับสนกับความรู้สึกของตัวเอง พยายามจะไม่คิดอคติกับแม่เพราะกลัวจะบาปกลัวเวรกรรม

#พิมพ์ไม่ค่อยเก่ง เล่าไม่เข้าใจบ้าง ต้องขออภัยด้วยนะคะ
แสดงความคิดเห็น
Preview
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่