คือรู้สึกเหมือนเราไหมค่ะเราบ้านอยู่ไกลค่ะไม่เหมือนคนอื่นเลิกเรียนเสร็จต้องรีบกลับบ้านทุกวันเพราะเราต้องขึ้นรถประจำทางกลับเขาออกตรงเวลาไม่ทันก็อดกลับบ้าน เราอยู่ในช่วงวัยรุ่นเพื่อนๆเลิกเรียนเสร็จก็จะไปเที่ยวกันสนุกสนานทุกวันเราก็กลับบ้านไม่รุ้ทำอะไรนั่งดูหนังไปวันๆเบื่อมากๆจะไปเที่ยวก็นะมันไกลกับตัวเมือง ประมาณ30กิโลได้มั้งวันหยุดจะไปเที่ยวก็ไม่มีเพื่อนไปด้วยเพราะเพื่อนเรามันไปเที่ยวด้วยกันบ่อยไม่เคยได้ไปเที่ยวกับพวกมันสักครั้งถ้าเราขอไปด้วยไม่รุ้มันจะให้ไปหรือเปล่า แต่เรามีกลุ่มเพื่อนอีกกลุ่มที่จะไปเที่ยวด้วยกันได้ในที่นี่ เที่ยวเขาเรามีแค่ไปดูหนังอย่างเดียวไม่เคยไปอย่างอื่นเราอยากเฮฮ่าปาตี้มากๆเราชอบแต่อุปสรรคบ้านอยู่ไกลไม่เคยได้ไปเที่ยวจะชวนเพื่อนก็ไม่กล้าในวันหยุดพอทุกคนรู้เราไม่เคยไปเที่ยวเลย เวลาได้ไปเที่ยวก็รู้สึกแปลกๆค่ะ
มันน่าเบื่อ แปปๆก็อยากกลับบ้านเวลาไปเที่ยวเราจะซึมๆเงียบๆรุ้สึกแปลกๆส่วนมากเวลาไปเที่ยวไปแค่2-3คนหรือ2คน พอกลับบ้านก็เบื่ออยากไปเที่ยวพอได้ไปก็เบื่ออยากกลับบ้าน มีครั้งนึงไปเที่ยวกันทั้งห้องครูพาไปทุกคนดีใจมากมีเราคนเดียวที่ไม่ค่อยอยากไปเพราะไม่ชอบค้างคืนอยากอยู่บ้านสบายๆพอไปเราก็เบื่อมากๆอยากกลับบ้านสุดๆเป็นคนอยากไปเที่ยวแต่พอไปก็เบื่อทุกทีอยู่บ้านก็เบื่อ คือเรารู้สึกว่าเราควรทำอะไรดี ทำไมเกิดขึ้นกับเราอันนี้ไม่รุ้เกี่ยวไหมนะค่ะโรงเรียนเราหญิงล้วน ไม่มีผู้ชายให้มอง เลยเบื่อ เราใช้ชีวิตแค่ ตื่นนอน>ไปโรงเรียน>กลับบ้าน>เล่นคอมดูหนัง>อาบน้ำ>นอน วงเวียนแบบนี้ไปเรื่อยๆเราอยาก บางครั้งก็อยากให้สัปประหลาดบุกโลกนะค่ะ5555555 เราอยากให้โรงเรียนตั้งชมรมให้เราได้สนุกกับเพื่อนๆอย่างน้องหนึ่งคาบได้ทำไรร่วมกันกับสิ่งที่เราชอบ เพราะหลังเลิกเรียนเราต้องกลับบ้าน หดหู่มากค่ะ ระบายหน่อยๆ55555อิสๆ