สวัสดีค่ะ เราก็เป็นเด็กคนหนึ่งนี่แหละ ที่ผลการเรียนถือว่าอยู่ในเกณฑ์ดีมาก แต่ถ้าถามว่าเพราะชอบเหรอ ก็ไม่เชิงค่ะ เรียนได้ทุกวิชาเฉยๆ แต่สิ่งที่เราสังเกตเห็นทำให้เราเกิดความสงสัยว่าการศึกษาบ้านเรา ทำไมคุณภาพของเด็กเราถึงต่ำจังเลยคะ เรียนหนักแต่กลับสู้ประเทศอื่นที่เรียนน้อยกว่าหลายๆ ประเทศไม่ได้ และคำว่ากฏระเบียบสำหรับเด็กไทยหลายคนก็แค่คำขู่ที่ไร้สาระ (เช่นคนที่มาตามเราเป้นต้น) ที่เราอยากถามมากคือ
1.ทำไมเราต้องเรียนพวกวิชาเคมี ชีว คณิต ฟิสิกส์ ภาษาอังกฤษ แบบเจาะลึกด้วยคะ เราคิดว่าในเมื่อตอน ม.6 จะไปเข้ามหาลัยก็ต้องไปเลือกไปทางใดทางหนึ่ง เราก็ควรเรียนแค่พื้นฐานก็ได้ไม่ใช่หรือคะ คณิตก็พอให้คิดเลขเป็น ภาษาก็พอให้อ่านออกเขียนได้ไม่ให้โดนหลอก อย่างเราจะไปต่อสายภาษา กลับต้องมาเรียนเรื่องการคำนวณหาโมลในวิชาเคมี กลับกันเพื่อนที่จะไปเรียนวิทย์ มันก็ต้องมานั่งขุดๆๆๆ เรื่องภาษา
2.ความคิดของผู้ปกครองหลายท่านและความคิดของโรงเรียน ส่วนตัวที่เราเห็นผู้ปกครองหลายท่านผลักภาระให้โรงเรียนดูเเลลูกที่เกเร พอมีเรื่องอะไรก็มักจะว่าโรงเรียน และกลับกัน พอเกิดเหตุการณ์ที่ทำผิดมากๆ จนถึงขั้นต้องไล่ออก โรงเรียนกลับไม่ดำเนินการ แต่ให้โอกาสครั้งแล้วครั้งเล่า (ยึดจากคู่มือนักเรียน) จนเด็กลาออกไปเอง ค่าเทอมไม่คืน 555
3.ความคิดของตัวเด็กเอง คุณเคยโดนเพื่อนแอนตี้ เพราะเรียนเก่งไหมคะ ตอนอยู่โรงเรียนเก่าเพราะการเรียนดี ถึงขั้นที่คะแนนทิ้งห่างเพื่อนทั้งห้องคนเดียว เราถึงโดนครูเรียกไปรับรางวัล หรือชมบ่อยๆ บางทีครูใช้เราเป็นการด่าเพื่อน โดยการบอกว่า "ทำไมไม่เอาให้ได้แบบคนนี้" คุณครูคงอยากกระตุ้นนะคะ แต่สิ่งที่ตามมาคือนอกจากเพื่อนจะไม่เข้าใจแล้วยังมาพาลเกลียดเรา
4.ค่านิยมที่ผิดและวัตถุนิยม ถึงผู้ปกครองหลายคนจะไม่มีเวลาให้ลูก แต่ก็ส่งเงินมาให้ ซื้อของแพงๆ ให้ใช้ โดยลืมสิ่งสำคัญที่เรียกว่าจิตสำนึกและคุณธรรมจริยธรรมไปสนิท ไม่รู้ว่าลูกตัวเอง วันนึงทำอะไรบ้าง กลับบ้านมาไม่พูดกันด้วยซ้ำ หรือเด็กบางคนที่ทำตัวไม่รู้จักโต นี่ก็เป็นอีกสาเหตุที่ถ้าเราปฏิรูปการศึกษาแล้วเด็กไม่มีความรับผิดชอบก็ซวยไป
5.ระดับชั้นในการเรียน เราอยากให้มีการสอบข้ามชั้นไปเลย เพื่อนบางคนของเราอัจฉริยะมาก พอมันต้องมาเรียนกะเพื่อนชั้นเดียวกัน มันก็หลับตลอด เพราะเรื่องนี้มันเข้าใจหมดแล้ว เหมือนเคยได้ยินว่าถ้าเด็กไปแล้วเด็กจะเครียด แต่เด็กก็ควรจะรู้เองไม่ใช่หรือคะว่าเราต้องอยู่กับสิ่งที่เราเลือก ยังไงก็ต้องอดทน
6. จิตแพทย์ หลายคนเมื่อมีอาการ (ส่วนมากไม่ได้อยุ่กะพ่อแม่) แต่ไม่ไปพบแพทย์ เขาก็จะถือว่า 'ฉันไม่โรคจิต' แต่เด็กหลายคนที่ผู้ปกครองเริ่มสังเกตและส่งไปพบแพทย์ กลับถูกตราหน้าว่า 'โรคจิต' และโดนเพื่อนล้อ ถ้าเป็นเราต่อให้เรารุ้ว่าเราบ้าเราคงไม่ไปหาจิตแพทย์หรอกค่ะ
7.ความเชื่อผิดๆ เรื่องที่เรียน หลายคนชอบดูถูกคนที่เรียนนอกระบบ ทั้งที่ตัวเองที่เรียนโรงเรียนไฮโซไม่ได้ทำตัวให้สมโรงเรียนเล้ย - - คนมันจะเรียน อยู่ไหนก็เรียนได้
ปล.ก็เท่าที่เล่ามาทั้งหมด แล้วแต่ว่าใครจะเห็นด้วยหรือไม่นะคะ โปรดใช้ความสุภาพในการเม้นท์ สุดท้ายนี้เราไม่ใช่เด็กเรียน เพราะวันๆ เราก็เล่นเกมส์ ฟังเพลง เล่นมากเหมือนกัน เพียงแต่รู้ว่าหน้าที่คืออะไร หลังทำหน้าที่เสร็จถึงเล่นเต็มที่
การศึกษาจากไทย เมื่อมองในมุมเด็กไทยเอง คิดเห็นกันอย่างไรบ้างคะ?
1.ทำไมเราต้องเรียนพวกวิชาเคมี ชีว คณิต ฟิสิกส์ ภาษาอังกฤษ แบบเจาะลึกด้วยคะ เราคิดว่าในเมื่อตอน ม.6 จะไปเข้ามหาลัยก็ต้องไปเลือกไปทางใดทางหนึ่ง เราก็ควรเรียนแค่พื้นฐานก็ได้ไม่ใช่หรือคะ คณิตก็พอให้คิดเลขเป็น ภาษาก็พอให้อ่านออกเขียนได้ไม่ให้โดนหลอก อย่างเราจะไปต่อสายภาษา กลับต้องมาเรียนเรื่องการคำนวณหาโมลในวิชาเคมี กลับกันเพื่อนที่จะไปเรียนวิทย์ มันก็ต้องมานั่งขุดๆๆๆ เรื่องภาษา
2.ความคิดของผู้ปกครองหลายท่านและความคิดของโรงเรียน ส่วนตัวที่เราเห็นผู้ปกครองหลายท่านผลักภาระให้โรงเรียนดูเเลลูกที่เกเร พอมีเรื่องอะไรก็มักจะว่าโรงเรียน และกลับกัน พอเกิดเหตุการณ์ที่ทำผิดมากๆ จนถึงขั้นต้องไล่ออก โรงเรียนกลับไม่ดำเนินการ แต่ให้โอกาสครั้งแล้วครั้งเล่า (ยึดจากคู่มือนักเรียน) จนเด็กลาออกไปเอง ค่าเทอมไม่คืน 555
3.ความคิดของตัวเด็กเอง คุณเคยโดนเพื่อนแอนตี้ เพราะเรียนเก่งไหมคะ ตอนอยู่โรงเรียนเก่าเพราะการเรียนดี ถึงขั้นที่คะแนนทิ้งห่างเพื่อนทั้งห้องคนเดียว เราถึงโดนครูเรียกไปรับรางวัล หรือชมบ่อยๆ บางทีครูใช้เราเป็นการด่าเพื่อน โดยการบอกว่า "ทำไมไม่เอาให้ได้แบบคนนี้" คุณครูคงอยากกระตุ้นนะคะ แต่สิ่งที่ตามมาคือนอกจากเพื่อนจะไม่เข้าใจแล้วยังมาพาลเกลียดเรา
4.ค่านิยมที่ผิดและวัตถุนิยม ถึงผู้ปกครองหลายคนจะไม่มีเวลาให้ลูก แต่ก็ส่งเงินมาให้ ซื้อของแพงๆ ให้ใช้ โดยลืมสิ่งสำคัญที่เรียกว่าจิตสำนึกและคุณธรรมจริยธรรมไปสนิท ไม่รู้ว่าลูกตัวเอง วันนึงทำอะไรบ้าง กลับบ้านมาไม่พูดกันด้วยซ้ำ หรือเด็กบางคนที่ทำตัวไม่รู้จักโต นี่ก็เป็นอีกสาเหตุที่ถ้าเราปฏิรูปการศึกษาแล้วเด็กไม่มีความรับผิดชอบก็ซวยไป
5.ระดับชั้นในการเรียน เราอยากให้มีการสอบข้ามชั้นไปเลย เพื่อนบางคนของเราอัจฉริยะมาก พอมันต้องมาเรียนกะเพื่อนชั้นเดียวกัน มันก็หลับตลอด เพราะเรื่องนี้มันเข้าใจหมดแล้ว เหมือนเคยได้ยินว่าถ้าเด็กไปแล้วเด็กจะเครียด แต่เด็กก็ควรจะรู้เองไม่ใช่หรือคะว่าเราต้องอยู่กับสิ่งที่เราเลือก ยังไงก็ต้องอดทน
6. จิตแพทย์ หลายคนเมื่อมีอาการ (ส่วนมากไม่ได้อยุ่กะพ่อแม่) แต่ไม่ไปพบแพทย์ เขาก็จะถือว่า 'ฉันไม่โรคจิต' แต่เด็กหลายคนที่ผู้ปกครองเริ่มสังเกตและส่งไปพบแพทย์ กลับถูกตราหน้าว่า 'โรคจิต' และโดนเพื่อนล้อ ถ้าเป็นเราต่อให้เรารุ้ว่าเราบ้าเราคงไม่ไปหาจิตแพทย์หรอกค่ะ
7.ความเชื่อผิดๆ เรื่องที่เรียน หลายคนชอบดูถูกคนที่เรียนนอกระบบ ทั้งที่ตัวเองที่เรียนโรงเรียนไฮโซไม่ได้ทำตัวให้สมโรงเรียนเล้ย - - คนมันจะเรียน อยู่ไหนก็เรียนได้
ปล.ก็เท่าที่เล่ามาทั้งหมด แล้วแต่ว่าใครจะเห็นด้วยหรือไม่นะคะ โปรดใช้ความสุภาพในการเม้นท์ สุดท้ายนี้เราไม่ใช่เด็กเรียน เพราะวันๆ เราก็เล่นเกมส์ ฟังเพลง เล่นมากเหมือนกัน เพียงแต่รู้ว่าหน้าที่คืออะไร หลังทำหน้าที่เสร็จถึงเล่นเต็มที่