ใครเคยคิดว่าพ่อดีกว่าแม่มั้งคะ

ตามหัวข้อเลยค่ะ
เราเกิดมาในฐานะที่พ่อตามใจค่ะตามใจในที่นี่หมายถึงคอยให้กำลังใจคอยให้คำปรึกษาต่างๆ ต่างกับแม่ค่ะแม่เค้ามีลูกติดมาค่ะซึ่งพ่อก็รักเท่ากันค่ะพ่อไม่เคยคิดว่าลูกติดแม่ไม่ใช่ลูกแท้ๆเลยแม้สักนิด แต่พอพ่อได้เสียชีวิตไปหนูไม่เคยแม้ที่จะได้กำลังใจ อะไรต่างๆจากแม่เลย  การบ้านไม่เคยสอน อะไรก็ไห้คิดเองเหมือนไปตายเอาดาบหน้าอะค่ะ แต่ต่างจากลูกติดมานะคะ พอทะเลาะกับแฟนมาร้องห่มร้องไห้มาหาคำ่ๆคืนๆชอบมาให้แม่หนักใจแต่แม่ไม่เคยบ่น แต่พอกับหนู เรียนตกมาแค่นิดเดียวก็หาว่าหนูประมาทไม่ตั้งใจ หนูก็เลยกลับมาคิดย้อนดูนะคะว่าเค้าเคยอะไรไห้หนูบ้างหรือยัง ตอนนี้คิดได้แค่อย่างเดียวค่ะ เค้าแค่จ่ายค่าเทอมให้กับบ้านที่จริงๆเป็นของพ่อหนู นึกเข้าจริงๆหนูแทบจะไม่มีความสุขเลยนะคะ คิดว่าเค้าดีแล้วหรือยอมรับค่ะว่าเค้าเป็นแม่ แต่แค่หนูแทบจะไม่ได้อะไรเลยนะ แต่ตอนนี้แค่คิดเรื่องนี้ก็ร้องไห้คิดถึงพ่อทุกวันเลยค่ะ