.......

เราขอเล่าตั้งแต่ทะเลาะกับแม่ครั้งแรกนะ ตอนแรกแม่เราก็จะนอนแต่เราเล่นเกมอยู่แล้วเราเลยบอกแม่ว่า แปปนะแม่ตานี้จะจบแล้ว ไม่ถึงห้านาทีเราก็เล่นจบ เราเลยปิดไฟให้แม่นอน(นอนกลางวัน) เราก็เลยจะดูการ์ตูนรอแม่ตื่น พอกำลังกดดูปุ๊บ แม่ก็ด่าๆๆ ว่าขอร้องแทบตายก็ไม่ให้นอน เราก็พยายามใจเย็นๆแล้วบอกว่า แม่ก็นอนดิเลิกกดแล้-- พูดยังไม่ทันจบเค้าก็ด่าเราแบบไม่มีช่องว่างให้อธิบายแล้วหาว่าเถียง คือเราคิดว่า กดดูการ์ตูนนิดเดียวก็ผิดไร? แล้วเค้าก็ลุกไปอาบน้ำไปทำงาน เราก็งงว่าเป็นอะไรก็เลยเล่นเกมต่อเปิดเสียงดังๆจะได้ไม่ได้ยินเสียงแม่บ่น เพราะเค้าบ่นเยอะๆเราก็จะหงุดหงิด ก่อนเค้ากลับจากที่ทำงาน เราก็แบบ เออกวาดห้องเก็บห้องไว้เค้าจะได้ไม่ด่า ก็ไปตากผ้าแต่ลืมล้างจาน พอเสร็จกำลังจะไปปิดคอมไปอาบน้ำ แม่เข้ามาหาว่าเราติดเกมอย่างนู้นอย่างนี้ บ่นเรื่องเมื่อตอนกลางวัน ขุดเรื่องเก่าๆมาพูด เราโคตรโมโหคือ เค้าด่าเราจนไม่มีช่องว่างให้อธิบายว่า เออเราเก็บห้องให้สะอาดอยู่ แล้วเค้าก็บอกพ่อให้ยึดสายคอมไปเราเกือบฟิวขาดด่าคนในบ้านว่าไม่เห็นว่ากูทำอะไรแล้วบ้างแล้วมีสิทธิ์มาทำอย่างนี้หรอ!? เราโมโหจนเกือบร้องไห้ว่าด่าไม่มีเหตุผลด่าเจ็บๆแสบๆ เราก็ปล่อยไปคิดว่าเดี๋ยวคืนเพราะพูดกับคนพรรค์นี้ไปก็เปลืองน้ำลาย วันต่อมา แม่ก็บอกให้พี่เรามาตามไปกินข้าว เราก็เออไปก็ไป ก็ลุกไปอาบน้ำ พอเสร็จพี่เราก็นอนอยู่บนเตียง ก็เลยคิดว่ายังไม่ไปก็นั่งเล่นเฟสรอ แล้สพี่ก็ไปหาแม่โดยไม่บอกเรา พอแม่กลับบ้านมา ก็ด่าเราว่า 'ทำไมไม่ไป-ข้าวกับเค้า' เราก็แบบตอบว่า เค้าไปไม่บอกแล้วจะรุ้หรอว่าไปตอนไหน เค้าบอกว่า 'ไม่ต้องอ้าง' เราแบบกูไปอ้างตอนไหน แล้วเค้าก็เอาไม้แขวนเสื้อมากระหน่ำตีเราจนเป็นแผล3ที่ เราก็ร้องไห้ ไม่ใช่เจ็บกาย แต่เจ็บใจ คิดในใจว่า ถือว่าตัวเองเป็นแม่แล้วทำอย่างนี้หรอ?นมก็ไม่ให้กินซักหยด เพราะตอนเกิดมาเค้าไม่ให้เรากินนมเค้าเลย แล้วแม่ก็ด่าเรา เกิดมาทำไม เกิดมาเป็นลูกกูทำไม เราอยากตะโกนมาก เลือกได้ก็ไม่มาเกิดหรอก! เราเจ็บใจมาก หาว่าเราเป็น คือในสมองแม่คิดแต่เรื่องแบบนี้หรอ??  แล้วเค้าก็เดินไปอีกห้อง ฝากเงินผ่านพี่มาให้เรา พี่ไม่ปลอบเราซักนิดเดียว ทุกคนในบ้านเห็นแผล ที่ขา ที่แขน แต่ไม่มีใครสนใจเรา วันนั้นเราก็ไม่คุยกับแม่นอกจากเค้าจะถามอะไรเรา ตอนเย็นซักประมาณห้าโมงเย็น พี่เข้ามาเคาะประตู้ห้องบอกว่าให้ไปสระผม เราก็แบบสระเองได้มีมือมีตีน แล้วเราก็กลับมานอนต่อเพราะเราง่วงมาก พี่เราก็ด่าว่า 'สมองไม่มีจะคิดหรอ ทำตัวแบบนี้อย่าหวังเลยว่าแม่จะพูดดีๆกับ น้ำยาล้างห้องน้ำอยู่ตรงนั้น -ๆแล้วๆตายๆไปนะอย่ามาพิการลำบากพวกกูเลี้ยง' แล้วเค้าก็ปิดประตูใส่เราดังมาก เราร้องไห้เจ็บใจ เราท้อมาก ทั้งแม่ทั้งพี่ไล่เราไปตาย เราโคตรเหนื่อย จบทะเลาะกันครั้งแรก(มีก่อนหน้านั้นอีกแต่ยาวขอไม่เล่านะ) ทีนี้พอมาวันนี้ เค้าก็บอกให้เราตากผ้านะ เราก็แบบตอบโอเคธรรมดา คือเราหมดเยื่อใยกับคนในครอบครัวไปแล้ว แก้วมันแตกไปแล้วขอโทษไปพูดดีๆไปมันคงไม่กลับมาเป็นเหมือนเดิมให้หรอก เราตากผ้าของเราเสร็จ ก็เหลือของพี่เรากับแม่เรา ก็คือให้เค้าตากกันเอาเอง เราก็เลยเดินไปเล่นกับกระรอก แล้วก็จะไปกวาดแถวๆนั้นด้วย ก่อนหน้านั้นเราบอกแม่ว่า ให้ไปนอนห้องพีเรานะเราจะเล่นเกม แม่ก็ตอบตกลง  แล้วทีนี้ เค้าเดินมาบอกว่า 'อย่ามาทำสะบัดสะบิ้งใส่กูนะ ให้กูไปนอนห้องอื่นกูก็ไปแล้วไงจะเอายังไงกับกุ' เราก็แบบตอบไป 'อะไรของแม่เนี่ย เดินมาเล่นกับกระรอกเฉยๆปะ' แม่ก็วนกลับมาคำเดิม ด่าต่างๆนาๆ แล้วก็โยนไม้กวาดกับที่ตักโดนหัวเราโน บอกว่า ถ้ากูไม่บอกอะไรของก็ไม่คิดจะทำ เราก็แบบ เป็นอะไรนักหนาวะขาดความอบอุ่นหรอกูก็จะมากวาดอยู่นี่ไง เราแบบโมโหมาก เค้าไล่เราไปตากผ้า พอเดินผ่านเค้า เค้าจิกแล้วก็กระชากเราจนเลือดออก เราโคตรโกรธ แล้วเดินไปตากผ้า แล้วค้าก็ไปอาบน้ำ แล้วบอกว่า 'ผ้าของทั้งนั้นที่ไม่ยอมตาก จะทิ้งให้กูตากให้จนแก่ตายเลยมั้ย'  เราแบบ'ก็เสื้อผ้าแม่กับลูกแม่ทั้งนั้นไม่ใช่ของกูซักชิ้น' แล้วก็ด่าเราเรื่อยๆๆ เราก็เลยต้องหนีไปนอนห้องพี่เรา ก่อนเค้าไปทำงาน เค้าก็ยังไม่วายด่าเรา เกิดมาเป็นลูกกูทำไม อีชั่ว  อี อีเลว เราคิด'กูเลือกได้กูคงไม่เกิดมาเป็นลูกหรอก'  เราโมโหฟิวขาดมาก เค้าไล่เราไปตายบ่อยครั้ง

จนบางทีเราก็อยากตายๆไปจะได้ไม้ต้องทนกับเรื่องเดิมๆไร้สาระที่แม่หาเรื่องเราอีก
#เราเหนื่อยมากเราท้อมากจนไม่อยากตื่นมาเจอวันพรุ่งนี้แล้ว....