เรื่องมีอยู่ว่าเราเคยมีแฟนเมื่อ 3ปีที่แล้ว เราคบได้ปีกว่าๆแล้วเราเลิกกัน เราเสียใจมากเพราะเราคาดหวังในตัวเขาไว้เยอะ ตอนนั้นเราคิดว่าเราขาดเขาไม่ได้เราใช้เวลาเป็นดือนในการที่จะพยายามลืมเขา เรายอมรับเวลา 1 เดือนเนี้ยเรายังลืมเขาไม่ได้หรอกแค่ทำใจได้ไม่ให้ตัวเองเสียใจ เที่ยวกลางคืน อยู่กะเพื่อน ที่เราเลิกกันเหตุผลเพราะเขาคงเบื่อเราอ่ะ เราคงงี่เง่ามากเกินไป แต่ตลอดเวลาที่เราคบกันเขาไม่เคยนอกใจเราอยู่กะเราตลอด รายงานตลอด พอเลิกกันเราต้องเห็นเขาอยู่ทุกวันเพราะเราอยู่วิทลัยเดียวกัน ปีเดียวกัน บางทีเรียนห้องเดียวกัน มันคงทำใจลำบากเนอะ ตลอดเวลาที่เราเลิกกันเราพยายามหนีเขา เกลียดเขามาตลอดไม่พูดไม่คุยกะเขาเลย 8 เดือนกว่าๆ ตั้งแต่เลิกกัน จนวันหนึ่งเราไม่ได้ตั้งใจจะคุยกะเขาหรอกมันจำป็น เขาก็คุยกะเรายิ้มให้เรา เราก็ได้แต่บอกตัวเองว่าไม่คิดอะไร เขาก็ทักมาหา มาหา ทำท่าทีเหมือนจะกับมา มาอยู่กะเราทำให้เราใจอ่อนกับเขา แต่รอบนี้ที่เขากับมา เขามีคนอื่นด้วย นอนกอดเราแต่ก็คุยกะคนอื่น จะด่าเราโง่ก็ได้น้ะ เพราะเรารักเขามั้งเลยเป็นแบบนี้ ยอมเขา เขามีตัวเลือกนิเขาน่าตาดี หล่อเลยล่ะแล้วเขาก็ทิ้งเราไว้กลางทางเหมือนเดิม แล้วเขาก็หายไป 2-3 เดือนเขาก็กลับมาอีก รอบนี้ไม่เหมือนกับรอบที่แล้ว เราก็ใจอ่อนกะเขาเหมือนเดิม (ช่วงที่เขาหายไป2-3 เดือนเราก็คิดว่าเราจะตัดใจจากเขาได้เพราะรอบที่แล้วเขาทำเราเจ็บ เรามีแฟนใหม่ แต่แฟนใหม่อยู่ไกล ) เขากับมาแต่เขาไม่ได้มีใครเราแอบดูโทรศัพท์เขา เขาชอบกับมาเวลาที่เราจะเริ่มต้นใหม่ทุกที่ ตอนนี้เราเลิกกะแฟนใหม่แล้ว ไม่รุ้เราคิดถูกหรือป่าว ตอนนี้เรรู้สึกเหมือนเขาจะเริ่มตีตัวออกห่างอีกแล้วเราควรทำยังใงดี

ควรทำยังไงต่อไปดี