ผมเป็นเกย์ ที่เคยรักเพื่อนคนหนึ่ง

สวัสดีครับ ผมเป็นผู้ชาย ที่รู้ตัวเองว่าเป็นเกย์แต่ผมแอ๊บแมนบางคนจะไม่รู้ หลงรักเพื่อนคนหนึ่งเขาเป็นผู้ชายแท้ๆ คือสมัยเรียนด้วยกัน เราก็อยู่ห้องเดียวกัน นอนหอเดียวกันทำอะไรช่วยเหลือกัน คือผมจะเป็นคนทุ้มเททุกอย่าง ทั้งเงิน ทั้งรถ ทุกๆอย่าง เพราะฐานะทางบ้านเขาค่อนข้างติดขัด แต่ฐานะผมก็ไม่ได้รวยมาก แต่เขานิสัยดีมากน่ะสำหรับเรามันคือความรู้สึกที่คิดไปเองหรือป่าว ไม่แน่ใจ คือ เขาดี เขาตามใจเรา คือเวลาเราจะไปไหนก็ไปเป็นเพื่อน เวลาเรางอลเขาก็ง้อ เหมือนคนเป็นแฟนกัน  จนมันเป็นความรู้สึกว่า ผมรักเขา ผมหึงเขาเวลาเขาคุยกับคนอื่น มันหนักขึ้นทุกวัน แต่ผมไม่เคยบอกรักเขาน่ะ  คิดว่าเขาคงรู้อยู่แหละ คือผมจะพยายามทำทุกอย่างเพื่อให้ได้อยู่กับเขา จนตัวผมลืมครอบครัว พ่อแม่ผมไปเลย ตอนจะเข้ามหาวิทยาลัย ผมพยายามจะตามเขามาเรียนที่เดียวกัน ทั้งๆที่ผมอยากเรียนอีกที่ พอเข้ามหาวิทยาลัย เราสองคนไม่เหมือนเดิม เขาไม่ค่อยสนิทกับผม ตีตัวออกห่างทั้งๆที่อยู่หอพักเดียวกัน เขาไปสนิทกับคนอื่น ตอนนั้นสภาพจิตใจผมแย่มาก แต่ผมทำไรไม่ได้ งอนเขาก็ไม่ง้อ ผมเหมือนคนบ้ามากตอนนั้น เรียกร้องความสนใจจากเขาทุกอย่าง ให้เขาสนใจ แต่ก็เหมือนเดิม จนผมทนไม่ไหว เลยตั้งคำถามกับเขา เปิดใจคุย จนทะเลาะกัน แล้วเขาพูดประโยคหนึ่งขึ้นว่า ทำไมนายไม่ทำตัวเหมือนเดิม ผมได้แต่เงียบ ไม่คุยกันหลายวัน จนวันหนึ่งเขาก็มีแฟนเป็นผู้หญิง ผมเสียใจมาก ตอนนั้นไม่ยอมรับความจริง ผมกรีดกันทุกอย่าง ทั้งให้เพื่อนผู้หญิงโทรไปด่าแฟนเขาว่า เขามีแฟนแล้วเลิกยุ่ง สร้างเฟสปลอมไปคุยกับเขา แกล้งจีบเขา แล้วแคปไปให้แฟนเขาดู จนเขากับแฟนทะเลาะกัน. ซึ่งเวลาเขาทะเลาะกันตัวผมก็ไม่ได้สะใจ มีความสุขน่ะ คือเสียใจในสิ่งที่ทำ แต่ผมไม่รู้จะทำไง จนคืนหนึ่ง ผมทนไม่ไหว ผมคิดไม่ออก อยากครอบครองเขา ผมลักหลับเขา ประเด็นนี้ผมไม่เชื่อว่าเขาจะไม่รู้สึกตัว เรามีอะไรกันจนเสร็จ และผมก็ทำแบบนี้ทุกๆวัน ตอนนอน แต่พอตื่นมาเราไม่คุยกัน ทำตัวปกติ ผมมีความสุขแบบไม่สุดตอนนั้น มันเหมือนผมหลอกตัวเองว่าเจารักเรา เขาพอใจในสิ่งที่เราทำ จนเหมือนวันหนึ่งเขาคงรู้สึกเบื่อ เขาพยายามออกห่าง ไปนอนกับเพื่อนคนอื่นบ้าง ไม่ให้ผมใกล้ ผมยิ่งโกรธผมยิ่งไม่พอใจ ผมเหมือนคนบ้าตอนนั้น เขาสวีทหวานกับแฟนที่เป็นผู้หญิงเขามาก ผมยิ่งโมโห จนวันนั้นผมตัดสินใจ พูดบอกความจริงว่ารู้สึกไงกับเขา เขาก็บอกว่า ฟังเราน่ะ เราไม่ได้ชอบผู้ชาย เลิกหวังเถอะ เวลานั้นผมจุกในอก ร้องไห้ แล้วถามว่า แล้วสิ่งที่เกิดขึ้นละคืออะไร เขาบอกว่ามันเป็นความต้องการของผมเองเขาไม่อยากขัด เลยปล่อยเลยตามเลย และตัวเขาเองก็อยากลองว่ามีอะไรกับผู้ชายด้วยกันจะเป็นไง คำพูดนี้ทำให้ผมเจ็บมาก  ทำไมผมรู้สึกแค้น รู้สึกไม่พอใจ จนผมตามรังครวญแฟนเขา สมัครเฟส ไปด่าไปว่า สารพัด ขู่สารพัด ทำทุกอย่างให้เจาเลิกกัน แต่ดูเหมือนยิ่งทำ เขาสองคนยิ่งรักกันมาก แต่เขารู้น่ะว่าเป็นผม เขาไม่พูดไม่ว่า จนผมเริ่มทำหนักขึ้น เขาคงทนไม่ไหวเลยต่อว่าผม ให้เลิกทำแบบนี้ ผมหมดหนทางทั้งทำเสน่ห์ หลงผิดไปบูชายาเสน่ห์ตามเน็ต ผมเป็นบ้า เหมือนคนบ้า ทำไมผมทำได้ขนาดนี้ ผมทำทุกอย่างให้ผมกับเขากลับมาเหมือนเดิม ผมเสียทั้งเพื่อน ทั้งพี่ ทั้งน้องไป เพราะผมหึงคนพวกนี้ไปหมด จนเราตกลงลงคุยกันว่าจะเอายังไง ผมก็เลยบอกว่า แล้วแต่ เขาเลยเสนอว่า เขาจะยอมมีอะไรกับผมทุกเช้า-เย็น ผมอึ้ง แต่ก็บอกว่าตามนั้น แล้วเราสองคนมีอะไรสกันแบบเปิดเผย ไม่ต้องแกล้งหลับอีกแล้ว ทำแบบนี้ทุกๆวัน แต่ความรู้สึกผมตอนนั้นคือ จะมีความสุขก็ไม่มี บอกไม่ถูก  จนวันหนึ่งเราจะเรียนจบ ทำงาน เขาก็จะแวะมาหาผม มามีอะไรกับผม  แต่ความรู้สึกผมตอนนี้คือเหมือนไม่ได้รัก เหมือนไม่มีความสุข ผมเหมือนอยากชนะเขา อยากชนะแฟนเขา แล้วตอนนี้ผมตัดสินใจเลิกวุ่นวาย บอกกับเขาว่าผมจะหยุด เขาไม่พูดอะไร ตอนนี้เราสองคนไม่ได้ติดต่อกัน เขากับแฟนเขาก็ยังรักกันดี วันนี้ผมเข้าไปส่องเฟสเจาแฟนเขา ผมเห็นเขามีความสุขกัน แว๊ปแรกคือผมโกรธ ผมพยายามทำใจ ตั้งคำถามกับตัวเองว่า ผมรักเขาหรือผมต้องการอะไรกันแน่ ผมควรรักตัวเองไหม ผมเสียทั้งเงิน ที่คอยซื้อนั้นนี่ให้เขา เสียทั้งเวลา เสียทั้งเพื่อน จนตอนนี้ไม่มีใครอยากคบผม เพราะเหตุผลที่ผมงี้เหง้า หึงไปหมด ใครเคยมีประสบการณ์แบบผมบ้าง หรือใครช่วยบอกผมที ด่าว่าผมก็ได้ ว่าผมต้องการอะไรกันแน่ ผมทำไปเพื่ออะไร