ตอนนี้รู้สึกเครียดมากค่ะ
เนื่องจากงานที่ทำอยู่ รู้สึกถึงความไม่ก้าวหน้าและไม่มั่นคง
โดยเฉพาะความไม่ก้าวหน้าทางสายวิชาชีพเท่าที่ควร
อาจจะด้วยเพราะเป็นฝ่ายงานสนับสนุน
จึงถูกมองข้าม และไม่เห็นความสำคัญ (บอกว่าไม่ใช่แผนกสร้างรายได้)
เสนอขออะไรไป ทางผู้บริหารก็ไม่สนใจ
ทุกวันนี้ไม่ได้พัฒนาอะไรเลย มาทำงานแบบรูทีน ทำไปวันๆ
ทนอยู่มาได้ เพราะเรื่องที่ทำงานใกล้บ้าน คชจ.เรื่องค่าเช่าบ้านเลยตัดไป
ที่สำคัญคือ ได้กำลังใจจากทางบ้านตลอด ให้อดทน
ซึ่งก็ถามตัวเองตลอด ว่าอีก 5 ปีข้างหน้า เราจะก้าวหน้าอะไรกับสายงานนี้บ้าง
เรามองไม่ออกจริงๆ
ตอนนี้มองไม่เห็น Career path อะไรเลย ไม่มีความก้าวหน้าใด สูงสุดอาจจะเป็นแค่หน.แผนก แต่ก็ยังคงทำงานรูทีนไปด้วย
ถ้าเพื่อนๆตกอยู่ในสถาณการณ์ที่งานที่ทำไม่ก้าวหน้า และถูกมองข้าม เพื่อนๆจะทำอย่างไรคะ
ปล. ตอนนี้เป็นพนง.มหาวิทยาลัยสายสนับสนุนค่ะ เป็นพนงแบบสัญญาจ้างรายปี
ปล.2 กำลังเล็งงานเอกชนอยู่ค่ะ
ถ้าจบมาทำงานแต่งานไม่ก้าวหน้า...คุณจะทำอย่างไร
เนื่องจากงานที่ทำอยู่ รู้สึกถึงความไม่ก้าวหน้าและไม่มั่นคง
โดยเฉพาะความไม่ก้าวหน้าทางสายวิชาชีพเท่าที่ควร
อาจจะด้วยเพราะเป็นฝ่ายงานสนับสนุน
จึงถูกมองข้าม และไม่เห็นความสำคัญ (บอกว่าไม่ใช่แผนกสร้างรายได้)
เสนอขออะไรไป ทางผู้บริหารก็ไม่สนใจ
ทุกวันนี้ไม่ได้พัฒนาอะไรเลย มาทำงานแบบรูทีน ทำไปวันๆ
ทนอยู่มาได้ เพราะเรื่องที่ทำงานใกล้บ้าน คชจ.เรื่องค่าเช่าบ้านเลยตัดไป
ที่สำคัญคือ ได้กำลังใจจากทางบ้านตลอด ให้อดทน
ซึ่งก็ถามตัวเองตลอด ว่าอีก 5 ปีข้างหน้า เราจะก้าวหน้าอะไรกับสายงานนี้บ้าง
เรามองไม่ออกจริงๆ
ตอนนี้มองไม่เห็น Career path อะไรเลย ไม่มีความก้าวหน้าใด สูงสุดอาจจะเป็นแค่หน.แผนก แต่ก็ยังคงทำงานรูทีนไปด้วย
ถ้าเพื่อนๆตกอยู่ในสถาณการณ์ที่งานที่ทำไม่ก้าวหน้า และถูกมองข้าม เพื่อนๆจะทำอย่างไรคะ
ปล. ตอนนี้เป็นพนง.มหาวิทยาลัยสายสนับสนุนค่ะ เป็นพนงแบบสัญญาจ้างรายปี
ปล.2 กำลังเล็งงานเอกชนอยู่ค่ะ