ก่อนอื่นต้องขอขอบคุณ คุณพี่ พัฒ Startyouway ที่ให้ความรู้เกี่ยวกับนายหน้าอสังหาริมทรัพย์ พี่แนะนำสิ่งดีๆให้ผมจริงๆ
แต่มันก็ขายยากเหลือเกินจนเรียกได้ว่า มันคือ "ขนมกินเล่น ที่นานๆมาที" หรืออาจจะเป็นเพราะ
ผมยังจับจุดไม่ได้ ผมก็ดั้นด้นทำมาเรื่อยๆก็ขายไม่ได้สักที ปัญหาจากคนซื้อบ้าง คนขายบ้าง หรือแม้กระทั้ง
จากนายหน้าอีกคนที่ไม่ลงรอย
ต้องขอเกริ่นก่อนว่า ผมเป็นพวก "คนดี สระอีล้านตัว" ทุกครั้งที่ขายก็จะเปิดโอกาศให้ลูกค้าขายที่อื่นได้ด้วย
กำไรที่ได้ก็เอาแค่ 1 เปอร์เซ็น ของเงิน เพราะผมคิดเสมอว่า
"ส่วนมากคนที่ขายที่ คือคนที่มีปัญหา" และเราจะไปขูดเลือดขูดจากคนที่มีปัญหาหรอ?
ทุกๆครั้งผมจะโทรเช็ค คอยเป็นห่วงตลอด แต่แม่มเอ้ย!! ขายไม่ได้วะ ฮาฮา
แต่ชีวิตมันไม่สิ้นก็ต้องดิ้นกันไป
วันหนึ่งผมได้รู้จักกับ "คนที่ทำมาหากินด้วยตัวเอง" ถึง2คนด้วยกัน
คนแรกเป็น คนขายส่งอาหารทะเล กับคนที่สอง เป็นคนขับรถสิบล้อรับจ้าง
ผมขอพูดถึงคนที่ 2 ก่อน ผมได้มีโอกาสโดยสารรถของเขาไปเล่นๆไม่มีอะไรทำเลยขอติดไปด้วย พี่แกก็คุยไปเรื่อย จนกระทั่ง
อะไรดลใจให้พี่แกถกปัญหาชีวิตมาคุย แกบอกว่า แกมีลูกแต่ให้ย่าเลี้ยง เดือนๆหนึ่งต้องใช้ถึง8หมื่นกว่าบาท!!!
บางคนอาจจะคิดว่า8หมื่นบาทโอ้เงินเยอะ คุณครับ โลกนี้มันมีอะไรมากกว่านั้น 8หมื่นบาทต่อเดือนนั้นยังไม่พอค่ากินเขานะครับ
และด้วยตอนนี้อายุก็มากเข้า หลังก็ปวดจากการนั่งนานๆ
ด้วยความที่ผมก็ไม่รู้จะพูดอะไร เพราะผมเองก็มีปัญหา ได้แต่ถอนหายใจมองวิวไปเรื่อย สักพักก็เหมือนมีไอเดีย
ไอเดียที่ผุดขึ้นมาคือ
จากที่เขามีรถสิบล้อที่วิ่งไปแล้ว ทำไมเขาไม่จ้างคนอื่นทำหล่ะ?
ถ้าเขารับงานมา สมมุติงานนั้นค่าจ้าง 1พัน เขาก็ไปจ้างอีกคนแล้วบอกว่า งานนั้น 800 บาท และก็ขอค่านายหน้าเอางานมาให้ 300 หล่ะ
พอผมพูดไปเท่านั้นแหละ พี่แกก็ยิ้มเหมือนคิดอะไรเช่นกัน จากนั้นบทสนทนาทั้งหมดคือการวางแผนถึงการทำงาน
โดยที่ตัวเองไม่ต้องไปทำให้เหนื่อย คุณครับ เขาจะได้เงินเปล่าๆ ถึง 500 บาทในขณะที่เขานอนอยู่บ้านเลยนะครับ และถ้าเขามีงานเยอะขึ้น
เขาก็แค่จ้างคนอื่นมาทำแทน โดยที่เขามีเวลาเอาไปวางแผนทำธุรกิจอย่างอื่นอีก ส่วนอะไรอีกยิบย่อยผมลืมไปละ
พอผมกลับบ้านได้ไม่นาน ผมก็ได้รู้จักกับ พี่คนหนึ่งที่ขายอาหารทะเลอยู่ในตลาด ซึ่งเขามีแพ ของเขาจึงจะถูกกว่าตลาดมาก
แกเป็นคนติดเกมส์มาก หลังบ่ายไปจะเจอแกอยู่แต่ร้านเกมส์ วันนั้นในขณะที่ผมนั่งดูอะไรเรื่อยเปื่อยและกำลังจะหาของจากจีนมาขาย
อยู่ๆพี่แกก็ทักว่า เห้ย! ขายของออนไลน์มันยากป่ะวะแมน? ด้วยความที่ผมยังไม่ได้ลอง ผมก็ตอบไปแบบห้วนๆและอธิบายให้เขาฟัง
ว่ามีเว็ปไหน ขายอะไรบ้าง แนะนำเว็ปฝากขายฟรีไป แกก็ลงของไปเรื่อย ผมก็แอบเข้าเฟสไปในกลุ่ม ที่เกี่ยวข้องกับการขายอาหารทะเล
พระเจ้า!!! ถ้าคุณคิดแบบผมในการขายของนะ คือ... การทำอะไรสักอย่างต้องเป็นการช่วยเหลือปัญหาของคนอื่น ถึงจะมีโอกาสที่เราจะรุ่ง
ในกลุ่มนั้น มีคนมาหารับของ อยู่เยอะพอสมควร มีทั้งพ่อค้าแม่ค้า และ ลูกค้า เหมื่อนมีอะไรมาดลใจให้ผมลองทักพี่คนหนึ่งในกลุ่มนั้นไป
เราเกือบจะตกลงขายของถึง 1 ตัน แม่ย้อยชม้อยศรี! แต่ของทะเลนั้นๆที่พี่เขาสั่งดันไม่มี ผมนี้แทบจะหน้าแตก เหงื่อแห้งมาเลย ต้องขอโทษขอโพยกันยกใหญ่ ไม่นานหลังจากนั้น ก็ได้มีลูกค้ามาใหม่ ผมได้ทำการขายไปได้ แต่ไม่มากหรอก ทุกวันนี้ผมยังเสียดาย 1 ตันนั้นอยู่เลย
(ยังไงถ้าใครสนใจอยากได้อาหารทะเล หรือฝากขายที่ ก็ติดต่อผมเข้ามาได้ 555 แอบขายของ )
ตอนนี้ผมอายุ 20 ผมยังเสียดายช่วง 2 3 ปีก่อนหน้านี้ที่ผมเอาแต่เล่น เกเร ผมจึงเอาแนวความคิดของผมมาฝาก หวังว่าจะมีประโยชน์บ้าง
ไม่จำเป็นต้องทำตามผม เอาไปปรับเปลี่ยนแนวความคิดของคุณ และหวังที่สุดคือ คุณจะได้ทางออกจากปัญหาที่คุณกำลังเผชิญอยู่
ส่วนขายอาหารทะเลยังไง เอาวิดีโอไปดูละกัน พิมพ์ไปเดียวจะงง ตัวหนังสือมันเยอะ สิ้นปีแล้วโค้วต้าบางคนอาจจะหมดไปแล้ว
ยังไงผมขอแท็ก ห้องเกี่ยวกับวัยรุ่นก่อนละกัน เพราะคิดว่าคงเป็นปัญหาหนึ่งของวัยรุ่นที่อยากหาเงิน หรือปั้นชีวิตให้เป็นของตัวเอง
ส่วนถ้ามีใครมาแนะนำถึงปัญหาที่ผมยังไม่ได้บอก หรือทักท้วงอะไรที่ผมทำผิด ก็ขอขอบคุณด้วยครับ ยินดีรับฟังเสมอ
ถึงแม้อาจจะไม่ได้มาพิมพ์โต้แย้งในหัวข้อนั้นๆก็ตาม
หรือผมถ้าผมแท็กผิดห้อง ก็ขอโทษครับ ไม่เคยจะได้ใช้เลย pantip เนี่ย
วิธีการสร้างรายได้แบบเด็กๆที่เราอาจจะไม่ทันได้คิด โดยไม่ใช้ทุนซักบาท
แต่มันก็ขายยากเหลือเกินจนเรียกได้ว่า มันคือ "ขนมกินเล่น ที่นานๆมาที" หรืออาจจะเป็นเพราะ
ผมยังจับจุดไม่ได้ ผมก็ดั้นด้นทำมาเรื่อยๆก็ขายไม่ได้สักที ปัญหาจากคนซื้อบ้าง คนขายบ้าง หรือแม้กระทั้ง
จากนายหน้าอีกคนที่ไม่ลงรอย
ต้องขอเกริ่นก่อนว่า ผมเป็นพวก "คนดี สระอีล้านตัว" ทุกครั้งที่ขายก็จะเปิดโอกาศให้ลูกค้าขายที่อื่นได้ด้วย
กำไรที่ได้ก็เอาแค่ 1 เปอร์เซ็น ของเงิน เพราะผมคิดเสมอว่า
"ส่วนมากคนที่ขายที่ คือคนที่มีปัญหา" และเราจะไปขูดเลือดขูดจากคนที่มีปัญหาหรอ?
ทุกๆครั้งผมจะโทรเช็ค คอยเป็นห่วงตลอด แต่แม่มเอ้ย!! ขายไม่ได้วะ ฮาฮา
แต่ชีวิตมันไม่สิ้นก็ต้องดิ้นกันไป
วันหนึ่งผมได้รู้จักกับ "คนที่ทำมาหากินด้วยตัวเอง" ถึง2คนด้วยกัน
คนแรกเป็น คนขายส่งอาหารทะเล กับคนที่สอง เป็นคนขับรถสิบล้อรับจ้าง
ผมขอพูดถึงคนที่ 2 ก่อน ผมได้มีโอกาสโดยสารรถของเขาไปเล่นๆไม่มีอะไรทำเลยขอติดไปด้วย พี่แกก็คุยไปเรื่อย จนกระทั่ง
อะไรดลใจให้พี่แกถกปัญหาชีวิตมาคุย แกบอกว่า แกมีลูกแต่ให้ย่าเลี้ยง เดือนๆหนึ่งต้องใช้ถึง8หมื่นกว่าบาท!!!
บางคนอาจจะคิดว่า8หมื่นบาทโอ้เงินเยอะ คุณครับ โลกนี้มันมีอะไรมากกว่านั้น 8หมื่นบาทต่อเดือนนั้นยังไม่พอค่ากินเขานะครับ
และด้วยตอนนี้อายุก็มากเข้า หลังก็ปวดจากการนั่งนานๆ
ด้วยความที่ผมก็ไม่รู้จะพูดอะไร เพราะผมเองก็มีปัญหา ได้แต่ถอนหายใจมองวิวไปเรื่อย สักพักก็เหมือนมีไอเดีย
ไอเดียที่ผุดขึ้นมาคือ
จากที่เขามีรถสิบล้อที่วิ่งไปแล้ว ทำไมเขาไม่จ้างคนอื่นทำหล่ะ?
ถ้าเขารับงานมา สมมุติงานนั้นค่าจ้าง 1พัน เขาก็ไปจ้างอีกคนแล้วบอกว่า งานนั้น 800 บาท และก็ขอค่านายหน้าเอางานมาให้ 300 หล่ะ
พอผมพูดไปเท่านั้นแหละ พี่แกก็ยิ้มเหมือนคิดอะไรเช่นกัน จากนั้นบทสนทนาทั้งหมดคือการวางแผนถึงการทำงาน
โดยที่ตัวเองไม่ต้องไปทำให้เหนื่อย คุณครับ เขาจะได้เงินเปล่าๆ ถึง 500 บาทในขณะที่เขานอนอยู่บ้านเลยนะครับ และถ้าเขามีงานเยอะขึ้น
เขาก็แค่จ้างคนอื่นมาทำแทน โดยที่เขามีเวลาเอาไปวางแผนทำธุรกิจอย่างอื่นอีก ส่วนอะไรอีกยิบย่อยผมลืมไปละ
พอผมกลับบ้านได้ไม่นาน ผมก็ได้รู้จักกับ พี่คนหนึ่งที่ขายอาหารทะเลอยู่ในตลาด ซึ่งเขามีแพ ของเขาจึงจะถูกกว่าตลาดมาก
แกเป็นคนติดเกมส์มาก หลังบ่ายไปจะเจอแกอยู่แต่ร้านเกมส์ วันนั้นในขณะที่ผมนั่งดูอะไรเรื่อยเปื่อยและกำลังจะหาของจากจีนมาขาย
อยู่ๆพี่แกก็ทักว่า เห้ย! ขายของออนไลน์มันยากป่ะวะแมน? ด้วยความที่ผมยังไม่ได้ลอง ผมก็ตอบไปแบบห้วนๆและอธิบายให้เขาฟัง
ว่ามีเว็ปไหน ขายอะไรบ้าง แนะนำเว็ปฝากขายฟรีไป แกก็ลงของไปเรื่อย ผมก็แอบเข้าเฟสไปในกลุ่ม ที่เกี่ยวข้องกับการขายอาหารทะเล
พระเจ้า!!! ถ้าคุณคิดแบบผมในการขายของนะ คือ... การทำอะไรสักอย่างต้องเป็นการช่วยเหลือปัญหาของคนอื่น ถึงจะมีโอกาสที่เราจะรุ่ง
ในกลุ่มนั้น มีคนมาหารับของ อยู่เยอะพอสมควร มีทั้งพ่อค้าแม่ค้า และ ลูกค้า เหมื่อนมีอะไรมาดลใจให้ผมลองทักพี่คนหนึ่งในกลุ่มนั้นไป
เราเกือบจะตกลงขายของถึง 1 ตัน แม่ย้อยชม้อยศรี! แต่ของทะเลนั้นๆที่พี่เขาสั่งดันไม่มี ผมนี้แทบจะหน้าแตก เหงื่อแห้งมาเลย ต้องขอโทษขอโพยกันยกใหญ่ ไม่นานหลังจากนั้น ก็ได้มีลูกค้ามาใหม่ ผมได้ทำการขายไปได้ แต่ไม่มากหรอก ทุกวันนี้ผมยังเสียดาย 1 ตันนั้นอยู่เลย
(ยังไงถ้าใครสนใจอยากได้อาหารทะเล หรือฝากขายที่ ก็ติดต่อผมเข้ามาได้ 555 แอบขายของ )
ตอนนี้ผมอายุ 20 ผมยังเสียดายช่วง 2 3 ปีก่อนหน้านี้ที่ผมเอาแต่เล่น เกเร ผมจึงเอาแนวความคิดของผมมาฝาก หวังว่าจะมีประโยชน์บ้าง
ไม่จำเป็นต้องทำตามผม เอาไปปรับเปลี่ยนแนวความคิดของคุณ และหวังที่สุดคือ คุณจะได้ทางออกจากปัญหาที่คุณกำลังเผชิญอยู่
ส่วนขายอาหารทะเลยังไง เอาวิดีโอไปดูละกัน พิมพ์ไปเดียวจะงง ตัวหนังสือมันเยอะ สิ้นปีแล้วโค้วต้าบางคนอาจจะหมดไปแล้ว
ยังไงผมขอแท็ก ห้องเกี่ยวกับวัยรุ่นก่อนละกัน เพราะคิดว่าคงเป็นปัญหาหนึ่งของวัยรุ่นที่อยากหาเงิน หรือปั้นชีวิตให้เป็นของตัวเอง
ส่วนถ้ามีใครมาแนะนำถึงปัญหาที่ผมยังไม่ได้บอก หรือทักท้วงอะไรที่ผมทำผิด ก็ขอขอบคุณด้วยครับ ยินดีรับฟังเสมอ
ถึงแม้อาจจะไม่ได้มาพิมพ์โต้แย้งในหัวข้อนั้นๆก็ตาม
หรือผมถ้าผมแท็กผิดห้อง ก็ขอโทษครับ ไม่เคยจะได้ใช้เลย pantip เนี่ย