ความรักของเด็กกับผู้ใหญ่ไม่รู้จะเอายังไง

เอาจริงๆ แบบไม่ต้องครอบครัวเจ้าสัวฯ หรือ ผู้ดีจากไหน เอาแบบครอบครัวไทยธรรมดาๆ ถ้าระยะความสัมพันธ์ของสองครอบครัวคือ รุ่น คุณปู่ คุณตา เป็นพี่น้องกัน รุ่นพ่อรุ่นแม่ เป็นลูกพี่ลูกน้องกัน ผมว่าน้อยคนที่คิ

ตามนั้นเลยค่ะ คือเราเรียนกศนละที่กศนมีผู้ใหญ่มาเรียนด้วย ทีนี้มีคนนึงมาชอบเรา ตอนแรกไม่ได้เอะใจอะไรหรอกนะแต่ช่วงปีที่แล้วแม่เราไปตลาดเช้ามืดบ่อยมาก เวลาเราไปด้วยเราเห็นคนที่ชอบเราอยู่ที่นั่นด้วยทุกครั

เเค่สงสัยเฉยๆนะครับ ว่าทำไมสังคมไทยมักมองว่าคนเราไม่ควรเเยกตัวกับพ่อ,เเม่เเละญาติผู้ใหญ่?ทั้งที่จริงคนเรามีสิทธิ์ที่จะเเยกตัวออกมากับใครก็ได้ตามหลักสิทธิมนุษยชนขั้นพื้นฐานของความเป็นมนุษย์ ถ้าสมมุติ

ไม่ค่อยจะโพสอะไรที่เสียดใคร และผมก็ไม่ใช่สีไหน แต่ การที่ มีผู้ใหญ่ท่านหนึ่ง บอกว่า จะให้ทดลองไม่ให้รถไฟวิ่งเข้าเมือง ท่านได้ศึกษา ความเป็นอยู่ ความผูกพัน ต้นทุนการใช้ชีวิตในแต่ละวันของประชาชนบ้างหรื

📌 ข้อคิดจากเรื่องนี้ สิ่งที่เจ็บปวดที่สุด…อาจไม่ใช่คนที่ถูกทรยศ
แต่เป็น “ลูก”
ผู้ที่ไม่เคยรับรู้อะไรเลย เด็กสองคนในเรื่องนี้
ไม่ได้รู้เรื่องความรักของผู้ใหญ่
ไม่ได้เลือกอะไรเลยในชี

ทำไมนัดกินข้าวกับญาติ ผู้ใหญ่บางคนถึงต้องพยายามเเซะคนไหนก็ตามที่เป็นเด็ก เเล้วเเซะกันต่อหน้า จ้องทุกการกระทำว่าเด็กนี่จะทำอะไรน่าหงุดหงิดอีก เเละมาตราหน้าว่าเด็กนี่ไม่มีมารยาท เเล้วพฤติกรรมการเเซะคนอื

จากเด็กที่จะเรียนจบ เราแค่อยากรู้ในมุมมองของพี่ๆที่มีประสบการณ์มาก่อน เห็นหลายๆคนที่ผ่านมาชอบพูดว่า การเติบโตเป็นผู้ใหญ่มันเหนื่อย ไม่สนุก แล้วก็ไม่ค่อยได้ใช้ชีวิตสักเท่าไหร่ มีพี่คนไหนที่รู้สึกว่า ถึ

พี่ครับ มีผู้ใหญ่อายุ 50 กว่ามาระบายเรื่องคุณพ่อเสียให้ฟัง อยู่ๆ ผมก็เปลี่ยนเป็นอีกโหมดที่ดูโตขึ้น น้ำเสียงโทนน่าฟัง น่าเลื่อมใส และพูดสอนเรื่องปรัชญา คำคมคาย จิตวิญญาณชีวิต ออกมาเองเลยครับทั้งๆ ที่ผม