ผมมันเป็นพวกขี้เกียจนะครับ ออกจะเรื้อนๆสักหน่อยด้วย
มักจะมีคำถามเสมอ ถ้าต้องทำอะไร
คำถามง่ายๆ ทำไปเพื่ออะไร...?
ในการปฏิบัติธรรม ไม่ว่าจะทำอะไรก็ตามแต่ในพระศาสนานี้ก็เพื่อ... เพื่อหลุดพ้นใช่มั้ยละ
ต้องการมรรคผล นิพพาน
แต่คำว่าปฏิบัติธรรมนี่มันกว้างมาก บางทีไปเอาอะไรมาก็ไม่รู้ แล้วบอกว่าเป็นการปฏิบัติธรรมก็มี
ถ้าเป็นแนวทางที่เห็นหรือพบได้ในพระไตรปิฎก ในคำสอนของพระพุทธเจ้า ก็คงไม่ค่อยมีปัญหา เข้าใจได้
อาจจะถามบ้าง แต่คงไม่เท่าไหร่ เพราะส่วนใหญ่ก็จะมีคำอธิบายกันอยู่แล้ว
เรื่องมันผ่านมาสองพันห้าร้อยกว่าปีแล้ว มีคำถามมีคำตอบมีตำราตอบไว้มากมาย
แต่เมื่อมาถึงศักราชแถวๆนี้ มีแนวทางปฏิบัติธรรมมากมายที่เกิดขึ้น
เขาบอกว่าเป็นแนวทางใหม่บ้าง เป็นคำสอนของพระพุทธเจ้าบ้าง
ซึ่งก็เหมือนกับจะใช่แต่ไม่ตรงนักทีเดียว
เมื่อผมเจอ โดนชักชวน ผมก็มักจะใช้สันดานเดิมของผมถามออกมาว่า
ทำไปทำไม...? ไม่ทำได้มั้ย ต้องทำหรือเปล่า จำเป็นเหรอ...?
บางอย่างมีคำตอบที่ชัดเจนยอมรับได้ ก็ลองปฏิบัติดู
บางอย่างดูคลุมเคลือ อ้างโน่นอ้างนี่ อ้างครูบาอาจารย์ก็มี
ครูบาอาจารย์ท่านดี ผมไม่เถียง เพราะเกิดไม่ทัน แต่คำสอนนี่จะรับมาก็ควรจะพิจารณากัน
เหมือนมีคนเอาซีดี เอาไฟล์อะไรมาให้ผมฟัง ผมก็รับมาด้วยการยอมรับในความหวังดีของเขา
แต่ผมฟังน้อยมากครับ ส่วนหนึ่งก็เป็นเครดิตของคนที่ให้มาด้วย
อีกส่วนหนึ่งก็คือ... เท่าที่ผมมีอยู่ ก็ฟังไม่หวาดไม่ไหวจริงๆ
และแน่นอน ฟังทำไม ไม่ฟังได้มั้ย....?
ตำราการปฏิบัติธรรมสำหรับผมแล้ว ตอนนี้มากจนล้น มีเยอะจริงๆนะครับ
แต่ตำราที่ถูกใจที่หาได้ในตลาดมีน้อยมากจริงๆ
สุดท้ายก็ต้องไปหาตำราโบราณกาล ชื่อว่าพระไตรปิฎก
นี่ก็จะไปอีกประเด็นซะแล้วละมั้ง
ปฏิบัติธรรม ทำไปทำไม...?
ปฏิบัติธรรมไปทำไม ไม่ทำได้มั้ย
มักจะมีคำถามเสมอ ถ้าต้องทำอะไร
คำถามง่ายๆ ทำไปเพื่ออะไร...?
ในการปฏิบัติธรรม ไม่ว่าจะทำอะไรก็ตามแต่ในพระศาสนานี้ก็เพื่อ... เพื่อหลุดพ้นใช่มั้ยละ
ต้องการมรรคผล นิพพาน
แต่คำว่าปฏิบัติธรรมนี่มันกว้างมาก บางทีไปเอาอะไรมาก็ไม่รู้ แล้วบอกว่าเป็นการปฏิบัติธรรมก็มี
ถ้าเป็นแนวทางที่เห็นหรือพบได้ในพระไตรปิฎก ในคำสอนของพระพุทธเจ้า ก็คงไม่ค่อยมีปัญหา เข้าใจได้
อาจจะถามบ้าง แต่คงไม่เท่าไหร่ เพราะส่วนใหญ่ก็จะมีคำอธิบายกันอยู่แล้ว
เรื่องมันผ่านมาสองพันห้าร้อยกว่าปีแล้ว มีคำถามมีคำตอบมีตำราตอบไว้มากมาย
แต่เมื่อมาถึงศักราชแถวๆนี้ มีแนวทางปฏิบัติธรรมมากมายที่เกิดขึ้น
เขาบอกว่าเป็นแนวทางใหม่บ้าง เป็นคำสอนของพระพุทธเจ้าบ้าง
ซึ่งก็เหมือนกับจะใช่แต่ไม่ตรงนักทีเดียว
เมื่อผมเจอ โดนชักชวน ผมก็มักจะใช้สันดานเดิมของผมถามออกมาว่า
ทำไปทำไม...? ไม่ทำได้มั้ย ต้องทำหรือเปล่า จำเป็นเหรอ...?
บางอย่างมีคำตอบที่ชัดเจนยอมรับได้ ก็ลองปฏิบัติดู
บางอย่างดูคลุมเคลือ อ้างโน่นอ้างนี่ อ้างครูบาอาจารย์ก็มี
ครูบาอาจารย์ท่านดี ผมไม่เถียง เพราะเกิดไม่ทัน แต่คำสอนนี่จะรับมาก็ควรจะพิจารณากัน
เหมือนมีคนเอาซีดี เอาไฟล์อะไรมาให้ผมฟัง ผมก็รับมาด้วยการยอมรับในความหวังดีของเขา
แต่ผมฟังน้อยมากครับ ส่วนหนึ่งก็เป็นเครดิตของคนที่ให้มาด้วย
อีกส่วนหนึ่งก็คือ... เท่าที่ผมมีอยู่ ก็ฟังไม่หวาดไม่ไหวจริงๆ
และแน่นอน ฟังทำไม ไม่ฟังได้มั้ย....?
ตำราการปฏิบัติธรรมสำหรับผมแล้ว ตอนนี้มากจนล้น มีเยอะจริงๆนะครับ
แต่ตำราที่ถูกใจที่หาได้ในตลาดมีน้อยมากจริงๆ
สุดท้ายก็ต้องไปหาตำราโบราณกาล ชื่อว่าพระไตรปิฎก
นี่ก็จะไปอีกประเด็นซะแล้วละมั้ง
ปฏิบัติธรรม ทำไปทำไม...?