ประสบการณ์ความรักของกระเทยเด็กที่ไม่เคยบอกความรู้สึกให้ใครได้ฟัง

เรื่องมีอยู่ว่า ตอนนั้นเราอยู่ปวช.1 เป็นแบบเฟรชชี่พึ่งเข้าเรียนเทคนิคเรามีรุ่นพี่มาแอบชอบคนหนึ่ง ซึ่งตอนนั้นเราเด็กและแรดมากเป็นแดนซ์เซอร์ เค้าก็แบบประมานว่าให้เพื่อนมาขอเบอร์ให้เพื่อนมาบอกมาเค้าชอบเรา(เป็นรุ่นพี่ที่เรียนแผนกเดียวกัน โตกว่าเรา2ปี) แต่ตอนนั้นเราแอบคบกับ อาจารย์ฝึกสอนอยู่โดนที่ไม่บอกใครแม้กระทั้งเพื่อนแต่พอพี่คนนี้มาจีบเค้าหน้าตาดีกว่า เราจึงตัดสินใจที่จะคบซ้อน รุ่นพี่เค้าดีกับเรามาก ห่วงเรามาก ซึ่งตอนนั้นเรายังเด็ก เราเลยแบบแรดไปเรื่องๆเชยๆ เราคุยกันมาเรื่อยๆมีอยู่วันหนึ่งรุ่นพี่บอกเค้าฝันว่าเค้าอ่ะ เดินไปเจอเราอยู่ที่ห้องผู้ชายอีกคนแต่ใครไม่รู้(ซึ่งมันตรงมาก) เราก็เลยบอกคิดมากน่า แต่ในที่สุดก็โดนจับได้เพราะfacebook ตอนนั้นพึ่งมีfacebook เค้าร้องไห้กับเราหนักมากหนักมากๆ เค้าบอกว่าใครทำไมทำกับพี่แบบนี้ เราก็บอกว่าหนูอ่ะเลือกพี่นะ ขอโทษ เพราะคิดว่าพี่แค่มาคุยเล่นๆคิดว่าไม่ได้จริงจังอะไร จากนั้นเราก็เลยโทรไปบอกกับอาจารย์ฝึกสอนว่า "เออ เราเลิกกันเถอะพอดีแฟนเก่ากลับมาขอคืนดี) ซึ่งจริงๆเราโกหกเค้าเพราะไม่รู้จะบอกเลิกยังไง แต่ก็เลิกรากันด้วยดี รุ่นพี่เค้าก็ดีมาก ห่วงมาก ซื้อของให้ พาไปกินไปช็อปซึ่งดีมากๆ แต่.. เราก็แรดมากเหมือนกัน แอบกิ๊กแอบคุยกับใครอื่นซึ่งก็มีแอบโดนจับได้บ้างไม่ได้บ้างเค้าจะร้องไห้หนักที่ครั้งขอให้เรารักเค้าคนเดียว ตอนนั้นเราเด็กมากคิดอะไรไม่ค่อยได้ตอนนั้น ซึ่งตอนนั้นเราก็คุยกับคนที่เป็นรุ่นด้วยกันกับเราตอนเค้าเรียนช่างพอวันหยุดเราก็เลยไปดูหนังซึ่งแฟนของเราจะไปด้วยแต่เราบอกว่าไม่ต้องไปหลอกอยากไปกับเพื่อน แต่สุดท้ายก็โป๊ะแตกเพราะเพื่อน เค้าก็ร้องไห้หนักซึ่งเราสงสารเค้า เราก็ไม่อยากทำให้ค้าเสียใจต่อไปเราก็เลยบอกว่า "เราคงไปกันไม่รอดแล้วล่ะ" เค้าก็บอกว่าเราพูดอะไรนะ ขออีกรอบเราก็พูดคำเดิม เค้าก็ร้องไห้หนักมาก หนักมากๆ ตอนนั้นพึ่งเลิกเรียนตอนเย็นประมาน5โมงเย็น เค้าบอกว่าขอเจอหน่อยได้ไหม เราก็เลยบอกว่าok ก็เลยเจอกันตอนนั้นเพื่อนเราอยู่ด้วยหลายคน เค้าก็เดินร้องไห้มาบอกว่า "จะบอกเลิกพี่ใช่ไหมพี่ทำอะไรผิด"  เราก็บอกว่าไม่ผิดหนูแค่ไม่อยากให้พี่มาเสียใจกับคนอย่างหนู แต่นั้นรู้สึกผิดหนักมาก แต่ก็ยังอยากแรดต่อไปโดนที่ไม่มีผลกระทบต่อใคร 55 จากนั้นก็เลิกรากันไปแต่เค้ากอกลับมาง้อเราแต่เราก็ยื่นยันว่าไม่ จากนั้นเราก็เสเพไปทั่วคือแบบไม่ได้มีอะไรกับใครมั่วๆนะค่ะ คือแบบไปแรดกับเพื่อนพาเพื่อนไปหาผู้ที่นัดไว้อะไรประมานนนี้อ่ะค่ะ ชีวิตกระเทยเนอะ เราก็เจอผู้ชายได้แค่คุยจีบกันคบกันแต่ไม่มีใครดีเท่าเค้าเลยเหมือนเค้าหรือเท่าเค้าได้เลย จากนั้นผ่านไปประมาน1ปี เราก็คิดว่า "เออเราเป็นกระเทยเนอะใครจะมารักเราจริง" จากนั้นความคิดเริ่มเปลี่ยน เพราะแม่เคยบอกกับเราว่า "ถึงเป็นกระเทยก็เป็นกระเทยอย่างมีค่า ไม่ใช่ไปนอนกับใครแบบง่ายๆเค้าจะดูว่าเราน่ะไร้ค่า" แม่ได้กล่าว ต่อจากนั้นสักระยะ เราเลยทักแชทไปหารุ่นพี่คนนี้ ว่าเป็นไงบ้าง เค้าก็แบบดีใจที่เรามาคุยด้วย แต่ตอนนั้นเค้าคบกับผู้หญิงอยู่คนหนึ่งแต่เด็กกว่าเราหนึ่งปีซึ่งเด็กคนนั้นเรียนอยู่ปวช.ปี1 จากนั้นก็คุยกันเราเลยถามเค้าไปว่าถ้าเรากลับมาคบกันใหม่จะดีไหม? เค้าเลยบอกว่าถ้าเรากลับไปคบกับเค้า เค้าจะเลิกกับคนที่คบอยู่ เราก็บอกจริงหรอก็อ่ะตัดใจใจคบกัน แต่ครั้งนี้เหมือนเวรกรรมตามสนองจริงๆแบบ หลายๆเท่าเลย ก็คือ พอเรากลับมาคบกันแรกๆเราจับได้ว่าเค้ายังไม่เลิกขาดกับผู้หญิงคนนี้ เค้าก็อธิบายประมานว่ายังเคลียร์ไม่จบเดียวพี่จะไปทำให้จบๆ ตอนนั้นเราร้องไห้เลยค่ะ จากที่ไม่เคยร้องไห้กับเรื่องอะไรแบบนี้พอต่อมาเรื่อยๆมันเหมือนเราโดนเอาคืนอ่ะค่ะแบบสลับกันอ่ะค่ะ เค้าเริ่มที่จะไม่ดีกับเราเหมือนเดิมแต่เราก็อารมณ์ร้อนด้วยจากที่ไม่เคยให้มาหาเราก็บอกมาหาหน่อยเค้าก็เริ่มที่จะบายเบี่ยงเริ่มที่จะไม่ดีกับเราเหมือนเดิมพอมาครั้งนี้จับได้อีกว่าเค้ายังไม่เลิกกับผู้หญิงคนนั้น ประมานว่าคบซ้อนตอนนั้นเราร้องไห้หนักทุกวัน ว่าทำไมเค้าไม่เหมือนเดิมไม่เหมือนเค้าคนเดิมเลย เราเลยตัดสินใจเลิกแบบเจ็บๆอ่ะค่ะ พอเค้ามาง้อแบบว่า ''ขอโทษพี่จะไม่ทำอีกแล้ว ขอโอกาศพี่นะ"เราไม่ใช่สายเปย์นะเพราะเราก็ไม่ได้ฐานะดีอะไร") จากนั้นเราก้อใจอ่อนโลกสวยว่าเดียวเค้าก็กลับมารักเราเหมือนเดิม เค้าก็สลับคบกันไปมาระหว่างเรากับผู้หญิงคนนั้นเป็นเวลาเกือบ3ปี แต่เราไม่เคยด่าผู้หญิงคนนั้นนะหรือจะไปหาเรื่องตบตีไม่เคยเลย เพราะเรื่องแบบนี้มันขึ้นอยู่กับผู้ชายไม่ใช้ผู้หญิง มันมีอยู่ช่วงหนุ่งทะเลาะกันหนักมาก เราด่าผ่านโทรศัพท์ดังมากแบบมากๆอ่ะ พอเช้ามาแม่ก็บอกประมานว่าทะเลาะให้มันเบาๆคนอื่นเค้าจะนอนแม่ก็ด่าเรา มันอยู่อยู่วันหนึ่งเราร้องไห้หนักมากแบบดังมากเสียงดังมากๆตอนนั้นคิดอะไรไม่ออกมันจะตายทั้งเป็นไปหยิบมืดมาเลยค่ะกรีดแขนตัวเอง(ซึ่งตอนนั้นคิดได้ไงไม่รู้โง่มากสิ้นคิดสุดๆ) พอเช้าแม่กินข้าวกับแม่ก่อนไปเรียน แม่เค้าก็เห็นแหละแต่ไม่พูดอะไร เค้าเลยพูดมาคำหนึ่งว่า "แคร์หรอกแค่ผู้ชายคนเดียว จะเป็นจะตายเพราะมันหรอถ้าไม่รักต้องเองใครจะมารักเรา" คือปกติแม่จะเป็นคนที่ไม่พูดอะไรเกี่ยวกับความรักเลย แต่เราเป็นคนที่เชื่อแม่ฟังแม่มาตลอด ตอนนั้นคือแบบ ช็อคมาก กินข้าวไม่ลงเลย นิ่งไปอยู่พักหนึ่งเลยค่ะ พอตั้งสติได้ เราก็บอก ''โหแม่ไม่แคร์หรอก'' นี้!!เป็นไงยังทำเป็นเก่ง55 แต่เพื่อนๆทุกคนสั่งให้เลิกตั้งแต่เราร้องไห้แล้วค่ะเพราะเพื่อนไม่เคยเห็นเราเป็นแบบนี้ แต่ตอนนั้นมันแบบกลืนไม่เข้าคายไม่ออกอ่ะค่ะ มันแบบเลิกไม่ได้เพราะรักมาก แต่หลังจากแม่พูดเราเลยคิด คิดหนักแบบ เอ่อ คบกับมันก็มีแต่เสียใจมีแต่ร้องไห้ไม่มีความสุขเลย ทำไมถึงยังรักมันอยู่ทำไมถึงต้องกลับไปคบกับมันอีกเวลาที่มันมาง้อ แต่ตอนนั้นนอนคนเดียวไม่ได้ มันอดคิดไม่ได้อ่ะเพราะเค้าก็มานอนบ้านเราห้องเราอยู่ประจำบ่อยๆ เราจึงไปนอนบ้านเพื่อนอยู่กับเพื่อนตลอดทั้งวันทั้งคืนเพือไม่ให้คิดผ่านมาสักพัก เราก็คิดจะทำไงถึงจะลืมมัน หางานทำหลังเลิกเรียนดีกว่าเราเลยตัดสินใจ ไปเป็นเด็กพาสไทม์ 7-11 หลังเลิกเรียน มันก็ทำให้ลืมได้จริงๆ ใจแข็งมาก เค้ามาง้อก็ด่าเลยจ๊ะมันเหมือนถึงจุดอิ่มตัวแล้ว แค่เห็นหน้ายังเกลียดคิดถึงแต่เรื่องเลวๆของมัน
พอทำงานหลังเลิกเรียนมันเหนื่อยมาก มันปวดหัวระหว่างเรื่องการแบ่งเวลาจึงทำให้ลืมได้สนิทเราทำมาเกือบ2ปีแหน่ะ  กอมีเพื่อนร่วมงานที่อายุไล่ๆกันเป็นเพื่อนผู้หญิง กอสนุกเฮอากัน เราก็ทนมาได้เนอะตั้งหลายปี หรือว่าเราพึ่งกินข้าวหลังจากที่ได้กินหญ้ามานาน55 หลังจากนั้นก็ประมานว่าไม่กล้าที่จะมีแฟนหรือคุยกับใครเราคิดตลอดว่าถ้าคบกันมันต้องหลอกเราเหมือนที่เคยโดนมา มันเหมือนเป็นปมในชีวิตไปแล้ว แต่ตอนนี้เรียนจบทำงาน ก็อยากมีใครสักคนนะ แต่ประเด็นไม่มีเพราะไม่สวยเหมือนก่อน เหมือนเป็นคนที่เวลาเคลียดจะกิน กิน กิน กิน แล้วก็กิน เพราะทำงานหลังเลิกเรียนตอนเลิกงานมันก็ดึกแล้วอ่ะกอไปหาไรกินต่อ หรือบ้างครั้งก็ไปกินเหล้ากินเบียร์ ต่อ จึงทำให้อ้วน ตัวใหญ่ ปล่อยตัว ไม่เทคโฮโมนเลย ขนเยอะ แต่ตอนนี้ก็อยากมีใครสักคนนะที่แบบรับเราที่เป็นตัวเราได้ รักเราจริงๆมันคงยากแล้วอ่ะ นี้ล่ะประสบการณ์ของเรา ถ้าไม่รู้เรื่องหรือเขียนวนไปวนมาต้องขออภัยด้วยค่ะ เราพึ่งเคยเขียนเป็นครั้งแรก ปล.เป็นเรื่องจริงนะค่ะ ที่ไม่เคยบอกความรู้สึกนี้ให้ใครได้ฟัง ถ้าใครมีประสบการณ์ก็มาแชร์กันได้เนอะ ^^