เที่ยวดูก่อน ท่อนเล็กนั้น เก็บให้ดี
ขจัดป่า คราเมื่อมี ได้พ้นฝน
ป่าก้านเหลือง ก้านแดง ยางแยงทน
เราทุกคน จงช่วยกัน ไปหั่นมา
จัดหาค่า ทำวิธี ไม่มีไม้
มารวมไว้ นอกโรงฉัน เรือนปั่นผ้า
ใครแรงดี มีท่อนหนัก ควรจักมา
โหนฟันปลา เลื่อยกลใหญ่ เอาไปเทอญ
พะเนินนั้น เป็นจุดดี มีกระติก
สัปปายะ พระดุกดิก พลิกเร็วเหิน
กิ่งนั้นจวก ก้านนี้ดีด คั่นขีดเกิน
อย่าเพิ่งเดิน หยุดอยู่นวด ตรวจดูกร
นอนดูไป อย่าเพิ่งได้ ทำเร็วลุก
อย่าให้ทุกข์ มาปลุกเสก ทำเขกขอน
ใครแข้งขา ถูกพร้าเกี่ยว เหนี่ยวอุทธรณ์
จงหยุดก่อน โดยเร็วพลัน แล้วฉันยา
หาดูก่อน ท่านผู้นั้น อย่าให้ไป
เปิดเป๊ปซี่ มีสไปรท์ ใครสรรว่า
ดื่มดวดดวด ดีเด่นอวด ช้าปัญญา
ไม่ห่วงว่า ฉันนี้ไหม? ใครให้กิน (ก่อนพิจารณา)
หมายเหตุ: การหาไม้ฟืนในป่าของวัด ก็ทำกันโดยพระภิกษุสามเณร มีเป็นมติ ไม่ได้ทำอาบัติ เพราะตัดเก็บแต่ที่ยืนต้นตายแห้ง ตายแน่แล้ว และหาตามราวป่าแนวไพรก็ด้วยจัดคันกั้นแนว หักร้างถางรกเก็บกวาดรอบๆนั้นๆก็ได้เป็นทางป้องกันไฟป่าลุกลามไหม้มาต่อกันนั้นด้วย, ส่วนไม้ฟืนไม้ท่อนก็เป็นอันได้ประหยัดใช้ในทรัพยากร ได้มาติดฟืนทำไฟต้มน้ำร้อน น้ำชา น้ำฉัน น้ำย้อม ซึ่งน้ำสมุนไพรที่โรงฉันมีนั้น, กระทำกันด้วยดี ไม่ใช่หาครึกครึ้นดื่มกินขบฉันโดยไร้สาระไร้สาเหตุ ว่าเข้าการเจือจานปันประโยชน์ของป่ามาใช้เท่านั้น แต่ไปด้วยพร้อมกันกับการป้องกันดูแลและอนุรักษ์ เพราะภิกษุสามเณรแทบทุกราย ก็จะได้ช่วยกันตรวจดู ตามแหล่งต้นไม้ใบหญ้า คันป่า คันดิน และหากแม้นว่าเห็นสัตว์ทุกข์ๆยากๆ ก็จะได้ช่วย
ส่วนอุปัฏวัตถากท่านใดหมู่ไหน จะห่วงเรื่องพระขบกิน ดื่มฉัน ใช้สอยนั้นไม่ต้องห่วง เพราะว่าของกินของฉัน ไม่น่าห่วง มีอยู่แล้วด้วยดีมากอยู่ และพระเณรก็ไม่ได้ห่วงฉันห่วงกินอะไรกันนัก คงเป็นห่วงแต่เรื่องเก็บไม้เก็บไร่ให้ได้เป็นผลประโยชน์เรียบร้อย ฉะนั้นอุปัฏวัตถากทุกท่าน ก็อย่าเพิ่งห่วงการหยูกการยาของใช้ของฉันจนต้องทุกข์ร้อน
เราไม่ต้องห่วงฉันกันนะท่าน เอางานเลยดีกว่า
ขจัดป่า คราเมื่อมี ได้พ้นฝน
ป่าก้านเหลือง ก้านแดง ยางแยงทน
เราทุกคน จงช่วยกัน ไปหั่นมา
จัดหาค่า ทำวิธี ไม่มีไม้
มารวมไว้ นอกโรงฉัน เรือนปั่นผ้า
ใครแรงดี มีท่อนหนัก ควรจักมา
โหนฟันปลา เลื่อยกลใหญ่ เอาไปเทอญ
พะเนินนั้น เป็นจุดดี มีกระติก
สัปปายะ พระดุกดิก พลิกเร็วเหิน
กิ่งนั้นจวก ก้านนี้ดีด คั่นขีดเกิน
อย่าเพิ่งเดิน หยุดอยู่นวด ตรวจดูกร
นอนดูไป อย่าเพิ่งได้ ทำเร็วลุก
อย่าให้ทุกข์ มาปลุกเสก ทำเขกขอน
ใครแข้งขา ถูกพร้าเกี่ยว เหนี่ยวอุทธรณ์
จงหยุดก่อน โดยเร็วพลัน แล้วฉันยา
หาดูก่อน ท่านผู้นั้น อย่าให้ไป
เปิดเป๊ปซี่ มีสไปรท์ ใครสรรว่า
ดื่มดวดดวด ดีเด่นอวด ช้าปัญญา
ไม่ห่วงว่า ฉันนี้ไหม? ใครให้กิน (ก่อนพิจารณา)
หมายเหตุ: การหาไม้ฟืนในป่าของวัด ก็ทำกันโดยพระภิกษุสามเณร มีเป็นมติ ไม่ได้ทำอาบัติ เพราะตัดเก็บแต่ที่ยืนต้นตายแห้ง ตายแน่แล้ว และหาตามราวป่าแนวไพรก็ด้วยจัดคันกั้นแนว หักร้างถางรกเก็บกวาดรอบๆนั้นๆก็ได้เป็นทางป้องกันไฟป่าลุกลามไหม้มาต่อกันนั้นด้วย, ส่วนไม้ฟืนไม้ท่อนก็เป็นอันได้ประหยัดใช้ในทรัพยากร ได้มาติดฟืนทำไฟต้มน้ำร้อน น้ำชา น้ำฉัน น้ำย้อม ซึ่งน้ำสมุนไพรที่โรงฉันมีนั้น, กระทำกันด้วยดี ไม่ใช่หาครึกครึ้นดื่มกินขบฉันโดยไร้สาระไร้สาเหตุ ว่าเข้าการเจือจานปันประโยชน์ของป่ามาใช้เท่านั้น แต่ไปด้วยพร้อมกันกับการป้องกันดูแลและอนุรักษ์ เพราะภิกษุสามเณรแทบทุกราย ก็จะได้ช่วยกันตรวจดู ตามแหล่งต้นไม้ใบหญ้า คันป่า คันดิน และหากแม้นว่าเห็นสัตว์ทุกข์ๆยากๆ ก็จะได้ช่วย
ส่วนอุปัฏวัตถากท่านใดหมู่ไหน จะห่วงเรื่องพระขบกิน ดื่มฉัน ใช้สอยนั้นไม่ต้องห่วง เพราะว่าของกินของฉัน ไม่น่าห่วง มีอยู่แล้วด้วยดีมากอยู่ และพระเณรก็ไม่ได้ห่วงฉันห่วงกินอะไรกันนัก คงเป็นห่วงแต่เรื่องเก็บไม้เก็บไร่ให้ได้เป็นผลประโยชน์เรียบร้อย ฉะนั้นอุปัฏวัตถากทุกท่าน ก็อย่าเพิ่งห่วงการหยูกการยาของใช้ของฉันจนต้องทุกข์ร้อน