เรื่องมีอยู่ว่าเมื่อวานผมและเพื่อนไปดูบอลที่สนามศุภชลาสัย ระหว่าง เมืองทอง-เชียงราย นัดชิงลีคคัพ. ซึ่งในระหว่างเดินทางผมได้เจอผู้หญิงผู้หญิงคนหนึ่ง ผมยาวใส่เสื้อสีดำ. กางเกงยีนส์ขาสั้น. มากับเพื่อนตัวกระปุกลุก ใส่เสื้อเมืองทองสีแดง สกีนเบอร์1 กวิน. ที่ผมจำเธอได้เพราะตอนขึ้นบีทีเอสจากสถานีสยามไป สนามกีฬาแห่งชาตินั้น ผมและเพื่อนได้รีบวิ่งขึ้นรถก่อนที่ประตูจะปิดเพียงเสี่ยววินาที ทันไดนั้นเธอ ก็หันมายิ้มให้. บอกตรงๆเลยตอนยืนบนบีทีเอสใกล้ๆเธอโครตจะเขิลเลย
อีกเหตุการณ์ที่ทำให้ผมนั้นอยากจะรู้จะเธอจริงๆก็คือ ในระหว่างพักครึ่งผมและเพื่อนนั้นได้เดินออกไปซื้อน้ำและของกินริมถนนฝั่ง โซนN. ซึ่งเธอเดินมาคนเดียวแล้วเดินผ่านผมกับเพื่อนไปประมานสักสิบก้าว. ทันใดคอของผมก็หันไม่มองเธอโดยอัตโนมัติ พร้อมๆกับที่เธอหันมามองผมเหมือนกัน. มันเลยทำให้ผมนั้นอยากรู้จักเธอจริงๆ แต่ทำไมตอนนั้นผมไม่เข้าไปขอแสดงความรู้จักเธอ ผมก็ยังเซ็งตัวเองเหมือนกัน.
ถ้าเธอเห็นกระทู้นี้แล้วแน่ไม่แน่ใจ หลังไมค์มาถามได้ครับ. ลืมบอกไป ผมใส่เสื้อโปโลสีดำ กางเกงยีนส์สีดำครับ
ตามหาผู้ ญ คนหนึ่งใส่เสื้อสีดำ ยีนส์ขาสั้น. เจอเมื่อวาน22-11-17 ที่สนามศุภชลาสัยตอนไปดูบอลนัดชิงลีคคัพ เมืองทอง เชียงราย
อีกเหตุการณ์ที่ทำให้ผมนั้นอยากจะรู้จะเธอจริงๆก็คือ ในระหว่างพักครึ่งผมและเพื่อนนั้นได้เดินออกไปซื้อน้ำและของกินริมถนนฝั่ง โซนN. ซึ่งเธอเดินมาคนเดียวแล้วเดินผ่านผมกับเพื่อนไปประมานสักสิบก้าว. ทันใดคอของผมก็หันไม่มองเธอโดยอัตโนมัติ พร้อมๆกับที่เธอหันมามองผมเหมือนกัน. มันเลยทำให้ผมนั้นอยากรู้จักเธอจริงๆ แต่ทำไมตอนนั้นผมไม่เข้าไปขอแสดงความรู้จักเธอ ผมก็ยังเซ็งตัวเองเหมือนกัน.
ถ้าเธอเห็นกระทู้นี้แล้วแน่ไม่แน่ใจ หลังไมค์มาถามได้ครับ. ลืมบอกไป ผมใส่เสื้อโปโลสีดำ กางเกงยีนส์สีดำครับ