สวัสดีค่ะ
คือช่วงนี้เรามีเรื่องไม่สบายใจมากๆเลย แล้วก็ไม่รู้ว่าจะไประบายลงทางไหนดี.... จะพยายามย่อเรื่องให้นะคะ
.
.
.
ตอนนี้เราอายุ19ปี แฟนเราก็อายุเท่ากัน เราเป็นเพื่อนกันมา4ปีกว่าๆแล้วก็เริ่มคบกันมาได้เกือบปีแล้วค่ะ เป็นเพราะเราสองคนขี้อายแล้วก็ไม่ค่อยชอบพูดเรื่องรักๆอะไรแบบนี้เท่าไหร่
แต่หลังจากคบกันมา ทุกอย่างก็ดูโอเคดีมากๆเลยค่ะ เราเข้ากันได้ดีมากๆๆ แบบไม่เคยเจอใครที่ทำให้เรารู้สึกมีความสุขที่ได้อยู่กับเขาขนาดนี้ แทบไม่เคยจะทะเลาะกันเลย ติดตรงที่ว่าเขาเป็นคนต่างชาติ...แล้วก็ต้องกลับประเทศเขาแล้วต้องเกณฑ์ทหาร 3 ปี เราก็ต้องไปเรียนต่างประเทศที่ไกลจากเขามาก
ตอนแรกเราก็คุยกันว่าควรจะหยุดนะ....เพราะคนเก่าของเคยนอกใจตอนที่ห่างกัน เขาไม่อยากให้เราจบกันไม่ดี พอเอาเข้าจริงๆตอนเราย้ายไปเรียนต่างประเทศเขาก็บอกว่าเขายังไม่พร้อมก็เลยตัดสินใจคบกันต่อ ระหว่างนั้นเราก็มีน้อยใจกัยนิดหน่อยว่าทำไมต้องเป็นแบบนี้อะไรอย่างงี้อ่ะค่ะ
ประมาณ3-4เดือนต่อมาเราก็บินกลับไทยมาเจอกัน
เขาโคตรน่ารักเลย ตอนที่เราเครื่องก็เอาดอกไม้มารอรับก่อนพ่อเรามารับอีกอ่ะ ดูดิ....ใครมันจะไปทิ้งลงว่ะ
ช่วงที่เรากลับไทยเป็นช่วงหยุดมิดเทอม เราเลยมีเวลาแค่สองอาทิตย์
ส่วนใหญ่ก็อยู่กับทางที่บ้านเพราะคิดถึงหนักมาก สามวันสุดท้ายก่อนบินกลับยูก็ขอทางที่บ้านไปเที่ยวกันสองคน
แล้วเขาก็บอกเราว่าเขาไม่อยากเสี่ยงกับอีก3 ปีข้างหน้า ถ้าจะคบทั้งๆที่อยู่ไกลกันมากคงไม่ไหว
เขาไม่อยากจะให้มีอะไรไม่ดีเกิดขึ้นระหว่างนั้น ไม่อยากให้เราเสียใจ ร้องไห้ เพราะเขาก็รู้สึกผิดว่าเขาไม่สามารถมาอยู่ข้างๆดูแลเราได้ แถมยังบอกว่าถ้าได้เจอกันอีกเขาก็อยากจะลองใหม่อีกครั้ง
เราก็เลยยอมเลิกกับเขา เพราะเห็นด้วยกับเหตุผล
แต่เรายังตัดใจจากเขาไม่ได้เลยอะค่ะ ทำยังไงดี
ทุกวันนี้ก็คุยกันทุกวันเหมือนเดิม แค่ไม่มีบอกรักกันแค่นั้นเอง อึดอัดใจมากเลยค่ะ
เพราะถ้าเราบอกรักเขา เขาก็จะบอกกลับมา
แต่มันก็จะยิ่งทำให้มันยากเข้าไปอีก
จะตัดใจยังไงดี
คือช่วงนี้เรามีเรื่องไม่สบายใจมากๆเลย แล้วก็ไม่รู้ว่าจะไประบายลงทางไหนดี.... จะพยายามย่อเรื่องให้นะคะ
.
.
.
ตอนนี้เราอายุ19ปี แฟนเราก็อายุเท่ากัน เราเป็นเพื่อนกันมา4ปีกว่าๆแล้วก็เริ่มคบกันมาได้เกือบปีแล้วค่ะ เป็นเพราะเราสองคนขี้อายแล้วก็ไม่ค่อยชอบพูดเรื่องรักๆอะไรแบบนี้เท่าไหร่
แต่หลังจากคบกันมา ทุกอย่างก็ดูโอเคดีมากๆเลยค่ะ เราเข้ากันได้ดีมากๆๆ แบบไม่เคยเจอใครที่ทำให้เรารู้สึกมีความสุขที่ได้อยู่กับเขาขนาดนี้ แทบไม่เคยจะทะเลาะกันเลย ติดตรงที่ว่าเขาเป็นคนต่างชาติ...แล้วก็ต้องกลับประเทศเขาแล้วต้องเกณฑ์ทหาร 3 ปี เราก็ต้องไปเรียนต่างประเทศที่ไกลจากเขามาก
ตอนแรกเราก็คุยกันว่าควรจะหยุดนะ....เพราะคนเก่าของเคยนอกใจตอนที่ห่างกัน เขาไม่อยากให้เราจบกันไม่ดี พอเอาเข้าจริงๆตอนเราย้ายไปเรียนต่างประเทศเขาก็บอกว่าเขายังไม่พร้อมก็เลยตัดสินใจคบกันต่อ ระหว่างนั้นเราก็มีน้อยใจกัยนิดหน่อยว่าทำไมต้องเป็นแบบนี้อะไรอย่างงี้อ่ะค่ะ
ประมาณ3-4เดือนต่อมาเราก็บินกลับไทยมาเจอกัน
เขาโคตรน่ารักเลย ตอนที่เราเครื่องก็เอาดอกไม้มารอรับก่อนพ่อเรามารับอีกอ่ะ ดูดิ....ใครมันจะไปทิ้งลงว่ะ
ช่วงที่เรากลับไทยเป็นช่วงหยุดมิดเทอม เราเลยมีเวลาแค่สองอาทิตย์
ส่วนใหญ่ก็อยู่กับทางที่บ้านเพราะคิดถึงหนักมาก สามวันสุดท้ายก่อนบินกลับยูก็ขอทางที่บ้านไปเที่ยวกันสองคน
แล้วเขาก็บอกเราว่าเขาไม่อยากเสี่ยงกับอีก3 ปีข้างหน้า ถ้าจะคบทั้งๆที่อยู่ไกลกันมากคงไม่ไหว
เขาไม่อยากจะให้มีอะไรไม่ดีเกิดขึ้นระหว่างนั้น ไม่อยากให้เราเสียใจ ร้องไห้ เพราะเขาก็รู้สึกผิดว่าเขาไม่สามารถมาอยู่ข้างๆดูแลเราได้ แถมยังบอกว่าถ้าได้เจอกันอีกเขาก็อยากจะลองใหม่อีกครั้ง
เราก็เลยยอมเลิกกับเขา เพราะเห็นด้วยกับเหตุผล
แต่เรายังตัดใจจากเขาไม่ได้เลยอะค่ะ ทำยังไงดี
ทุกวันนี้ก็คุยกันทุกวันเหมือนเดิม แค่ไม่มีบอกรักกันแค่นั้นเอง อึดอัดใจมากเลยค่ะ
เพราะถ้าเราบอกรักเขา เขาก็จะบอกกลับมา
แต่มันก็จะยิ่งทำให้มันยากเข้าไปอีก