ผมทำถูกแล้วใช่ไหม?

คือเรื่องมีอยู่ว่า ผมเป็นเด็กสุโขทัย พ่อแม่ทำงานอยู่ ระยอง ทำให้ครอบครัวผมต้องย้ายมาอยู่ที่ระยอง แล้วผมก็จะกลับไปสุโขทัยบางครั้ง ปีใหม่ สงกรานต์ ลอยกระทง บางปีไม่ได้กลับ จนกระทั่ง ผมแชทเฟสกับ สาว คนหนึ่ง ประมาณช่วงพฤศจิกายน ปี59 เธอเพึ่งอกหัก ผมก็ปลอบ แล้วก็คุยมาเรื่อยๆ จนสนิท เมื่อถึงปีใหม่ ครอบครับผมตกลงจะไป เคานต์ดาวน์ที่บ้านเกิด ผมก็เลยนัดเจอ เธอ กันที่ตลาดคนเดิน สุโขทัย ผมก็ชอบเธอจนตอนจะกลับบ้านผมบอกขอคบกับเธอ เธอบอกผมว่ายังลืมคนเก่าไม่ได้ ผมก็เข้าใจเธอ วันต่อมาก็พาเธอไปเที่ยว2-3วัน จนจบ เทศกาล ผมกลับ ระยอง แต่ก็ยัง คุยกันทุกวัน ๆ จนถึงวันเกิดเธอ 23 มกราคม ผมก็ส่งของขวัญไปให้ เพราะผมขึ้นไปหาไม่ได้ 14 กุมภาพันธ์ ผมก็ส่ง จนกระทั่ง เมษายน ผมก็ขึ้นไปเล่น สงกรานต์กับเธอ คราวนี้ผมรู้สึกว่าเธอทำตัวออกห่างจากผม ไม่สนิทเหมื่อนตอนเที่ยวปีใหม่ ตอนงานเลิก 5โมงเย็นเธอบอกให้ผมกลับไปก่อนเดี้ยวไปเที่ยวกับเพื่อนของเธอต่อ ผมก็เข้าใจ เขาคงไม่อยากให้ผมอยู่ด้วย วันต่อมาผมชวนไปเที่ยวแต่เธอก็ไม่ว่าง เธอไปเที่ยวกับครอบครัว จนผมกลับระยอง ผมเจอเธอแค่วันเดียว จากนั้นมาก็ยังคุยต่อ จนเธอเปิดเทอม เธอจะขึ้นเรียนปี 1 เราก็ไม่ค่อยได้คุยกัน เพราะเธอต้องหาหอพัก ไหนจะติดเรียน จน 6 มิถุนายน เธอได้ขึ้น สเตตัส คบกับ คนอื่นอยู่
ทุกวันนี้ผมยังคุยอยู่ อาทิตล่ะ 1-2ครั้ง ผมเข้าใจเธอน่ะ ผมอยู่ไกลจะไปสู้คนที่อยู่ใกล้ได้ไง ผมตัดสินใจให้เราเป็นแค่เพื่อนกันก็พอ เพราะผมทนคุยเหมื่อนเป็นคู่รักไม่ได้