อย่างนี้เรียกว่ารักหรือเปล่า?

เราปลื้มรุ่นพี่คนนึงอะ พี่เค้าหล่อ เรายอมรับว่าเราปลื้มพี่เค้าเพราะความหล่อ ช่วงนั้นเราอยากลืมรักเด็กๆของเรา รักแบบเด็กๆรักแรกอะเนอะ ลืมโคตรยาก เราพยายามมา 6 ปีแล้ว แต่ลืมไม่ได้เราก็เลยยึดรุ่นพี่คนนี้ไปว่าเรารักพี่เค้า พยายามมองพี่เค้าในเรื่องดีๆ เรามองพี่เค้ากินข้าวเช้าทุกเช้าจนคิดว่าเป็นกิจวัตรประจำวันไปแล้ว พี่เค้าไม่รู้จักเราด้วยซ้ำ  แต่เราใจเต้นแรงตอนอยู่ใกล้ เขิน แล้วก็หุบยิ้มไม่ได้ แต่บางครั้งเราก็ชอบมองพี่เค้าในแง่ลบ แล้วตอนที่พี่เค้าเลิกกับแฟนเราเสียใจมากเราไม่อยากให้พี่เค้าไม่มีความสุข คือใจเราเป็นห่วงว่าพี่เค้ามีปัญหาอะไรกับแฟนรึเปล่า พอพี่เค้ามีแฟนใหม่ เราก็ดีใจที่พี่เค้ามีแฟนซักที แต่ก็แอบไม่ชอบแฟนพี่เค้าเล็กน้อยเพราะพี่เค้าดันมาชอบเพื่อนห้องข้างๆ เราต้องทนเห็นเค้าสวีทกันทุกวัน เรามีความสุขนะ แต่ก็เสียใจเรียกว่าอิฉาก็ได้
เราไม่เคยเข้าใจความรู้สึกตนเองเลย เราใจเต้นแรงตอนอยู่ใกล้ เขิน แล้วก็หุบยิ้มไม่ได้ แต่เรามีความสุขที่เค้ามีคนอื่น
เราอยากรู้ว่าเรารักพี่เค้าจริงๆหรือว่าเรากำลังหลอกตัวเองว่าเรารักเค้าอยู่
รึว่าพี่เค้าเป็นแค่รุ่นพี่ที่ปลื้ม แล้วเราเป็นแค่แฟนคลับ

อีกอย่างนึงคือเราปลื้มพี่เค้าด้วยความหล่อ เราไม่เคยรู้นิสัยกันและกัน แล้วเราเป็นคนที่ชอบคบคนที่นิสัย นั่นแหละคือสิ่งที่เราอยากรู้ว่ามันเรียกว่ารักรึเปล่าเพราะว่าเราปลื้มพี่เค้าจากความหล่อ

ช่วยคอมเม้นหน่อยนะคะ บางครั้งการตอบใจตัวเองมันก็ยากกว่าการพยายามทำสิ่ที่ต้องการอีก
ขอบคุณค่ะ