ขอระบายหน่อยค่ะ คือเราไม่เข้าใจคุณพ่อคุณแม่เลยค่ะ

อย่างที่น้องพูดล่ะค่ะว่า แม่เราก็ไม่ได้เกลียดหรือไม่ชอบค่ะ เรารู้ว่าคุณพ่อคุณแม่ต้องลำบากมามากเพื่อหนู ทั้งซื้อของให้ ส่งเรียนหนัวงสือ เลี้ยงดูหนูมา และอีกมากมาย ก็แปลว่าพ่อแม่เค้าก็รักน้องมากนั่นแหละค่ะ แต่ถ้าถามว่าทำไมท่านทำไม่คุณพ่อคุณแม่ถึงทำแบบนี้คะ" "ทำเพื่ออะไร เพราะอะไร" "เราผิดอะไรเลยโดนแบบนี้" "ทำไมต้องด่าเราโดยที่ไม่มีเหตุผล" ก็น่าจะมาจากความเครียดหรือความกดดันบางอย่างที่หนักพอสมควรเพราะคนมีความสุขจะไม่ด่าใครแรงๆ แต่สาเหตุจากอะไรคงไม่มีใครทราบนอกจากเจ้าตัวเอง อาจจะมีภาระต่างๆ ที่สะสมมา หรือการถูกกดดันมาจากอดีตที่น้องยังไม่ทราบก็ได้ เลยอารมณ์เสียง่าย พอพูดจาหยาบคายบ่อยๆ ก็สะสมเป็นนิสัยติดตัว น่าเห็นใจ ต้องปล่อยวางให้ได้นะคะ ส่วนนึงของความเสียใจไม่ใช่สิ่งที่เราเจอแต่มาจากใจของเราเองด้วย เชื่อม้ัยว่าคนสองคนเจอเรื่องแบบเดียวกันแต่ความรู้สึกต่างกัน ก็มาจากกุศลของเราด้วยค่ะ คนที่เจ็บเวลาโดนด่ามาจากเราเองเคยทำแบบนั้นกับคนอื่นไว้ ในขณะที่อีกคนโดนด่าเหมือนกันแต่เค้าไม่รู้สึกอะไรเพราะว่าเค้าไม่มีบาปแบบนั้นมา ทำใจให้สบายพอเราทำใจได้เมื่อไหร่เราจะรู้สึกว่าท่านไม่ได้ว่าอะไรเราเลย (ทั้งที่ทุกอย่างเหมือนเดิมแต่ใจเราไปจับมันลดลง) เอาใจโฟกัสอย่างอื่น เช่น การเรียน กิจกรรม ฝึกสติพูดจาให้เพราะๆ ไม่จำเป็นว่าเราฟังคำหยาบแล้วเราจะต้องพูดหยาบตาม ถ้าใจเราเข้มแข็งพอค่ะ สวดมนต์แผ่เมตตาให้ท่านมีความสุขค่ะ แล้วเราเองจะมีความสุขด้วยค่ะ