สวัสดีคะ  เรากลุ้มใจกับความรู้สึกตอนนี้มากคะ เรากับแฟนคบกันมาประมาณ7ปี  คบกันก็มีทะเลาะบ้าง เลิกบ้าง  เราว่าเราเป็นคนติดแฟนนะ  แต่ตอนนี้ เราเริ่มรู้สึกว่าเราเฉยๆ เหนื่อยๆกับสิ่งที่เราพยายามทำให้ดี  เราพยายามที่จะเป็นผู้หญิงที่ดีพอ ให้พ่อแม่และครอบครัวแฟนเห็นว่าเรารักและดูแลเขาได้  เราก็ทำมันมาดีทุกอย่างตั้งแต่แรกจนถึงตอนนี้  แต่มาตอนนี้อยู่ดีๆก็รู้สึกเหนื่อยที่จะทำ ที่จะดูแลใครต่อใคร  ฟิลแบบอย่างมีคนดูแลบ้าง  เราเคยเปิดใจคุยกันในหลายๆเรื่อง  แต่ตอนนี้เขาทำงานเยอะ  เลิกดึก  เราก็เรียน เวลาเจอกันมันน้อยลง  อะไรๆ พอโตขึ้น มันก็เหมือนเดิม ชินๆเฉยๆไม่มีอะไรหวือหวาหรือน่าตื่นเต้น ถ้าถามว่าเราอยากคุยกับคนอื่นไหม ตอบเลยว่าไม่ เราไม่อยากคุยหรือยุ่งกับใครทั้งนั้น  แค่มีเพื่อนกับครอบครัวในตอนนี้ก็พอแล้ว
เรารักเขามากนะ  แต่อยู่ดีๆก็มีความรู้สึกเหนื่อยกับทุกสิ่ง ใจมันบอกว่าอยากอยู่คนเดียว  แต่ถ้าให้เลิกกับเขา  ก็ทำไม่ได้ เพราะเขายังไม่ได้ทำอะไรผิดร้ายแรงต่อเรา อีกอย่างถ้าเลิกกันก็คงเป็นเราที่เสียใจมากและคงอยู่ยาก เราก็ งงๆด้วยรู้สึกผิดด้วยที่อยู่ดีๆก็รู้สึกแบบนี้  สรุปมันคืออารมณ์อะไรคะ ติสๆหรือเป็นบ้าอะไร