ผมได้รู้จักผู้หญิงคนหนึ่ง และย้ายไปอยู่บ้านเธอปีนี้จะครบ 2 ปีได้แล้วครับ และเธอมีลูกติด 2 คน เมื่อราวเดือนตุลาคมที่ผ่านมาเราทะเลาะกันเรื่องหาค่าใช้จ่าย ค่าเรียนลูก ซึ่งค่าเรียนของลูกค่อนข้างแพงมาก (สำหรับต่างจังหวัด) และปีนี้แฟนผมก็ยังให้ลูกเรียนเหมือนเดิม คนเล็กอยู่ อนุบาล 3 คนโตอยู่ ป.1 ค่าเทอมคนละ 30,000 บาท
ปีที่แล้วผมเป็นคนทำงานหาเงินจ่ายค่าเทอมลูกเอง ถ้าเงินไม่พอก็ต้องไปกู้หนี้ยืมเค้ามา พอถึงปีนี้หาเงินให้ไม่ทัน เธอเครียดมาก พอทะเลาะกันเธอก็ไล่ผมกลับบ้าน ผมจึงย้ายกลับไปทำงานที่บ้านผม พอเสร็จงาน ก็ขอกลับไปหาเธอ มาเจอลูก เธอก็ไม่ยอมให้กลับมาถ้าไม่มีเงินมาให้ด้วย ซึ่งพอดีผมเพิ่งทำงานเสร็จก็มีเงินอยู่บ้าง ก็ได้กลับไปหาเธอและลูก
แต่พอกลับไปผมรู้สึกว่าทุกอย่างไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป
เธอไม่อยากให้ผมอยู่ใกล้เธอ เหมือนรังเกียจผม ไม่ไปไหนมาไหนด้วยกัน
ไม่ให้ไปรับไปส่งลูกที่โรงเรียน เธออ้างว่าบอกครูที่โรงเรียนลูกว่าเลิกกับพ่อเด็กแล้ว ตอนนี้หาเงินคนเดียว เป็นข้ออ้างกับทางโรงเรียนขอผ่อนค่าเทอมลูก ทั้งที่ผมก็ยังช่วยจ่ายค่าเทอมลูกอยู่
ไม่ให้นอนห้องเดียวกันกับลูกกับเธอ ให้แยกห้องนอนคนเดียว(ที่ผ่านมาเรานอนรวมกัน) เธออ้างว่าเดี๋ยวทะเลาะกันอีก
ตอนกลางคืนล็อคห้องไม่ให้ผมเข้าไปยุ่งวุ่นวาย แต่ได้ยินเสียงโทรคุยกับคนอื่นทุกคืน เธอบอกว่าคุยกับญาติ
ไม่ให้ผมถ่ายรูปคู่กับลูกลงเฟส เทคไปเฟสเธอ อ้างว่าเดี๋ยวครูที่โรงเรียนลูกเห็น
ซึ่งตอนนี้ผมรู้สึกว่าตัวเองไม่มีตัวตนสำหรับเธอและลูก เหมือนเธอจะพยายามปิดช่องทาง กีดกันผมกับลูกและเธอ ใจหนึ่งผมก็รู้สึกเสียใจ ที่ผ่านมาผมทำเพื่อเธอและลูกมาตลอด แต่พอตอนนี้ผมไม่มีเงินแถมเป็นหนี้เป็นสิ้น เธอทำกับผมเหมือนคนไร้ค่า แต่ใจหนึ่งก็คิดว่ามันเป็นความผิดผมเองรึเปล่าที่หาเงินมาเลี้ยงครอบครัวไม่ได้เอง ก็เลยต้องตกอยู่ในสภาพนี้
แล้วท่านคิดอย่างไร ถ้าเป็นท่านตกอยู่ในสภาพเดียวกับผมตอนนี้จะทำอย่างไรดีครับ
นี้คืออาการของคนหมดรักแล้วใช่หรือไม่ครับ ถ้าเป็นคุณจะทำอย่างไรดีครับ
ปีที่แล้วผมเป็นคนทำงานหาเงินจ่ายค่าเทอมลูกเอง ถ้าเงินไม่พอก็ต้องไปกู้หนี้ยืมเค้ามา พอถึงปีนี้หาเงินให้ไม่ทัน เธอเครียดมาก พอทะเลาะกันเธอก็ไล่ผมกลับบ้าน ผมจึงย้ายกลับไปทำงานที่บ้านผม พอเสร็จงาน ก็ขอกลับไปหาเธอ มาเจอลูก เธอก็ไม่ยอมให้กลับมาถ้าไม่มีเงินมาให้ด้วย ซึ่งพอดีผมเพิ่งทำงานเสร็จก็มีเงินอยู่บ้าง ก็ได้กลับไปหาเธอและลูก
แต่พอกลับไปผมรู้สึกว่าทุกอย่างไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป
เธอไม่อยากให้ผมอยู่ใกล้เธอ เหมือนรังเกียจผม ไม่ไปไหนมาไหนด้วยกัน
ไม่ให้ไปรับไปส่งลูกที่โรงเรียน เธออ้างว่าบอกครูที่โรงเรียนลูกว่าเลิกกับพ่อเด็กแล้ว ตอนนี้หาเงินคนเดียว เป็นข้ออ้างกับทางโรงเรียนขอผ่อนค่าเทอมลูก ทั้งที่ผมก็ยังช่วยจ่ายค่าเทอมลูกอยู่
ไม่ให้นอนห้องเดียวกันกับลูกกับเธอ ให้แยกห้องนอนคนเดียว(ที่ผ่านมาเรานอนรวมกัน) เธออ้างว่าเดี๋ยวทะเลาะกันอีก
ตอนกลางคืนล็อคห้องไม่ให้ผมเข้าไปยุ่งวุ่นวาย แต่ได้ยินเสียงโทรคุยกับคนอื่นทุกคืน เธอบอกว่าคุยกับญาติ
ไม่ให้ผมถ่ายรูปคู่กับลูกลงเฟส เทคไปเฟสเธอ อ้างว่าเดี๋ยวครูที่โรงเรียนลูกเห็น
ซึ่งตอนนี้ผมรู้สึกว่าตัวเองไม่มีตัวตนสำหรับเธอและลูก เหมือนเธอจะพยายามปิดช่องทาง กีดกันผมกับลูกและเธอ ใจหนึ่งผมก็รู้สึกเสียใจ ที่ผ่านมาผมทำเพื่อเธอและลูกมาตลอด แต่พอตอนนี้ผมไม่มีเงินแถมเป็นหนี้เป็นสิ้น เธอทำกับผมเหมือนคนไร้ค่า แต่ใจหนึ่งก็คิดว่ามันเป็นความผิดผมเองรึเปล่าที่หาเงินมาเลี้ยงครอบครัวไม่ได้เอง ก็เลยต้องตกอยู่ในสภาพนี้
แล้วท่านคิดอย่างไร ถ้าเป็นท่านตกอยู่ในสภาพเดียวกับผมตอนนี้จะทำอย่างไรดีครับ