คือเราและเพื่อนของเราติดม.เดียวกันคณะเดียวกันภาคเดียวกันอะค่ะ ซึ่งเพื่อนเรามี2คนรวมเราก็เป็น3 ยอมรับว่าติดด้วยกันตอนแรกดีใจมากๆเลยค่ะเพราะมีเพื่อนไปด้วยกัน มันต้องดีแน่ๆ พอทีนี้เราพยายามหาห้องให้อยู่ด้วยกันแบบ3คนได้ ซึ้งก็หายากพอสมควร แต่ก็หามาได้(พยายามเนอะ5555) หลังจากนั้นเราก็ย้ายมาอยู่ ย้ายมาทีแรกมันก็ไม่มีอะไรหรอกค่ะ แต่พออยู่ไปสักพักเราก็เริ่มขี้บ่นมากขึ้น เพราะเพื่อนไม่ชอบปิดไฟห้องน้ำเวลาเลิกใช้ แล้วก็ประตูที่เป็นแบบมุ้งลวดก็ไม่ชอบปิดแล้วก็มาบ่นว่ายุงกัด นอนเปิดเพลงเสียงดังซึ่งเราเป็นคนหลับยากมากๆแล้วก็ตื่นง่าย แค่มีเสียงนิดหน่อยก็นอนตื่น มันค่อยข้างลำบากในการปรับตัวมากเลยล่ะค่ะ เราพยายามปรับตัวเพื่อที่จะได้อยู่กับเพื่อนให้ได้ เพราะเราก็เหตุกรณีแบบนี้มาเยอะเหมือนกัน ซึ่งเราอยู่กับเพื่อนมาได้3เดือนแล้วและก็พอรับนิสัยอื่นๆของเพื่อนได้แล้วเหมือนกัน แต่ในช่วงเวลา3เดือนนั้น เราไม่ค่อยโอเคกับสิ่งๆนึงเลยค่ะพยายามชินก็ไม่เคยชินได้สักที คือเพื่อน2คนนี้จะชอบคุยโดนไม่มีเรา ไม่ชวนเราคุย ดูคุยกันมีความสุขอยู่2คน(ถามว่าทำไมเราไม่ไปคุยกับเค้าด้วยล่ะ มันรู้สึกได้ค่ะว่าเค้าไม่ต้องการให้เราคุยด้วยมันข่อนข้างเฟลนะคะทั้งๆที่ก็อยู่ด้วยกัน)และเวลาเดินก็จะชอบเดินคู่กัน2คน เวลาที่เดินพร้อมกัน3คน จะมีเพื่อนคนนึงชอบเบียดแล้วเราก็ตกฟุตบาท เราก็เลยได้แต่ตามหลัง หรือไม่บางทีเราก็ต้องเดินนำคนเดียว เพราะเพื่อนคุยกันและเดินช้า และวันนึงเพื่อนลงไปซื้อของกัน2คน เราก็เล่นโทรศัพท์เพื่อนแล้วไปเจอที่เค้าแอบคุยกันลับหลังเรา เรามือชาไปหมดเลยอ่ะ จุดนี้เป็นจุดที่ทำให้เราไม่สามารถมองเค้าได้ดีๆเหมือนเดิมได้ หลังจากนั้นเราก็ต้องปั้นหน้ายิ้มแย้มเฮฮา ทำเป็นไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งๆที่มันโคตรจะเจ็บเลยอ่ะ เราต้องทำแบบนี้ไปเรื่อยๆจนเราอึดอัดหลายครั้งต้องแอบร้องไห้ในห้องน้ำแล้วเปิดเพลงดังไปกลบ เราไม่รู้จะไประบายที่ไหนเลย เราเลยมาลงที่นี่ (ขออภัยที่เล่าได้งงๆนะคะ เพราะเราอธิบายอะไรไม่ค่อยเก่ง แล้วเราก้ใส่อารมณ์ในการพิมพ์ไปนิดหน่อย😂) อยากถามความเห็นว่าเราควรจะย้ายออกดีมั้ยหรือเราควรปรับตัวให้ชิน
เราถูกเพื่อนจากกลุ่มเดียวกันตอนม.ปลายเมิน ตอนมาเรียนมหาลัยเราควรทำยังไงดีคะ