พ่อของเราดูจะสนิทกับแม่เพื่อนมากเกินไปรึป่าว

ก่อนเล่าขอบอกก่อนว่าแม่เราเสียเมื่อปีที่แล้วแล้วค่ะและเราก็เพิ่งจะรู้จักเพื่อนคนนี้เพราะเพิ่งย้ายมาอยู่ห้องเดียวกันปีนี้ และที่พ่อกับแม่เพื่อนเรามาสนิทกันก็เพราะเมื่อตอนปิดเทอมเราไปเที่ยวตจวกับพวกเพื่อนเราและแม่เพื่อนก็เป็นห่วงเพื่อนของเราและพ่อเราเป็นคนจังหวัดนั้นพอดีแล้วบ้านพ่อเราก็อยู่แถวๆที่เราไปเที่ยวกันแม่เพื่อนเลยขอเบอร์พ่อเราไว้ พ่อของเราดูจะสนิทกับแม่เพื่อนในระดับหนึ่ง ตอนแรกเราก็ไม่อยากคิดมากอะไรบางครั้งเวลาจะซื้อของที่เป็นของผู้หญิงพ่อก็จะอ้างชื่อแม่เพื่อนเราขึ้นมาประมานว่า "ไปดูร้านนั้นมั้ยแม่**(ชื่อเพื่อนเรา)บอกมาว่าเสื้อสวยดี" ตอนนั้นเราก็เริ่มคิดแล้วแต่ก็อีกใจก็คิดว่าพ่อคงสนิทเฉยๆ ต่อมาเมื่ออาทิตย์ก่อนเราไปเที่ยวต่างจังหวัดกับพ่อแล้วพ่อก็พูดขึ้นมาว่าแม่**ฝากซื้อผ้าเช็ดตัวให้หน่อย เราก็เริ่มคิดแล้วล่ะ ว่าต้องมีอะไรแน่ๆ เราเริ่มคิดมากแต่ก็ปล่อยผ่านไป พอถึงวันที่เราไปโรงเรียนเราก็เห็นของด้านหลังรถพ่อของเราคือของที่แม่เพื่อนเราฝากพ่อซื้อ เราก็เอะใจคิดในใจว่าพ่อจะให้เราเอาไปให้เพื่อนเราหรือว่าพ่อจะเอาไปให้เองนะ สรุปพอลงรถมาก็รู้คำตอบพ่อไม่พูดเรื่องของที่แม่เพื่อนเราฝากซื้อสรุปอีกทีก็คือพ่อเราเอาไปให้นั่นเอง เราก็เริ่มคิดได้แต่ไม่อยากเศร้าไม่อยากคิดมากเลยลืมๆไป ต่อมาพ่อบอกให้เราเอาโทรศัพท์พ่อมาชาร์ตให้หน่อยเราก็เอามาชาร์ตให้แต่ลืมไปว่ารูปที่ไปเที่ยวตจวอยู่ในทส.พ่อด้วยเลยเอามาส่งในไลน์ แล้วเราก็เห็นไลน์ที่พ่อเราคุยกับแม่เพื่อน แต่เราไม่กล้าอ่านกลัวอะไรหลายๆอย่างจะแย่ไปกว่าเดิมเลยเลือกที่จะไม่เข้าไปอ่าน พอหลายวันต่อมาเราได้ยินพ่อคุยทส.กับใครไม่รู้ตอนเราอาบน้ำเสร็จ (ห้องนอนเราติดกับห้องนอนพ่อ) เราก็ทำเป็นเปิดเพลงแต่ก็ไม่ดังมาก แต่ก็ไม่กล้าตั้งใจฟังกลัวจะเศร้า แต่ก็พอจับใจความได้พ่อเรามีความสุขกับการได้คุยทสสายนั้น เราสัมผัสได้ว่าไม่ใช่เพื่อนพ่อ พ่อบอกเค้าแม้กระทั่งเรื่องเล็กๆน้อยๆ พอวันก่อนแม่เพื่อนเรามาถึงบ้านเราเลยแต่เป็นตอนเย็นเรากำลังลงจากบ้านมาห้องครัวเราก็เห็นรถใครไม่รู้เข้าบ้านเรามาเราก็คิดว่าคงเป็นเพื่อนพ่อเราแต่พอพ่อเข้ามาในบ้านพ่อก็บอกว่าแม่**เอาของกินมาให้
แม่**ทำเองเลยนะนั่น แล้วแม่เพื่อนเราก็กลับไปไวมากเรายังไม่ทันได้สวัสดีหรืออะไรเลยเพราะทุกทีเวลามีแขกหรือมีใครมาบ้านพ่อจะรีบเรียกเราไปสวัสดีแล้วก็เอาน้ำให้ไม่ว่าเค้าจะอยู่แถวบ้านหรือมาจากไหนก็ตาม เราก็ตอบพ่อไปว่าอ่ออ เราไม่รู้จะไปเล่าให้ใคร จริงๆเราก็มีพี่ชายแต่พี่ชายไปเรียนตจว และยายเราก็อยู่บ้านกับเราด้วย แต่เรื่องแบบนี้ก็เล่าให้ยายฟังไม่ได้อีก เราไม่รู้ว่าต้องรู้สึกหรือคิดถึงเรื่องอะไรก่อนดี พ่อทำให้เรามีความสุขมาตลอด เราควรให้พ่อมีความสุขหรือเราจะโลภความสุขนั้นไว้เป็นของเราแค่คนเดียวดีคะ