การที่เราตัดสินใจเดินออกจากชีวิตใครสักคนนี่มันผิดมากไหมคะ?

สวัสดีค่ะเรามีเรื่องอยากเล่าให้ทุกคนฟัง...คือเมื่อต้นเดือนตุลาคมที่ผ่านมา แฟนเก่าเราที่เลิกกันไปตั้งแต่3ปีที่แล้วเขากลับมาค่ะ เราสารภาพจากใจว่าตลอดเวลาที่เลิกรากันไป เราไม่เคยลืมเขาได้เลย เราเข้าไปส่องเฟสบุ๊คเขาทุกวัน จนกระทั่งจู่ๆเขาก็ทักแชทเรามา เราตกใจมากไม่คิดว่าเขาจะทักมาเพราะว่าตั้งแต่เลิกกันเราไม่เคยเจอไม่เคยได้พูดคุยอะไรกันเลย ตั้งแต่วันนั้นเขาก็ทักมาคุยกับเราเรื่อยๆในเรื่องปกติทั่วไป เรารู้สึกดีนะเวลาที่คุยกับเขามันเหมือนเราย้อนกลับไปในวันที่เรายังเป็นแฟนกันอยู่ เขาพยายามจะเข้าหาเรา อยากมาหา...อยากกอด เขาทำเหมือนว่าเราเป็นคนสำคัญ ทั้งๆที่เขาเองก็มีแฟนอยู่แล้ว นั่นคือสิ่งที่เรารู้มาตลอดค่ะแต่เราชอบเวลาที่ตัวเองคุยกับเขา จนกระทั่งมียู่วันหนึ่งเราออกไปเจอเขาข้างนอกเราก็คุยกันปกติ แล้วบังเอิญเราเห็นว่าแฟนเขาโทรตาม ตอนนั้นเราก็รู้สึกจี๊ดๆอยู่เหมือนกัน แต่เราแสดงออกอะไรไม่ได้เพราะเรากับเขาไม่ได้เป็นอะไรกัน หลังจากผ่านวันนั้นมาเขาก็ยังทักมาคุยกับเราตามปกติเราก็เลยถามเขาไปว่า "อยากกลับมาไหม?" เขาก็ตอบเรากลับมาว่า "ก็มีความหวังอยู่เหมือนกัน" เราได้ยินแบบนั้นเราดีใจมาก คิดเข้าข้างตัวเองว่าเราคงจะสำคัญกับเขาจริงๆ เรายอมรับค่ะว่าเราอยากให้เขาเลิกกับแฟนเขาเร็วๆ เพราะเขาบอกเราว่าเขาขอเวลาเคลียร์ตัวเอง เคลียร์ทุกอย่างก่อน เราก็รอ...รอทั้งๆที่ไม่รู้ว่ามันจะไปสิ้นสุดที่ตรงไหน วันๆหนึ่งเราใช้เวลาอยู่กับตัวเองเพื่อทบทวนเรื่องนี้อยู่นานมาก เขาทักแชทเฟสบุ๊คมาเราก็ไม่ค่อยตอบ แล้วเราก็ไปเห็นโพสของเขาที่พูดเหมือนว่า ทักเราแล้วเราไม่ค่อยตอบนั่นแสดงว่าเราไม่อยากคุยหรือเปล่า การที่เขากลับมาหาเราแล้วทำให้เขารู้ว่าเขาไม่เคยสำคัญอะไรประมาณนี้ เราก็เลยทักแชทไปถามว่าเขาเป็นอะไร เขาก็ตอบเรามาว่า ไม่ได้เป็นอะไรแค่เข้าใจบางอย่างมากขึ้น เคยคิดว่าจะสำคัญแต่ก็ไม่จากนี้ไปคงไม่กล้าคิดแล้ว เห็นแบบนั้นเราสะตั้นเลยค่ะ เราก็เลยตอบเขากลับไปว่าถ้าคิดแบบนั้นก็ไม่เป็นไร เพราะเราก็จะตัดใจจากเขาแล้วเหมือนกัน แล้วเขาก็พูดในทำนองที่ว่าการที่เราจะตัดใจจากเขาเราทำมันได้ง่ายมาก พูดว่าตั้งแต่เขากลับมาเราไม่เคยแสดงออกเลยว่ารักเขาจริงๆ เขาพูเหมือนว่าการที่เราขอถอยออกมามันผิดมาก ข้อนี้เขาพูดถูกค่ะ เราไม่แสดงออกว่าเรารู้สึกยังไงกับเขา เพราะเขามีอีกคนที่ค้ำคอเราอยู่ จะให้เราไปแสดงออกมากเกินไปเราก็ละอายใจ แค่เราคิดว่าอยากให้เขาเลิกกันเร็วๆเราก็อายตัวเองมากพอแล้ว เราไม่รู้หรอกค่ะว่าในมุมของเขาจะคิดยังไง แต่เรารู้ตัวเองดีว่าการที่เราเข้ามาแอบคุยกับเขาแบบนี้มันไม่ถูก   อีกอย่างคือ...เราไม่ได้มีใครอยู่ข้างๆเหมือนเขา เราอยู่ตัวคนเดียวมาตลอด เราเจ็บเวลาที่เห็นเขาคุยกัน เราแค่อยากเดินออกมาเพื่อรักษาความรู้สึกของตัวเอง แค่นี้...เราผิดมากขนาดนั้นเลยหรอคะ?