เรื่องมีอยู่ว่าเรามีเพื่อนคนนึงที่สนิท แล้วคือเพื่อนมีแฟนที่ดีนะ ดูแลเอาใจใส่ มีความเป็นผู้ใหญ่วางแผนร่วมอนาคตด้วยกันแบบว่าเราเนี่ยอิจฉาเลยก็อยากจะเจอคนแบบนั้นมั้งแต่เพื่อนเราก็ยังไม่พอใจอยู่ดีคืออาจจะด้วยความที่แฟนเพื่อนไม่ค่อยมีเวลาให้เลยอาจทำให้เพื่อนเหงาเลยหาคนคุยแต่พักหลังเราสังเกตว่าจะคุยมากเกินไป(ไม่ได้คุยกับแฟนนะ) แบบว่าเราก็ไม่อยากยุ่งหรอกแต่ก็เพื่อนเราอ่ะคือเพื่อนเราเจอคนที่ดีแล้วและแฟนเพื่อนรักเพื่อนเรามากเราไม่อยากให้เพื่อนเสียคนที่ดีไปและแฟนเพิ่อนเราก้ไม่ได้ทำอะไรผิดน่ะถ้าจะต้องเลิกกันเพราะความเหงาของเพื่อนเรามันก็ไม่สมควรป่ะ แล้วคนที่คุยก็ไม่ได้ดีเลยเราเตือนเค้าแล้วแต่เพิ่อนก้บอกว่าแค่ขำๆ แต่เราไม่ขำอ่ะ พักหลังรุ้สึกจะคุยกันมากเกิน เสียดายความรัก เพราะเราโสดเลยรู้คุณค่าว่าถ้าเจอคนที่ใช่ก้ควรรักษารักครั้งนี้ให้ดี เราควรช่วยเพื่อนและแฟนอย่างไรดี เราไม่ได้อยากเผือกนะเราหวังดี 🙏🏻🙏🏻
ทำไมคนเราเจอคนที่รักที่ใช่แล้วยังไม่รู้จักพอใจ