จากที่เคยเลือกเรียนตามค่านิยมจนค้นพบว่าจริงๆชอบอะไร

เมื่อปี 2549   12 ปีมาแล้ว ที่เราเลือกเรียนคณะ เพราะค่านิยม มันรู้สึกดีที่จะบอกใครๆว่าเราเรียนคณะนี้ ทั้งที่เรา ไม่ได้เก่งมากมาย แค่พอเอาตัวรอด จริงๆ ในใจเราอยากเลือกคณะแพทย์ หรือ เภสัช แต่คะแนนเราไม่ถึง เราเลือกวิศว เมื่อเราเข้าไปเรียนเราจึงพบว่า ตัวเองไม่เก่งคณิต ฟิสิกส์ เราได้เอฟฟิสิกส์ ในปีแรก และเกรด D ใน วิชาคณิตศาสตร์ เราติดโปรในเทอมแรก แต่เราคิดว่า เราสอบเข้ามาเรียนแล้ว เราต้องเรียนให้จบ ทั้งที่ใจ ชอบ ชีววิทยา กับ เคมีมาก แต่ไม่อยากซิ่ว เพราะ สงสารพ่อแม่ ส่งเราเรียนมาตั้งเยอะ เราทนเรียนจนจบ ใน 4 ปี จบออกมาเกรดไม่สวย มีเอไม่กี่ตัว ส่วนใหญ่จะได้ บี กับ ซี และมีดี เป็นตัวฉุดเกรด จบวิศว เกรดไม่สูง แถมเป็น ผญ อีก หางานก็ยาก ความฝันที่อยากเข้าทำงานองค์กรใหญ่ๆ ของเราหมดหวังทันที เราไปเป็นวิศวกรโรงงานอยู่ได้ปีนึงก็ลาออกเพราะรู้สึกมันทำไม่ได้ เราตัดสินใจเรียนโท วิศวอีกแล้วเพื่อ อัพเกรดตัวเอง แต่แล้วก็ไม่จบ เราพยายามเรียนโท วิศว 2 ที่ในมหาวิทยาลัยดังก็ไม่จบ เราเลยรู้มันคงไม่ใช่เราคือเรียน รู้เรื่องเข้าใจ ลงหน่วยกิจครบ แต่ทำวิทยานิพนธ์ไม่ได้ เสียเงิน 2 ที่ไป แสนกว่า รู้สึก โง่มากมาย เราเลยยอมแพ้เส้นทางนี้ ตลอดเวลาเราทำอาชีพเลี้ยงตัวเอง ด้วยการเป็นติวเตอร์ มีพอใช้บ้าง ขาดบ้าง เพราะไปสมัครงานที่ไหนเค้าก็ไม่รับ เกรดน้อย และเป็น ผญ เราอายุใกล้ 30 แล้ว เริ่มรู้สึกว่า ไม่ไหวแล้ว เพื่อนๆมีรถขับ มีบ้านของตัวเอง เราเริ่มมองหางานประจำทำที่ไม่ใช่สาขาวิศว แต่ก็หายากเพราะจบไม่ตรงสาย และอายุมากแล้ว ไม่มีประสบการณ์ เราเริ่มรู้ว่าเราชอบคุยกับคน ชอบเทคแคร์ดูแลเอาใจใส่คนอื่น เราเริ่มรู้ตัวว่าเราชอบงาน ออกแนวสังคมสงเคราะห์ พัฒนาชุมชน แต่เราไม่ได้จบด้านนี้มา จนกระทั่ง กลางปีที่ผ่าน กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น รับสมัครข้าราชการท้องถิ่น เราดูระเบียบการ ว่ามีตำแหน่งอะไรสอบได้บ้างเลย พบ ตำแหน่งนักพัฒนาชุมชนปฏิบัติการ เราตัดสินใจลงสอบทันที ซื้อหนังสือ หน้ารามมาอ่าน แล้วไปสอบ วันจริงเราตั้งใจทำข้อสอบเต็มที่ แต่ก็พลาดไปหลายข้อ รู้สึกเสียดายมาก คิดว่าถ้าตั้งใจมากนี้ ทำได้ดีแน่นอน ด็ลุ้นว่าจะผ่านข้อเขียนไม๊ สุดท้ายก็ผ่าน นี่ก็ไม่รู้คะแนนแค่พอผ่านไม๊ เราเพิ่งสอบสัมภาษณ์เมื่อวาน เค้าก็ถามชิลๆเป็นกันเอง คิดว่า น่าจะตัดกันที่ ข้อเขียน ภาค ก ข เราก็รออยู่นะ อยากให้ติดรอบแรก อยากมีงานทำที่มั่นคงกับเค้าสักทีจะได้ เพราะอายุมากแล้ว เริ่มอยู่ไม่มีความสุข กังวลกับอนาคตข้างหน้า เงินเก็บก็ไม่ค่อยมี เพราะความผิดพลาดที่เลือกคณะเรียนผิดเมื่อ 12 ปีที่แล้ว