ทำไมไมรู้สึกว่าตัวเองเหมือนว่าสิ่งที่เราทำ มันดูเป็นเรื่องที่น่าเป็นห่วงไปหมด จะทำอะไร ก็ต้องได้รับอนุญาติ ทั้งๆเรื่องที่ทำก็ไม่ได้ทำให้เดือดร้อน อย่างเรื่องที่ทำงานพาสทาม เราอยากมีตังเก็บปะ เราก็อยากใช้ตังที่เราหามาได้มันก็ดีกว่ามั้ย เหมือนที่ผ่านมาไม่เคยทำให้ภูมิใจ ไม่ได้ทำให้เชื่อว่าเราโตแล้ว เหมือนเราเป็นภาระในใจเขาเสมอ อยากให้รุ้ว่าโตเเล้ว รู้ว่าเขาห่วง แต่จะทำยังไงดี ให้เขาเชื่อว่าเราโตเเล้วนะให้เขาไม่ต้องกังวลว่าเราอยู่คนเดียวได้มั้ย ทำอะไรเป็นมั้ย หรือ ห่างบ้านแล้วเราจะสามารถใช้ชีวิตคนเดียวได้มั้ย ไม่ใช่ไม่อยากให้ห่วงนะ แต่ไม่ได้อยากเป็นคนที่ทำให้เขากังวลใจ.....