เราชอบรุ่นพี่คนหนึ่งอยู่ชอบมากไม่รู้ชอบเพราะอะไรแต่ชอบมาก

มันเริ่มจากเราชอบพี่เขามากพี่คนนั้นเขาเป็นพี่เพื่อนเรา.เพื่อนเราก็รู้นะว่าเราชอบเราก็บอกมันตลอดนะว่าไม่ต้องบอกว่าเราชอบ  พี่เขาไม่หล่อหรอกแต่น่ารัก น่ารักสำหรับเรา. แล้ววันนึงพี่เขาก็ทักเรามา เอาไอดีเราจากน้องเขาเราก็คุยกับพี่เขานะเรายังจำวันที่เขาทักมาได้อยู่เลยเราจำได้ทุกคำที่คุยกันเราไม่รู้ว่าเราชอบเขาเพราะอะไรทั้งๆที่ไม่รู้ว่าคุยกันทุกวันพี่เขาคิดอะไรรึป่าวมีความสุขมั้ยที่คุยกับเรา เราเองก็ไม่เคยรู้เลยแต่เรามีความสุขมาก มากๆของมากๆเวลาหงุดหงิดอารมณ์ไม่ดีพอได้คุยกับพี่เขาก็ทำเรายิ้มได้เรามีความสุขทุกครั้งที่ได้คุยบางที่พี่เขาก็ตอบเร็มมากบางที่ก็ตอบช้ามากเพราะเราเข้าใจว่าพี่เขามีงานต้องทำพี่เขาชอบดูการ์ตูนอยู่เรื่องหนึ่งมันเป็นเรื่องที่สัตย์ทะเลาะกัน. แต่แล้วเราก็รู้ว่าความคิดของเรามันเป็นจริง555ใครมันจะมาจริงใจกับเราล่ะเขาคุยกับเราเพราะเขาเหงาสินะเขามีคนคุยเยอะจะตาย.เห้ออออออ เราบอกกับพี่เขาว่าอย่าหายไปไหนนะเขาก็บอกว่าไม่หายหรอกคำทุกคำที่คุยกันมันทำให้เราหวั่นไหวแล้วคิดไปเองแล้วเราก็เป็นคนที่หายไปเองเพราะเราคิดไปไกลคิดไปเองคิดไปโดยที่ไม่รู้ว่ามันจะเป็นจริงให้ตัวเองรึป่าวพอถึงตอนนี้เราเองก็มานั่งโทษตัวเองอยู่ได้เราไม่เคยโทษเขาเลยเราผิดเองที่ให้ใจไปซะหมดให้ไปโดยที่รู้ว่าเขาไม่คิดอะไรเลยและเราอยากขอบคุณพี่เขามากๆที่ทำให้เรามีความสุขได้ที่ผ่านมานี้เราจะไม่คิดว่ามันเป็นความโชคร้ายหรอกนะแต่จะคิดว่ามันคือความโชคดีของเราที่ได้เจอคนอย่างเขาถึงแม้ว่ามันจะเป็นช่วงเวลาสั้นๆก็เถอะ #แค่อยากระบาย