สวัสดีครับผมเรียนอยู่ม.6โรงเรียนในต่างจังหวัดภาคเหนือแห่งหนึ่งครับ ผมยอมรับครับว่าผมชอบผู้ชาย ผมไม่คิดจะแฟนแต่ก็มีคุยกับผู้หญิงบ้าง ผู้ชายบ้างครับ และเพื่อนๆที่สนิทของผมบางคนก็รู้ว่าผมชอบผู้ชายนะ แต่ผมอยู่กับกลุ่มเพื่อนผู้ชายเหมือนเด็กชายคนอื่นๆได้ แต่เรื่องมันมีอยู่ว่าผมเคยเสียเพื่อนคนหนึ่งที่แต่ก่อนสนิทกันมากๆ ไปเพราะว่าแฟนเขาไม่ชอบผมที่ไปเล่นกับแฟนเขา เพราะว่าเราดูสนิทกันมาก ผมอาจจะลวนลามมันไปบ้าง แต่มันทำผมก่อนแทบทุกครั้งเลย มันเป็นคนหน้าตาดีครับตาสวยหน้าเรียวยาวหุ่นดี แต่ก่อนผมกอดมัน จับมือ นอนกอดกันเป็นเรื่องธรรมดาเลยครับ มันเหมือนจะให้ความหวังนะ แต่มันดีกับผมมากๆ ช่วยเหลือผมแทบทุกอย่างครับ แต่ผมก็ไม่ได้คิดอะไรนะ อาจจะมีหวั่นไหวบ้างแต่ผมก็ไม่คิดจริงจังกับมันแน่นอนเพราะรู้อยู่แล้วว่าเป็นไปไม่ได้ แล้วก็มันไม่คุยกับผมมาหลายเดือนแล้วครับ ทั้งๆที่อยู่หอพักเดียวกันแต่อยู่ข้างห้องกันอยู่ห้องเรียนเดียวกันยังไม่คุยกันเลยครับเพราะว่าแฟนมันจะชอบงอลเวลามันอยู่กับผม ผมจึงคิดว่าผมอาจจะไม่รู้ว่าเพื่อนกันอะไรที่ทำได้บ้างไม่ได้บ้าง บางครั้งผมก็เสียดายที่เป็นเพื่อนมาตั้งนาน แต่ผมก็มีเพื่อนสนิทคนอื่นเป็นผู้ชายครับ และไม่อยากเสียมันไปอีกคนเพราะผมไม่ได้เพื่อนเยอะมากมาย อีกอย่างเราก็สนิทกันมาก มันดีกับผมมากๆครับ ผมอยากรู้ว่าลิมิตของความเป็นเพื่อนมันอยูที่ตรงไหนนครับ บางทีมันอาจจะมากไปหรือไม่เป็นไรผมก็ไม่รู้และไม่อยากให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นอีก
ลิมิตของเสือไบกับเพื่อนชาย