อาการแบบนี้ใช่โรคซึมเศร้ามั้ยคะ

คืองี้ค่ะ ช่วงนี้เรามีเรื่องเครียดก็คือเรื่องเพื่อน คือเรารู้สึกเหมือนไม่มีเพื่อนในห้องเลยค่ะ คือถ้าคุยปกติก็คุยได้นะคะแต่ถ้าแบบสนิทๆนี่ก็ไม่น่าจะมีค่ะ คือบางทีเราก็มีเพื่อนที่ไปไหนมาไหนด้วยกันนะคะ แต่ว่าเราก็รู้สึกแบบเราสนิทกันนะแต่เหมือนอีกคนไม่สนิทกับเราค่ะ คือบางทีเรานั่งด้วยกันสองคนแล้วก็มีเพื่อนอีกกลุ่มมานั่ง เพื่อนคนนั้นก็ทิ้งเรานะ่งคนเดียวแล้วไปนั่งกับอีกกลุ่มค่ะ คือช่วงแรกๆเราก็เข้าใจเพราะเราอาจจะคุยไม่ค่อยเก่ง แต่บางทีเราก็ท้อค่ะ บางครั้งที่เราสอบแล้วทำคะแนนไม่ดีเพื่อนก็จะมาล้อเราว่าทำไมทำได้แค่นี้ เราเครียดมาก เรากลับบ้านมาร้องไห้คนเดียวบ่อยๆ บางครั้งเวลาเราคุยกับเพื่อนในห้องเพื่อนก็จะไม่ตอบเรา เราก็คิดว่าเพื่อนไม่น่าจะได้ยิน แต่พอเราพูดดังขึ้นก็ไม่มีใครได้ยิน เหมือนเราไม่มีตัวตนในห้องเลยค่ะ บางครั้งเราบอกเพื่อนว่าหันไปเจอคนที่ชอบแล้วสบตากัน เราก็พูดความจริงนะคะแต่เพื่อนก็ตบหน้าเรา(ไม่แรงนะคะ)แล้วบอกว่าเรามโน เราได้ยินคำนั้นแล้วน้ำตาคลอเลยค่ะ เราแค่อยากให้เพื่อนเล่นด้วย แบบแซวกันอะไรแบบนี้ค่ะ ไม่ใช่ให้มาพูดตัดกำลังใจกันแบบนี้ บางทีเราก็นั่งข้างเพื่อนนะคะแต่พอครูให้จับกลุ่มพวกนั้นก็จับกัน พอคนไม่ครบก็ไปเอาคนอื่นมาแทน แต่เราที่นั่งข้างๆกลับไม่ถามว่าเข้ากลุ่มมั้ย บางครั้งเรานั่งกับเพื่อนสองคน เพื่อนก็หนีไปเล่นเกมกับอีกกลุ่มทิ้งเรานั่งคนเดียว พอถึงเวลาเรียนก็ปล่อยเราเดินคนเดียวเลยค่ะ เรารู้สึกแย่มาก คือเรารู้สึกว่าถ้าเราไม่มีประโยชน์กับเพื่อนเพื่อนก็ไม่คบเราอ่ะค่ะ อย่างเช่นเพื่อนจะให้พาไปไหนถึงจะมาคุยด้วย หรือจะให้พ่อแม่เราไปรับไปส่งก็จะชวนเราไปเที่ยวด้วยกัน เรารู้สึกแย่มาก เราร้องไห้ทุกวันเลย เราแค่อยากได้เพื่อนสักคน บางครั้งเพื่อนพูดอะไรประชดใส่นิดนึงหรือบอกว่าแค่นี้ทำไม่ได้หรอเราก็ร้องแล้วค่ะ เราเป็นคิดมาก อะไรนิดหน่อยก็เก็บมาคิด ชอบโทษตัวเอง เรารู้สึกแย่แทบจะตลอดเวลา เรารู้สึกเหงามาก บางครั้งเราเครียดก็ชอบทำร้ายตัวเองค่ะ อย่างนี้เรียกโรคซึมเศร้ามั้ยคะ