เธอยังคงเป็นรักเเรกของฉัน

สวัสดีค่ะ ขอเเทนตัวเองว่า "ปัน" นะคะตอนนี้กำลังจะขึ้นม.4 เเต่มีเรื่องจะมาขอคำปรึกษาหรือเล่าระบายความรู้สึกก็ได้ค่ะ อาจจะดูเเก่เเดดไปสำหรับผู้ใหญ่หรือใครบางคนจะว่า "ควรไปตั้งใจเรียนหนังสือดีกว่ามาคิดเรื่องพวกนี้ก็ได้ค่ะ" เราเข้าใจ..ไม่อคติ
เข้าเรื่องเลยน่ะค่ะ ขอย้อนไปตอนเราอยู่ป.5 ตอนนั้นโรงเรียนมีกิจกรรมรณรงค์ยาเสพติดซึ่งเราเรียนอยู่ธรรมดาไม่ได้EPพิเศษ คือ รร.จะมี2รูปเเบบคือกับEP ซึ้งตอนนั้นมีเด็กEPมาร่วมขบวนด้วยค่ะ ซึ่งปกติเวลามีกิจกรรจะไม่ค่อยให้เด็กEPตากเเดด ลูกคุณหนูอ่ะเนอะบางคน เรามีเพื่อนอยู่3คน รวมเราเป็น4 ตุ๊ด1(ไม่เชิงตุ๊ดหรอกค่ะ เเต่มันชอบอยู่กับผญ.มันบอกผช.ชอบเล่นกันเเรงๆมันไม่ชอบ เเต่มันชอบกรี๊ดกร๊าดผช.หล่อๆตามวัยของมัน เเละเพื่อนผญ.2 คน ตอนนั้นเดินร่วมขบวนเรียงเเถวหน้ากระดาน กลุ่มเราก็จะเล่นซะส่วนใหญ่ ซึ้งมีเเถวเด็กEP เดินตามหลังอยู่ กลุ่มเราเป็นเเถวสุดท้ายของเด็กธรรมดาป.5 จะมีเฉพาะเด็กป5ที่ต้องไปเดินขบวน เราก็เดินไปเเกล้งกันไป อากาศมันร้อนคะช่วงนั้น เหงื่อท่วมตัวเลย ตอนนั้นหลงตัวเองหรือคิดว่าตัวเองสวยมากมั้งหน้าตาเราบ้านๆมากค่ะตัวดำมาก สิวผดเต็มหน้าผาก ยังไม่รวมสิวอักเสบอีก เละค่ะฟันก็เหยินอีก ทั้งเหยินทั้งห่าง เเต่ความมั่นหน้าตอนนั้นทำให้เราคิดว่ามีเด็กEPกลุ่ม ผช.มองเราอยู่ตลอด จนพักเที่ยงกลุ่มเรานั่งกันอยู่ที่พื้นหญ้าธรรมดา ส่วนพวกเด็กEPผช.นั่งกันอยู่ที่ฟุตบาทนั่งหันหลังให้กลุ่มเรา ส่วนเรานั่งหันหน้าไปฝั่งพวกนาง เราก็นั่งเล่นกับเพื่อนเราไป สักพักกลุ่มเด็กEPผช. ก็หันหน้ามาฝั่งที่เรานั่งทั้งกลุ่มเลยค่ะ ตอนนั้นยอมรับว่าคิดเข้าข้างตัวเองหนักมาก มั่นอะไรเบอร์นั้น จนเเยกย้ายกันกลับโรงเรียนมีรถทหารมารับค่ะ ตอนนั้นก็เรียนไปปกติไม่มีใครรู้ค่ะว่าเราเริ่มสนใจพวกเด็กEPมากขึ้น จากปกติเเทบจะไม่รู้ว่ามีพวกเค้าอยู่ในโรงเรียนเพราะส่วนใหญ่จะหมกตัวอยู่เเต่ในห้องเเอร์เย็นๆตึกของเค้า ซึ้งตอนนั้นตึกเรากับตึกเค้าอยู่ตรงข้ามกันเลยค่ะ เเต่เค้าอยู่ชั้น3เราอยู่ชั้น1 เวลาไปห้องน้ำก็จะหันมองหาตลอด

#นึกเเล้วคิดถึงจัง

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่