เมื่อก่อนเราเคยทำงานเป็น prตามร้านเหล้า เป็นเด็กนั่งดริ้ง รักชีวิตอิสระ ไม่มีแฟน ไม่มีคนเลี้ยง หาตังเองใช้เองค่ะ ตอนนั้นใช้ชีวิตโสดแบบสุดติ่งสนุกมากจนไม่คิดว่าจะมีแฟนอีกแล้วติดเพื่อนมากด้วยตลอด2ปี ..
จนวันนึ่งเราก็เจอกับลูกค้าคนหนึ่งเป็นวัยรุ่นหน้าตาดี ฐานะดี เราก็คุยกับเค้าปกติเหมือนลูกค้าทั่วไป จนเริ่มคุยกันมากขึ้นเรื่อยๆ ระยะเวลาทำให้เราสนิทกันมาก อยู่ด้วยแล้วมีความสุขมีแต่เสียงหัวเราะ ทะเลาะกันงอลกันน้อยมากนับครั้งได้ อยู่ด้วยกันแบบความเข้าใจ คือเข้าใจกันทุกอย่าง นิสัยก็คล้ายๆกัน หลายๆอย่างมันคล้ายกัน ดีไปหมดเลยค่ะ เราคบกับเค้าได้3เดือน เดือนที่4ก็อยู่ด้วยกันแล้วเราก็ออกจากงานมาทำธุระกิจส่วนตัว เรามาอยู่ที่บ้านของเค้า(ที่อยู่ในรั้วเดียวกันกับบ้านแม่แฟนแต่คนละหลัง) ตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้ก็ยังอยู่ ตัวติดกันตลอด อยู่ครบ1ปีกว่าแล้ว ชีวิตมีความสุขมากๆ... แต่ยิ่งมีความสุขมากเท่าไหร่เราก็ยิ่งเศร้าใจมากเท่านั้น ลึกๆในใจก็รู้อยู่แล้วว่าเรากับเค้าวันข้างหน้าคงต้องเลิกกันเพราะว่าแม่เค้าไม่ค่อยชอบผู้หญิงกลางคืนค่ะ(แฟนเป็นลูกชายคนเดียวที่แม่หวงมาก)แต่แฟนเราเค้าก็พยายามเอาเราเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวเค้า เค้าเป็นผู้นำครอบครัวที่ดีดูแลทุกคนในบ้าน เราอยากให้เค้าไปเจอคนดีๆคนที่เหมาะสมทั้งฐานะ การศึกษา สังคม เราอยากถอย แต่ทำไม่ได้สักที เราเคยพูดกับแฟนแล้วแต่เค้าไม่ยอม เห็นหน้าเค้าแล้วก็สงสารถ้าจะทิ้งไป สงสารตัวเองด้วยก็คงทรมานน่าดู ไม่รู้จะทำไงดี เพราะรักเค้ามากจิงๆรักมากจนอยากเสียสละ.. นึกถึงทีไรก็น้ำตาไหลทุกที ช่วยให้คำปรึกษาหน่อยค่ะในหลายๆมุมของความคิดแต่ละคน ทุกวันนี้ก็พยายามทำให้ดีที่สุดแต่ในหัวคิดตลอดว่าอยากให้เค้าไปเจอคนที่ดีกว่านี้ ..
เราอยากปรึกษาค่ะ เรื่องแฟนคนปัจจุบัน จุดเรื่มต้น..เราคือผู้หญิงกลางคืนค่ะ เด็กนั่งดริ้ง
จนวันนึ่งเราก็เจอกับลูกค้าคนหนึ่งเป็นวัยรุ่นหน้าตาดี ฐานะดี เราก็คุยกับเค้าปกติเหมือนลูกค้าทั่วไป จนเริ่มคุยกันมากขึ้นเรื่อยๆ ระยะเวลาทำให้เราสนิทกันมาก อยู่ด้วยแล้วมีความสุขมีแต่เสียงหัวเราะ ทะเลาะกันงอลกันน้อยมากนับครั้งได้ อยู่ด้วยกันแบบความเข้าใจ คือเข้าใจกันทุกอย่าง นิสัยก็คล้ายๆกัน หลายๆอย่างมันคล้ายกัน ดีไปหมดเลยค่ะ เราคบกับเค้าได้3เดือน เดือนที่4ก็อยู่ด้วยกันแล้วเราก็ออกจากงานมาทำธุระกิจส่วนตัว เรามาอยู่ที่บ้านของเค้า(ที่อยู่ในรั้วเดียวกันกับบ้านแม่แฟนแต่คนละหลัง) ตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้ก็ยังอยู่ ตัวติดกันตลอด อยู่ครบ1ปีกว่าแล้ว ชีวิตมีความสุขมากๆ... แต่ยิ่งมีความสุขมากเท่าไหร่เราก็ยิ่งเศร้าใจมากเท่านั้น ลึกๆในใจก็รู้อยู่แล้วว่าเรากับเค้าวันข้างหน้าคงต้องเลิกกันเพราะว่าแม่เค้าไม่ค่อยชอบผู้หญิงกลางคืนค่ะ(แฟนเป็นลูกชายคนเดียวที่แม่หวงมาก)แต่แฟนเราเค้าก็พยายามเอาเราเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวเค้า เค้าเป็นผู้นำครอบครัวที่ดีดูแลทุกคนในบ้าน เราอยากให้เค้าไปเจอคนดีๆคนที่เหมาะสมทั้งฐานะ การศึกษา สังคม เราอยากถอย แต่ทำไม่ได้สักที เราเคยพูดกับแฟนแล้วแต่เค้าไม่ยอม เห็นหน้าเค้าแล้วก็สงสารถ้าจะทิ้งไป สงสารตัวเองด้วยก็คงทรมานน่าดู ไม่รู้จะทำไงดี เพราะรักเค้ามากจิงๆรักมากจนอยากเสียสละ.. นึกถึงทีไรก็น้ำตาไหลทุกที ช่วยให้คำปรึกษาหน่อยค่ะในหลายๆมุมของความคิดแต่ละคน ทุกวันนี้ก็พยายามทำให้ดีที่สุดแต่ในหัวคิดตลอดว่าอยากให้เค้าไปเจอคนที่ดีกว่านี้ ..