เรื่องเกิดขึ้นสมัยม.ต้น อยู่ดีๆก็นึกถึง
สมัยนั้นเราพอมีทักษะภาษาอังกฤษระดับนึง ไม่เก่งมาก แต่เรียนในห้องรู้เรื่อง ตอนเด็กเราไม่มีความมั่นในภาษาอังกฤษ
รู้ว่าตอบอะไร แต่ไม่กล้าเพราะกลัวผิด
เพราะตอนประถมเคยโง่มาก่อน โง่ขนาดที่ว่า a b c d e คืออะไรยังไม่รู้จัก5555
พอเราได้เรียนปรับพื้นฐาน โดนครูประถมบังคับให้ท่องศัพท์หัวเราเลยไวกับภาษาอังกฤษ
พอขึ้นม.ต้น เวลาสอบเก็บคะแนนเราได้คะแนนเยอะ แต่ครูกลับถามด้วยคำถามเธอทำเองหรอ เธอลอกใครมา ถามย้ำมากๆๆ
จนเราเฟลไปเลยค่ะ. มองเราแย่เพราะเราไม่เคยยกมือตอบคำถามเวลาจารถาม
คนอื่นเคยเจอเหตุการณ์แบบนี้ไหมคะ คนอื่นมองว่าไม่ฉลาดเพราะเราไม่ได้อวดดให้คนรู้
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้
อีกเหตุการณ์นึงตอนมหาลัย เราย้ายกลุ่มเพื่อน เพื่อนกลุ่มใหม่บอกว่าตอนแรกมองเราเป็นคนไม่ได้เรื่อง เพราะเพื่อนกลุ่มเก่าเราเค้ากล้าแสดงออกหมดเสียงดังกล้าตอบแต่เราชอบนั่งเงียบ5555555555 พอย้ายกลุ่มคนในกลุ่มเราซอฟลงเยอะ เวลาเพื่อนถามศัพท์อังกฤษถามความหมาย อันนี้สะกดยังไงเราจะตอบได้เกือบหมด เวลาพรีเซ้นเราพรีได้ มันทำให้เพื่อนกลุ่มใหม่มองเราใหม่เลยว่าเราก็ใช้ได้ระดับนึง แล้วคนในห้องมองเราเด่นขึ้นเพราะเพื่อนในกลุ่มใหม่เราไม่มีใครแย่งซีนกัน แล้วคะแนนเราได้ท็อปตนอื่นถึงว้าว เราต้องมีบททดสอบให้ถึงมองเราฉลาดขึ้น ต่างจากเพื่อนคนอื่นที่เค้ากล้าตอบกล้าพุดกลับถุกมองว่าเก่ง
ใครเคยถูกมองว่าโง่เพราะไม่อวดฉลาดไหมคะ
สมัยนั้นเราพอมีทักษะภาษาอังกฤษระดับนึง ไม่เก่งมาก แต่เรียนในห้องรู้เรื่อง ตอนเด็กเราไม่มีความมั่นในภาษาอังกฤษ
รู้ว่าตอบอะไร แต่ไม่กล้าเพราะกลัวผิด
เพราะตอนประถมเคยโง่มาก่อน โง่ขนาดที่ว่า a b c d e คืออะไรยังไม่รู้จัก5555
พอเราได้เรียนปรับพื้นฐาน โดนครูประถมบังคับให้ท่องศัพท์หัวเราเลยไวกับภาษาอังกฤษ
พอขึ้นม.ต้น เวลาสอบเก็บคะแนนเราได้คะแนนเยอะ แต่ครูกลับถามด้วยคำถามเธอทำเองหรอ เธอลอกใครมา ถามย้ำมากๆๆ
จนเราเฟลไปเลยค่ะ. มองเราแย่เพราะเราไม่เคยยกมือตอบคำถามเวลาจารถาม
คนอื่นเคยเจอเหตุการณ์แบบนี้ไหมคะ คนอื่นมองว่าไม่ฉลาดเพราะเราไม่ได้อวดดให้คนรู้
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้