เข้าใจดีหากว่ายังมีความสุขในการที่จะอยู่คนเดียวไม่ได้ ถ้ามีคนรักจะไปรอดได้อย่างไร

สวัสดีเพื่อนๆชาวพันทิปทุกๆคนค่ะ ตามหัวข้อเลยค่ะ "เข้าใจดีหากว่ายังมีความสุขในการที่จะอยู่คนเดียวไม่ได้ ถ้ามีคนรักจะไปรอดได้อย่างไร" เราเป็นผู้หญิงวัย 30 ที่โสดมาพักใหญ่แล้วค่ะ เราไม่ได้ปิดกั้นตัวเองเกี่ยวกับความรัก แต่ก็ไม่ได้ไขว่คว้าขวนขวายที่จะได้มาอย่างบ้าคลั่ง แต่เมื่อถึงเวลาที่เรารู้สึกดีกับคนๆหนึ่ง คุยกับเขาไปสักพัก 2-3 เดือน ก็มีอันต้องเลิกคุย หายจากกันไป ระหว่าง 2-3 เดือนที่คุยกันนั้นเป็นอะไรที่รู้สึกดี มีความสุข สนุกและอุ่นใจ เราไปทานข้าวด้วยกัน ดูหนัง อ่านหนังสือ เล่นเกม นั่งคุยเล่นกัน นั่งอยู่ด้วยกันต่างคนต่างทำงานของตัวเอง ต่างคนต่างเข้าหากันและกัน แต่เราไม่เคยมีอะไรกันนะคะ จับมือยังไม่จับกันเลย แต่เราไม่เข้าใจว่าทำไมถึงไปต่อไม่ได้ พอเป็นแบบนี้เราก็รู้สึกเหมือนคนอกหัก เศร้า แต่ไม่ถึงขั้นร้องไห้ ฟูมฟาย งานไม่ทำ ไม่มีความสุข ไม่ยิ้มให้ใคร คือเวลาอยู่คนเดียวจะแอบหงอยๆ เหงา เศร้า แล้วก็ดราม่าคนเดียว เป็นแบบนี้มา 3 คนแล้วค่ะ ในช่วงเวลา 3 ปีที่ผ่านมา มันเลยทำให้เรารู้สึกว่า เราไม่ดีพอเหรอ เราคงเป็นผู้หญิงที่ผู้ชายไม่ค่อยชอบหรือเปล่า เราเป็นผู้หญิงผมสั้นกุด รูปลักษณ์ภายนอกดูห้าวๆ ไม่ค่อยแต่งตัวตามแฟชั่น แต่งตัวแต่งหน้าให้แค่เรียบร้อย ดูดีและเหมาะสมกับวัยและสถานที่ที่ไป ไม่ใช้ของแบรนด์เนม ฐานะพอมีพอกิน ไม่มีจริตหญิงใดใด ไม่ได้เรียบร้อยพูดจาค่ะขา แต่ก็ไม่ได้โหวกเวกโวยวาย พูดจาหยาบคายใดใด แต่เวลาเราอยู๋กับแฟนหรือคนที่เรารู้สึกดีด้วย เราก็ยังคงความห้าว แต่ก็จะอ่อนหวานขึ้นมาหน่อย พูดจาค่ะขาบ้าง แต่ก็ยังเป็นตัวของตัวเองนะ ไม่ได้เสแสร้งใดใด อีกทั้งเราจะให้ความสำคัญกับฝั่งตรงข้ามมาก เราตอบไลน์ไว เราโทรหาบ้าง เราซื้อขนมให้บ้าง เลี้ยงข้าวบ้างคือเราไม่อยากให้เขาเป็นฝ่ายเลี้ยงเราอย่างเดียว เพราะเราก็เกรงใจเขา และไม่อยากให้เขารู้สึกว่าเราเป็นภาระที่เขาจะต้องมาคอยดูแลตลอด ห่วงใยและคิดถึงเสมอๆ ... พอไม่มีใครก็เหงาเหมือนจะอยู่ไม่ได้ คอยมีคำถามในใจตลอดว่า เราไม่ดีตรงไหน ทำไมถึงตีตัวออกห่างจากเราไป เราไม่สวยเหรอ เราไม่มีจริตผู้หญิง เราอ้อนไม่เป็น ครั้นจะให้ฝืนตัวเอง มันก็ไม่ธรรมชาติและก็ทำได้ไม่นาน เราควรทำอย่างไรดี ให้เราไม่ต้องคิดเรื่องความรักอีกต่อไปแล้ว ทำยังไงให้เรามีความสุขที่จะอยู่กับตัวเองคนเดียวได้ โดยไม่จำเป็นต้องมีความรัก ทำยังไงให้เราเลิกคิดสักทีว่า เราไม่ดีพอสำหรับใคร เราอยากอยู่คนเดียวแบบมีความสุขให้ได้ก่อน เพราะเราคิดว่า ถ้าเรายังหาใครเพื่อมาทำให้ตัวเองมีความสุข รู้สึกชุ่มชื้นหัวใจเฉพาะตอนมีใคร เอาความสุขไปแขวนไว้ที่คนอื่นแบบนี้ ถึงมีความรัก เราก็คงไม่ประสบความสำเร็จเท่าไร เพราะถ้าหากวันหนึ่งเขาทิ้งเราไปเราก็คงเสียใจมาก และรู้สึกแย่กับตัวเองมากขึ้นไปเรื่อยๆอีกอยู่ดี เราไม่อยากมีพลังในการทำสิ่งต่างๆเฉพาะตอนที่มีคนรัก เรารู้สึกเรา Top Form ในเกือบทุกๆอย่างที่เราทำตอนเรามีความรัก ถึงแม้จะไม่สำเร็จในการทำงาน หรือเจอเรื่องแย่ๆมา เราก็จะยังบอกตัวเองว่าไม่เป็นไร และหาข้อดีในเรื่องแย่ๆได้ แต่พอไม่มีใครแบบนี้ มันเหมือนทุกอย่างมันก็แย่ลงและดิ่งลงไปด้วย หาข้อดีไม่เจอเลย มันพาลทำให้เราคิดมาก จนเรานอนไม่หลับบ่อยๆ เพราะเราคิดหาเหตุผลเรื่องนี้ ลามไปถึงปัญหาจากที่ทำงาน จากลูกค้า เราก็เอามาคิดมากจนนอนไม่หลับ มันเสียระบบไปหมดเลย เราควรทำอย่างไรดี