เรามีโอกาสร่วมงานกับพี่คนนึง และเราก้อปลื้มเค้าตั้งแต่วันแรกที่เจอ แต่เสียดายที่เราย้ายไปทำงานที่อื่นซะก่อน ระหว่างที่เราทำงานที่นั่น เราเจอเค้าทุกวัน แต่ไม่เคยได้คุยกันเลย หลังจากนั้นเราก้อคบกับเด็กคนนึง อายุน้อยกว่าเรา 6 ปี ประมาณ 5 เดือน แต่เรารู้สึกเหมือนพี่กับน้องมากกว่าแฟน เราไม่ชอบตามใจใคร ไม่ชอบให้ใครมางี่เง่าใส่ เพราะเราอายุเยอะกว่า ความคิดเลยต่างกัน หลังๆมา เราเริ่มตีตัวออกห่าง วันๆแทบไม่ได้คุยกันเลย แล้วมีวันนึง คนที่เราปลื้ม ทักไอจีมาหา ถามเราว่าอยู่ไหน คิดถึงจัง เราไปไม่ถูกเลย เขิลหนักมาก ช็อคกับคำพูดมาก แล้วเราเลยถามเค้าตรงๆว่าชอบเรารึป่าว แต่เค้าบอกว่าป่าว แต่อยากคุยด้วยนานแล้ว เค้าบอกว่าเราน่ารัก น่าค้นหา สะดุดตาตั้งแต่เจอกันครั้งแรก แต่ไม่กล้าคุย เพราะเราหน้าเหวี่ยง 555+ หลังจากนั้น เราก้อคุยกันทุกวัน มาเป็นเดือนแล้ว แต่เรายังคบกับเด็กคนนั้นอยู่ เราไม่รู้ว่าเราเห็นแก่ตัวไปไหม ที่จะบอกเลิกเด็กคนนั้น แล้วเลือกพี่เค้า เรารู้สึกดีกับพี่เค้ามากกว่า พี่เค้าใส่ใจเราทุกรายละเอียด เค้าจำทุกอย่างเกี่ยวกับเราได้หมด เค้าบอกว่า เค้าสังเกตเราทุกวัน บางทีเราก้อ งง นะ ไม่รู้ว่าพี่เค้ารู้สึกยังไงกับเรากันแน่
เราควรทำตามความรู้สึกของตัวเอง หรืออยู่แบบอึดอัดนั้น ไปตลอด
ผิดไหมที่เราเลือกเขา
เราควรทำตามความรู้สึกของตัวเอง หรืออยู่แบบอึดอัดนั้น ไปตลอด