ตามหัวข้อเลยค่ะ เรามีแฟนที่อยู่ด้วยกันบ้านเดียวกันค่ะ เราไปอยู่บ้านเขา เพราะเราหมั้นกันตอนต้นปี59 พอมาสักได้จะเกือบปีก็มีปัญหากันเรื่อยๆ เพราะเขาเป็นคนค่อนข้างจะนิสัยเด็กค่ะ ไม่ค่อยรู้หน้าที่ ติดเพื่อน แต่งรถ เอาแต่ใจ เเละก้ทะเลาะกันบ่อยขึ้นเพราะเราก็อยากให้เขาโตเป็นผู้ใหญ่ อยากให้คิดได้เพราะเราเป็นผญ ก็อยากมีหัวหน้าครอบครัวที่ดีใช่มั้ยคะ เเต่เขาก็ยังเป็นเหมือนเดิม มีแต่เราที่คอยนำทุกๆเรื่อง และเราอยู่บ้านเขาเราทำงานบ้านทุกอย่างค่ะ แต่ก็มีแม่เขาที่คอยช่วย พ่อแม่เขาดีมากๆค่ะ แต่เราก็เหนื่อยที่ยิ่งอยู่ด้วยกันเขาก็ยิ่งแสดงนิสัยเด็ก เราไม่ชอบค่ะ เรารู้สึกว่าทำไมเขาไม่เปลี่ยนซักทีเหมือนเราพยายามอยู่คนเดียว พอมาปี60 ประมาณมีนาก็มีคนเข้ามาคุยกะเรา และตอนนั้นเราก็เบื่อๆแฟนเราค่ะ ก็เลยคุยกะคนอื่น แอบคุยค่ะ อันนี้เรายอมรับว่าเราผิดจริงๆ แต่คนนั้นเขาเป็นผู้ใหญ่มากค่ะ ซึ่งต่างจากแฟนเรามาก พอคุยได้จะเกือบอาทิต เขาจับได้ค่ะว่าเรามีคนอื่น เพราะเขาแฮ็กรหัสเฟสเรา ลืมบอกไปว่าแต่ก่อนเรามีเฟสกันนะคะ แต่พอทะเลาะกันบ่อยๆก็ต่างคนต่างเปลี่ยนรหัส แล้วเขาก็เจอแชทที่เราคุยค่ะ เขาเอาไปให้พ่อแม่เขาดู พ่อแม่เขาเลยมองเราไม่ดีไปเลยค่ะ ทั้งๆที่ผ่านมาเราทำดีมาตลอด ตอนนั้นเราก้ไม่รู้สึกอยากอยู่แล้วค่ะ เลยออกจากบ้านเขามาอยู่บ้านตัวเอง หลังจากนั้นเราก้ไม่คุยกะใครเลยค่ะ คือตัดทุกคน ตอนนั้นยังไม่เสียใจนะคะ รู้สึกโล่งค่ะที่เลิกกับเขาได้ แต่พอผ่านไปสักพักประมาณ2อาทิตก็คิดถึงเขาค่ะ เหมือนว่าเคยอยู่ด้วยกันมาก่อน ทำอะไรด้วยกันทุกอย่าง แต่พอออกมาเราต้องทำอะไรคนเดียว เราเหงามากและรู้สึกผิดมากๆ ที่ทำแบบนั้น ตอนนี้เข้าใจคำว่า ไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตาเลยค่ะ มันอาจจะเป็นเวลาไม่นานนะคะแค่ปีเดียว เเต่เราผูกพันธ์กันมาก เราไม่รู้ว่าปัญหามันเกิดจากอะไรกันแน่เขาผิดหรือเราผิด ลืมบอกค่ะเราเลิกกับแฟนเราตอนเดือนเมษา60ค่ะ จนตอนนี้เราก็ง้อเขามาตลอด เขาก็ไม่มีทีท่าว่าจะกลับมาเลยค่ะ จขกท.ควรทำยังไงคะ ตอนนี้ความรู้สึกแย่มากๆ ทั้งรู้สึกผิด ทั้งสงสารตัวเอง TT
มีใครเคยอยากคืนดีกับแฟนเก่ามากๆแต่เขาไม่ยอมกลับมามั้ยคะ