เคยอยากมีคนที่คุยกับคุณได้ทุกๆเรื่องแบบไม่ต้องรุ้จักตัวตนกันมั๊ยคะ?

เราเป็นคนนึง ที่ไม่เคยมีเพื่นสนิทจริงๆ  หลายครั้งที่เหมือนจะมีจริงๆแต่ก็ไม่มี  หลายครั้งที่เราไม่ได้จะตั้งใจทำผิด  แล้วเล่าเรื่องผิดพลาดให้ใครคนนึงฟังเพื่อระบาย  เเต่ผลสุดท้าย  คนๆนั้นกลับไปเล่าให้คนอื่นฟัง  แล้วคนที่ได้ฟังก็พาลเกลียดเรา  .....เราโคตรเสียความรู้สึกเลย  มันเหมือนอารมณ์อยากจะร้องไห้นะค่ะ  แต่ว่าร้องไม่ออก  ปนเจ็บใจ  ปนเศร้าด้วย  รู้สึกเลยว่าโลกนี้ทำไมไม่มีคนจริงใจพร้อมจะเป็นเพื่อนจริงๆกับเราเลยหรอ  หรือเราอาจจะไม่ใช่คนดี...  ที่ไม่มีใครอยากจะเป็นเพื่อนกับเราจริงๆ T^T บางครั้งเรื่องบางเรื่องเราก็ไม่อยากพูดกับพ่อแม่พี่ป้าน้องอา  หรือแฟน  เราก็แค่อยากคุยกับเพื่อน คุยแล้วเขาเข้าใจเราจริงๆ  จนวันนี้ดูโดเรม่อน  มันมีวามคิดแวบๆขึ้นมาว่า  ถ้ามีคนเข้าใจเราเหมือนโดเรม่อนจริงๆก็คงดี  หรือ  อยากมีใครคนนึง ไม่จำเป็นต้องรู้จักกัน  แต่สามารถเเลกเปลี่ยนความคิด  เรื่องทุกข์ใจให้กันและกันได้ก็คงดี  เป็นคนที่ไม่รู้จักกัน ไม่รู้จักสังคมเรา เวลาเล่าอะไรให้กันฟัง ไม่ต้องคอยกลัวว่าพูดเเล้วความลับที่คุยกันคนรอบข้างเราจะไม่ได้ยิน  ^^ คุณเคยคิดเหมือนกันมั๊ย