ผมผิดใช่ไหมครับแม่ ที่ผมเป็นห่วงแม่

คือผมมีลูกอายุ 2 ขวบนิดๆ ตอนเช้าผมจะนำลูกผมมาให้มาเลี้ยงทุกเช้าแล้วรับกลับตอนเย็น นิสัยลูกผมจะว่าเลี้ยงง่ายก็ไม่เชิง บทจะดื้อก็ดื้อมากๆ ปรกติแม่ผมกับเพื่อนใหม่แม่จะช่วยกันเลี้ยง พอดีวันนี่เพื่อนใหม่แม่ไปทำธุระนอกบ้านตั้งแต่เช้า แม่ผมเลยต้องเลี้ยงลูกผมคนเดียว พอผมมาถึงที่ทำงานผมได้ส่งไลน์ไปหาแม่ผมว่า เดี่ยวเที่ยงผมกลับบ้านนะ แต่แม่ผมยังไม่ได้เปิดอ่าน จนถึงตอนเที่ยงผมก็กลับบ้าน เจอแม่ปุ๊บแม่ผมบ่นกลับผมว่า โทรไปไม่รับ จะบอกว่าไม่ต้องมา แล้วก็หน้าบึ้งใส่ผม สักพักผมก็เรียกแม่กินข้าว แม่ก็บอกไม่กินพร้อมสีหน้าบึ้งใส่ผม
ผมเข้าใจนะว่าถ้าผมกลับมาบ้านแล้วลูกจะอ้อน แต่ทำไมแม่ไม่พูดกับผมดีๆหล่ะ  ผมก็เป็นห่วงแม่นะกลัวจะไม่มีเวลากินข้าว ตอนนั้นผมโมโหเลยพูดเสียงดังเลยว่า ไม่ให้ห่วงแม่จะให้ห่วงหมาที่ไหนว่ะ คนเป็นห่วงก็ผิด