มีปัญหากับชีวิตมากครับ เรื่องความรัก

ขออนุญาติท้าวความก่อนครับ คือผมกับแฟนครับ คบกันมา 3 ปี ตอนนี้มีเจ้าตัวเล็กได้ 1 ขวบ ผมมีอาชีพรับราชการ ส่วนเธอเป็นแม่บ้าน ชีวิตครอบครัวเราสถานะปานกลาง มีกินมีใช้ไม่เคยขาดมือ คือว่า..เรามีปัญหากันบ่อยๆ 3 วันดี 4 วันทะเลาะ เราอยู่ด้วยกันไม่เคยเข้าใจกัน จับผิดผมอยู่ตลอด ทั้งๆที่ผมซื่อสัตย์กับครอบครัวมาก ผมพบปะสังสรรค์กับเพื่อนไม่เคยได้ ไม่เคยไปไหนแบบผู้ชายไม่เคยมี ผมไปมักจะมีปัญหาแบบรุนแรงตลอด เธอไม่เคยบอกรักผม ผมไม่เคยได้ยินคำว่าคิดถึงจากปากเธอเลยและไม่เคยเป็นห่วงผมเลย..ตั้งแต่คบกันมา ดูเหมือนเราไม่มีอะไรที่เข้ากันได้เลย ทั้งนิสัย และทางบ้านแม่แฟน และทางแม่ผม ผมเป็นเสาหลักของครอบครัวครับ ทุกๆเช้าก็ขับรถไปทำงาน ผมจะหอมแกล้มลูก และแฟนผมทุกครั้ง(เพราะผมคิดว่าไม่รู้จูบไหนจะเป็นจูบสุดท้ายของเรา) แต่เธอไม่เคยเต็มใจที่ให้ผมหอมแกล้มเลย และไม่เคยได้ยินคำว่า(ขับรถดีๆนะ) ตั้งแต่คบกันมา ผมนอนดึกมากๆครับ วันละ 4 ชม. ขายของหาเงินเข้าบ้าน และผมก็ตื่นเช้าไปทำงานทุกวัน (เคยหลับในแล้วเกิดอุบัติเหตุด้วยครับ) แต่ผมก็ไม่มีความรู้สึกว่าแฟนเป็นห่วงผมสักนิด ขนาดวันหยุดผม เสาร์-อาทิตย์ เธอไม่เคยให้ผมพักผ่อน เธอก็ต้องคอยให้ผมไปหาไรกินกับเธอทุกเช้า ทั้งๆที่ผมอยากนอนมากๆ ผมทำงานทุกวันนะครับ ไม่มีวันหยุด เลิกงานมาต้องมาขายของ จนดึกตี 2-3 ตื่นก็ 7 โมงเช้า ผมเหนื่อยมากๆ แต่ผมไม่รู้จะพูดกับใคร ท้อมากๆเวลาที่ทะเลาะกัน
คือผมสรุปเลยแล้วกันนะครับ
ผมน้อยใจตัวเอง ว่าทั้งๆที่ทำเพื่อครอบครัวมาตลอด และทำไมผมไม่เคยดูดีในสายตาเธอเลย เหมือนว่าผมดูเป็นคนเลวสำหรับเธอมาตลอด ผมถามตัวเองว่า เราอยู่กันไปเพื่ออะไร? เพื่อลูกแค่นั้นหรอ? ในเมื่อเราไม่มีอะไรเข้ากันได้ เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ คิดอย่างไรบ้างครับ ผมขอคำแนะนำหน่อยครับ ผมควรทำอย่างไร แก้ไขปัญหาชีวิตนี้อย่างไร ท้อครับ มากๆ ผมไม่รู้ทำไปเพื่ออะไร😭