ขอเรียกแทนตัวเองว่าเรานะคะ
ตามหัวข้อกระทู้เลยค่ะ เพราะเรารู้สึกว่าเพื่อนสนิทของเราไม่อยากที่จะสนิทหรือไม่สนิทกับเลยย
เรื่องมีอยู่ว่า ตอนย้ายรร.มาใหม่เราก็อยู่ห้องเดี๋ยวกันด้วยความที่นิสัยพอๆกันเลยทำให้เราสนิทกันมากสุดในกลุ่ม(คิดไปเองหรือป่าวไม่รู้)เพราะคุยกันได้ทุกเรื่อง เรียกได้ว่ามองตาก็รู้ใจ แต่พอมาปีนี้เราย้ายห้องไปอีกห้องนึงทำให้ต้องอยู่คนละห้องแต่ก็สนิทกันเหมือนเดิมไปกินข้าวด้วยกัน ไปไหนมาไหนด้วยกัน แต่พอหลังๆเหมือนเพื่อนของเราจะมีกลุ่มใหม่เราก็ไม่ได้อะไรมากเพราะก็ยังไปกินข้าวด้วยกันสนิทกันเหมือนเดิม แต่มันมีเรื่องที่ทำให้เราไม่โอเคมากๆคือตอนเทอมแรกเราแข่งคัดลายมือได้รางวัลชมเชยก็ด้วยความดีใจอะเนอะเราก็เลยไปบอกเพื่อน เพื่อนคนอื่นก็ยินดีด้วย แต่เพื่อนคนนี้พอเราไปบอกก็พูดกลับมาว่า"หรอ?? สวยขนาดนั้นเลยหรอ??" เราไม่รู้ว่าเพื่อนพูดขำๆหรือว่าอะไรแต่เราไม่โอเคมากๆ มันทำให้เราต้องร้องไห้เพราะคำพูดของคนที่เรารู้สึกสนิท"ที่สุด" แต่พอหลังจากนั้นเพื่อนเราก็เหมือนจะจำไม่ได้ จนวันที่เราขึ้นไปรับรางวัลเพื่อนยังถามเลยว่าได้รางวัลด้วยหรอ
*เดี๋ยวมาต่อนะคะ*
เคยรู้สึกว่าเพื่อนสนิทไม่สนิทกับเรามั้ยคะ???
ตามหัวข้อกระทู้เลยค่ะ เพราะเรารู้สึกว่าเพื่อนสนิทของเราไม่อยากที่จะสนิทหรือไม่สนิทกับเลยย
เรื่องมีอยู่ว่า ตอนย้ายรร.มาใหม่เราก็อยู่ห้องเดี๋ยวกันด้วยความที่นิสัยพอๆกันเลยทำให้เราสนิทกันมากสุดในกลุ่ม(คิดไปเองหรือป่าวไม่รู้)เพราะคุยกันได้ทุกเรื่อง เรียกได้ว่ามองตาก็รู้ใจ แต่พอมาปีนี้เราย้ายห้องไปอีกห้องนึงทำให้ต้องอยู่คนละห้องแต่ก็สนิทกันเหมือนเดิมไปกินข้าวด้วยกัน ไปไหนมาไหนด้วยกัน แต่พอหลังๆเหมือนเพื่อนของเราจะมีกลุ่มใหม่เราก็ไม่ได้อะไรมากเพราะก็ยังไปกินข้าวด้วยกันสนิทกันเหมือนเดิม แต่มันมีเรื่องที่ทำให้เราไม่โอเคมากๆคือตอนเทอมแรกเราแข่งคัดลายมือได้รางวัลชมเชยก็ด้วยความดีใจอะเนอะเราก็เลยไปบอกเพื่อน เพื่อนคนอื่นก็ยินดีด้วย แต่เพื่อนคนนี้พอเราไปบอกก็พูดกลับมาว่า"หรอ?? สวยขนาดนั้นเลยหรอ??" เราไม่รู้ว่าเพื่อนพูดขำๆหรือว่าอะไรแต่เราไม่โอเคมากๆ มันทำให้เราต้องร้องไห้เพราะคำพูดของคนที่เรารู้สึกสนิท"ที่สุด" แต่พอหลังจากนั้นเพื่อนเราก็เหมือนจะจำไม่ได้ จนวันที่เราขึ้นไปรับรางวัลเพื่อนยังถามเลยว่าได้รางวัลด้วยหรอ
*เดี๋ยวมาต่อนะคะ*