▼ กำลังโหลดข้อมูล... ▼
แสดงความคิดเห็น
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นกับกระทู้นี้ได้ด้วยการเข้าสู่ระบบ
-
หน้าแรก
- คอมมูนิตี้
- {name} {description}
- กิจกรรม
- แลกพอยต์
- อื่นๆ
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นกับกระทู้นี้ได้ด้วยการเข้าสู่ระบบ
***ใต้เงาจันทร์***
อดีตกาลหวานชื่นเริงรื่นร่า
ยินเสียงคำพร่ำหาคราห่างหาย
เฝ้าคำนึงถึงอยู่มิรู้คลาย
แต่บัดนี้กลับคล้ายกลายลืมเลือน
“หรือ”ฉันทำสิ่งใด?ให้เคืองขุ่น
ความเคยคุ้นอุ่นไอจึงไม่เหมือน-
วานวันที่คอยถามติดตามเตือน
หมั่นเยี่ยมเยือนหยอกเย้าเฝ้าดูแล
“หรือ”ฉันสิ้นความหมายในคุณค่า
ไร้ราคาสิ้นนวล ชวนแยแส
เป็นคนเหงาเศร้าสร้อยถูกลอยแพ
รอกระแสธาราพัดพาไป
“อดีตกาลหวานชื่นเริงรื่นร่า”
เหมือนแสงจันทร์เจิดจ้ากลางฟ้าใส
แต่..บัดนี้คลุมเครือไม่เหลือใคร
ต้องนอนหนาวทรวงใน.ใต้เงาจันทร์.....
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้
“สุนันท์ยา”