มันเป็นความรู้สึกที่พูดไม่ออกบอกไม่ถูกเป็นเรื่องของเรากับแฟนที่ก็คบกันอยู่กันมาเกือบสามปีแล้วตอนอยู่ด้วยกันใหม่ๆเขาทำให้เรารู้สึกทั้งรักทั้งหลงแล้วใจก็คิดว่านี่คงเป็นรักที่ใช่รักแท้ที่เขามอบให้เราทุกสิ่งทุกอย่างที่เขาทำให้มันดีและสวยงามไปซะหมดทุกอย่างคำพูดมีบ้างแต่เขาจะแสดงออกด้วยการทำมากกว่าเวลาผ่านไปผ่านเรื่องราวมาด้วยกันมากมายจนเราก็รักและผูกพันธ์กับเขามากก็มีทะเลาะและงอนกันอยู่บ้างแต่ทุกครั้งก้ปรับจูนและจบลงด้วยดี เขาเคยทำยังไงก้เป็นอยู่อย่างนั้นเสมอต้นเสมอปลายตลอดมาเราค่อนข้างเป็นคน น้อยใจใจน้อยมากๆและนี่เป็นข้อเสียที่ทำให้เกิดปัญหาและความงี่เง่าเอาแต่ใจก้มีอยู่พอควรส่วนเขาก็จะมีอารมณ์ใม่ดีอยู่บ้างเวลาเจอปัญหาเรื่องงานเงินเขามาเรากับเขาห่างกันยี่สิบห้าปีซึ่งห่างมากๆแต่เราก้พยามไม่คิดเพราะเราเป็นคนมาชอบและเดินเข้ามาในชีวิตเขาเองเขาเป็นคนทำงานคนเดียวเราอยู่ห้องคอยทำงานในบ้านเพราะหางานทำไม่ได้เพราะเรียนไม่จบ##ส่วนความรู้สึกที่มันเกิดขึ้นสี่ห้าเดือนให้หลังเป็นปัญหาอยู่ตอนนี้ก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันมันรู้สึกคลุมเครือ แปลกๆอยู่ในใจกับความสัมพันธ์ระหว่างเรากับเขาว่าทำไมมันโน่นนี่นั้นทำไมไม่เหมือนตอนแรกล่าสุดเราพูดจาแรงใส่เขาโดยพิมพ์ข้อความส่งไป และนี่ก็ทำให้เรารู้สึกแย่ รู้สึกไม่ดีกับตัวเองมากๆเพราะรู้ว่าผิดเองที่ใจร้อนควบคุมตัวเองไม่อยู่เราเสียใจและร้องไห้หนักมากแต่เขาก้มาง้อเราจนดูเหมือนว่าจะปกติดีแล้วแต่ตัวเรากลับยังรู้สึกไม่ดีเลยและก็รู้สึกได้ว่าเขาดูเงียบๆไปตอนนี้เราทำอะใรพูดอะไรมันเหมือนผิดหูผิดตาเขาไปหมดเลยใม่ดีสักอย่างทำให้เราน้อยใจตลอดว่าเขาเริ่มหมดรัก เริ่มเบื่อเราแล้วใช่มั้ยหรือเรากันแน่ที่เริ่มรูสึกกับเขาน้อยลงไปใม่มีความสุขเลย ขอความเห็นจากเพื่อนๆชาวพันทิปให้กับน้องใหม่กระทู้แรกด้วยนะคะ อาจยาวไปหน่อยแต่ถ้าอ่านจบก็ขอบคุณมากๆค่ะ 🙏🙏🙏