เมื่อชีวิตต้องเดินไม่ได้ กลายเป็นคนพิการตลอดชีวิต

อย่ามัวแต่มองหาสิ่งที่ขาด จนพลาดสิ่งที่มี

ถ้าคุณเป็นคนนึงที่กำลังท้อถอย น้อยใจในโชคชะตาวาสนา ทำไมเราไม่มีแบบเค้า ทำไมเราไม่ได้แบบคนอื่น ทำไมๆๆ

แพรว เจ้าของนามปากกา ภาพิมล สาวผู้เกิดมาป่วยเป็นโรคกล้ามเนื้ออ่อนแรงแต่เกิด แม้แต่หายใจบางครั้งยังไม่มีแรงต้องใช้เครื่องช่วยหายใจ พูดได้นิดหน่อย ร่างกายขยับได้แค่ข้อนิ้วแค่ข้อเดียวที่มือข้างขวา ถ้าเป็นเราๆนี่ก็คิดว่าไปเริ่มใหม่ชาติหน้าดีกว่ามั้ง แต่แพรวไม่คิดเช่นนั้น ทุกวันเธอนอนบนเตียง มีเครื่องช่วยหายใจ และสมาทร์โฟนหนึ่งเครื่อง พร้อมด้วยหัวใจอันยิ่งใหญ่ ใช้ข้อนิ้วที่ขยับได้แค่ข้อเดียว เคาะพิมพ์สมาทร์โฟน “แต่งนิยาย” (คนธรรมดาร่างกายปกติ พิมพ์บนสมาร์ทโฟนยังไม่ถนัดยังไม่ได้นานเลย) ซึ่งมีความยาว 200-300 หน้า ไปเสนอสำนักพิมพ์  จนที่สุดด้วยข้อนิ้วข้อเดียว แพรว เขียนนิยายออกมาไม่ใช่เล่มเดียว แต่ได้รับการตีพิมพ์ไปแล้วถึง12เล่ม ( อย่างเราๆพิมพ์ได้สักสามหน้าก็เก่งละ)

แพรวบอกว่าในเมื่อเกิดมาป่วยแล้ว ทำไมยังต้องทำให้เป็นภาระคนอื่นอีก ทำไมต้องให้พ่อแม่มาทุกข์เพราะเราอีก

ทุกวันนี้แพรวสามารถซื้อบ้านซื้อรถ เป็นเสาหลักให้ครอบครัวที่เธอมีน้องสาวซึ่งเป็นปกติอีกคนนึงได้  เพราะเธอไม่มัวแต่มองหาสิ่งที่ขาด จนเธอพลาดสิ่งที่มี “ข้อนิ้วหนึ่งข้อ และหัวใจอันยิ่งใหญ่”